Την κατάσταση των Κούρδων απάτριδων της Συρίας, που είναι ακόμα αιτητές ασύλου, 10-15 χρόνια παραμονής στην Κύπρο, μου περιέγραψε ο Ali Mohamed Husein, πατέρας τεσσάρων παιδιών 12-18 χρονών: «Στη Συρία ήμουν χωρίς ταυτότητα και χωρίς διαβατήριο… χειρότερος και από “ajanib”, που σημαίνει “ξένος”. Ήμουν “maktoumeen”, που σημαίνει “χαμένος”. Το καθεστώς Άσαντ μάς πήρε την υπηκοότητά μας από τη δεκαετία 1960.

Και οι δύο κοινωνικές ομάδες δεν επιτρέπεται να έχουμε περιουσία, όπως γη, σπίτι ή αυτοκίνητο. Οι “ajanib”, έχουν ταυτότητα με κοκκινωπό χρώμα και μπορούν να ταξιδέψουν μόνο μια φορά στο εξωτερικό, για επείγουσες περιπτώσεις, όπως ιατρική θεραπεία. Αλλά εμείς οι “maktoumeen”, δεν μπορούμε να πάμε πουθενά και δεν έχουμε καν ταυτότητα του κράτους - μόνο ένα πιστοποιητικό λευκού χρώματος, από τον κοινοτάρχη. Λοιπόν, όπως ήμουν “κανένας” στη Συρία, είμαι “κανένας” και στην Κύπρο»…

Οι απάτριδες Κούρδοι συνεχίζουν από τον Οκτώβρη 2014 τη διαμαρτυρία τους έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, όπου για πέντε σχεδόν μήνες κοιμούνται και ξυπνούν σε αντίσκηνα στον ανοικτό χώρο μπροστά από το Υπουργείο, ζητώντας να εξεταστούν οι αιτήσεις τους για διεθνή προστασία, αφού ζουν στην Κύπρο για περισσότερο από 7 χρόνια. Πολλοί για 15-20 χρόνια - εδώ γεννήθηκαν τα παιδιά τους, πήγαν σε ελληνικά σχολεία, μιλούν μεταξύ τους Ελληνικά, έμαθαν την κουλτούρα του κυπριακού λαού, αλλά είναι Κύπριοι «ajanip», δηλαδή «ξένοι», όπως ήταν στη Συρία, χωρίς υπηκοότητα και χωρίς διεθνή προστασία.

Μας κάλεσαν χθες να τους θυμηθούμε, όταν από το ξέφωτο του Υπουργείου, ξεχασμένοι από όλους, ανακοίνωσαν ότι χρειάζονται μια θερμάστρα γκαζιού για να κρατήσουν τουλάχιστον ένα από τα αντίσκηνα ζεστό - το αντίσκηνο όπου μένει η 49χρονη Σαμπάχ και οι δύο γιοι της, Φερχάτ και Χάσατ, 30 και 31 χρονών, με θερμοκρασία κάτω από το μηδέν τις νυκτερινές ώρες. Μακριά από την υπόλοιπη οικογένεια και τον σύζυγό της, που παρέμεινε στην Πάφο για να φροντίζει το μικρότερο από τα άλλα τέσσερα παιδιά τους, 14 χρονών, που φοιτά στο Γυμνάσιο Γεροσκήπου.

Έτσι θυμηθήκαμε λοιπόν ότι οι Κούρδοι «ajanib», στην Κύπρο, διαδήλωσαν με τον ίδιο τρόπο, τον Απρίλη-Μάη 2013. Τότε, άντρες, γυναίκες, μικρά παιδιά και βρέφη κοιμούνταν και ξυπνούσαν για δύο βδομάδες μέσα στα χώματα, κάτω από τους ευκαλύπτους και τις ακακίες, στον ίδιο χώρο απέναντι από το Υπουργείο, σε καθίσματα αυτοκινήτων και σε αυτοσχέδιες τέντες από μουσαμά.

Τα σήκωσαν κι έφυγαν στη Λεμεσό και την Πάφο όπου μένουν οι πιο πολλοί, για να επιστρέψουν κάποιους μήνες αργότερα και να συνεχίσουν τον αγώνα τους, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι δεν είναι φαντάσματα, αλλά υπαρκτές ανθρώπινες υπάρξεις.