Η πρώτη υπόθεση σωματεμπορίου που εκδικάζεται στην Κύπρο με βάση τον νέο νόμο του Απρίλη 2014, που ρυθμίζει το θέμα της εμπορίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανθρώπων, με σημαντικότερη πρόνοια την ποινικοποίηση του πελάτη, φαίνεται να βρίσκεται «στην τελική ευθεία», σύμφωνα με τη χθεσινή ειδησεογραφία.

Έγινε γνωστό ότι το Κακουργιοδικείο έκρινε, εκ πρώτης όψεως, ένοχο τον 44χρονο Ρώσο διαχειριστή του «Ναού της Αφροδίτης», πολυτελούς οίκου ανοχής στην Παλώδεια, σε έξι από τις οκτώ κατηγορίες που αντιμετώπιζε.

Ο 44χρονος κατηγορείται για σεξουαλική εκμετάλλευση ενηλίκων προσώπων, εμπορία προσώπων, μαστροπεία, αποζήν από κέρδη πορνείας και διατήρηση οίκου ανοχής. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το Δικαστήριο όρισε τη 16η Δεκεμβρίου ως μέρα για τις τελικές αγορεύσεις, ενώ ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως κάνει χρήση του δικαιώματος της σιωπής…

Όμως τη σιωπή επέλεξαν πολλοί άλλοι… συμμέτοχοι, όπου αρχικά η Αστυνομία, εκτός από τον Ρώσο, συνέλαβε τις γυναίκες θύματα, καθώς πέρασε χειροπέδες σε 18 αλλοδαπές εργαζόμενες στον «Ναό». Τις 13 από αυτές οδήγησε στο Δικαστήριο, αλλά λίγες μέρες αργότερα τις απέλασε όλες, εκτός από μια, χωρίς να αναζητήσει τους βασικούς «παίκτες» της υπόθεσης: Τους αγοραστές, δηλαδή, των σεξουαλικών υπηρεσιών. Που χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε ούτε ο «Ναός της Αφροδίτης», ούτε οποιοδήποτε άλλο κύκλωμα εκπόρνευσης γυναικών.

Αυτό εξάλλου ήταν ένα από τα συμπεράσματα πρόσφατης έρευνας της μη κυβερνητικής οργάνωσης Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου, που επισημαίνει ότι χωρίς την ανδρική ζήτηση για γυναίκες και κορίτσια που μπορούν να αγοράσουν και να εκμεταλλευτούν σεξουαλικά, η πορνική αγορά στην Κύπρο θα κατέρρεε. Η έρευνα κατέρριψε τον μύθο ότι το σύστημα της πορνείας θα πρέπει να υπάρχει για τους μοναχικούς, τους άσχημους, τους περιθωριοποιημένους και κατέδειξε ότι αυτό αποτελεί απλώς μια δικαιολογία για την ύπαρξη ενός τέτοιου συστήματος. Η έρευνα ξεκαθάρισε, επίσης, ότι η πορνεία και η εμπορία γυναικών συνδέονται, αφού τα θύματα εμπορίας τυγχάνουν εκμετάλλευσης μέσα στο πορνικό σύστημα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, όπως τα ανέλυσε η Τζόζι Χριστοδούλου, στέλεχος του Ινστιτούτου, «οι άντρες αγοράζουν σεξουαλικές υπηρεσίες, γιατί γι’ αυτούς είναι ''κανονικό, ή φυσιολογικό, ή αναμενόμενο''. Οι γυναίκες προσεγγίζονται ως σεξουαλικά αντικείμενα, ενώ η αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών θεωρείται ''κανονική'' συμπεριφορά και δράση, που δείχνει ακριβώς το πόσο βαθιά είναι ριζωμένος ο σεξισμός και η πατριαρχία στην κοινωνία μας. Οι γυναίκες εκλαμβάνονται ως αντικείμενα και προϊόντα, τα οποία θεωρείται αποδεκτό να τυγχάνουν εκμετάλλευσης, κι αυτό δείχνει ακριβώς τις αντιλήψεις πολλών ανδρών».

Άσχετα με την τοποθεσία όπου διεξάγεται σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών, (καμπαρέ, διαμερίσματα, μπαρ, μασατζίδικα, στον δρόμο κλπ), οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι οι ίδιες: Υπάρχει πάντα ένας μεσάζων, ιδιοκτήτης, μαστροπός που παίρνουν τα λεφτά και «πιθανόν δίνουν ένα μικρό ποσοστό στη γυναίκα».

Και οι μεσάζοντες επιλέγουν πάντα «να κάνουν χρήση του δικαιώματος της σιωπής», για να προστατεύσουν βέβαια αυτούς που τους ταΐζουν καλά - τους πελάτες των θυμάτων.