Με στόχο τη βελτίωση της υφιστάμενης ξενοφοβικής κατάστασης στην Κύπρο, η πρόσφατη έρευνα του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου εισηγείται τη δημιουργία θέσεων εργασίας στα ΜΜΕ, όπου μπορούν να απασχοληθούν δημοσιογράφοι με μεταναστευτικό υπόβαθρο - ανοίγοντας έτσι, όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, μια νέα προοπτική και δυναμική στην κλειστοφοβική κυπριακή δημοσιογραφία, με την ένταξη στο ανθρώπινο δυναμικό των κυπριακών ΜΜΕ, δημοσιογράφων υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν στην Κύπρο.

Η έρευνα, που παρουσιάστηκε προχθές Πέμπτη σε συζήτηση στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία από την Δρα Δήμητρα Μηλιώνη, επίκουρο καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Σπουδών Διαδικτύου του ΤΕΠΑΚ, εισηγείται ακόμα τη στήριξη των κοινοτικών μέσων επικοινωνίας.

Γιατί αυτή η δράση είναι κατάλληλη και απαραίτητη για την Κύπρο, ρωτούν οι ερευνητές και απαντούν οι ίδιοι ως εξής: «Όπως φάνηκε από την τρέχουσα έρευνα, σπάνια υπάρχει σύμπτωση των κοινωνικών κύκλων δημοσιογράφων και υπηκόων τρίτων χωρών, με αποτέλεσμα τη δημιουργία δύο “παράλληλων κόσμων”. Ποια είναι τα αναμενόμενα αποτελέσματα;».

«Η ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών στα επαγγελματικά δίκτυα των δημοσιογράφων, ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερη συμμετοχή και ορατότητα ως πηγές ειδήσεων. Επίσης, η εξοικείωση των δημοσιογράφων με τις αθέατες πτυχές των θεμάτων που σχετίζονται με τους υπηκόους τρίτων χωρών», είναι η απάντηση της Δήμητρας Μηλιώνη και των συνεργατών της, του ερευνητικού ινστιτούτου CARDET (Centre for the Advancement of Research and Development in Educational Technology) και του CCMC (Cyprus Community Media Centre).

Η έρευνα περιγράφει ως εξής, τα αναμενόμενα αποτελέσματα της δράσης αυτής: «Ενίσχυση της δυνατότητας έκφρασης των υπηκόων τρίτων χωρών και ορατότητάς τους, με ευνοϊκούς όρους. Περισσότερο ισόρροπη εκπροσώπησή τους στα ΜΜΕ. Εργαστήρια δικτύωσης των δημοσιογράφων με υπηκόους τρίτων χωρών και κατάρτισής τους».

Προστίθεται ότι «μία από τις συνηθέστερες πρακτικές σε ανάλογα ζητήματα είναι τα σεμινάρια κατάρτισης των δημοσιογράφων σε θέματα που αφορούν τη μετανάστευση, οι οποίες, όμως, παρουσιάζουν τα εξής δύο προβλήματα: χαμηλή συμμετοχή από τους δημοσιογράφους, λόγω των πιεστικών ρυθμών εργασίας και δυσκολία μεταφοράς των αποκτηθεισών γνώσεων ή δεξιοτήτων, στην καθημερινή δημοσιογραφική πρακτική.

Επιπλέον, τα σεμινάρια συνήθως απευθύνονται σε επαγγελματίες που βρίσκονται χαμηλά στην ιεραρχία των ειδησεογραφικών οργανισμών (π.χ. ρεπόρτερ, νεαροί
δημοσιογράφοι)».

Η διαπίστωση για τη χαμηλή συμμετοχή δημοσιογράφων, σε συζητήσεις που αφορούν τη μετανάστευση, επιβεβαιώθηκε οδυνηρά στη συνάντηση της Πέμπτης στη Δημοσιογραφική Εστία, όπου από τους δεκάδες συναδέλφους που προσκλήθηκαν, ανταποκριθήκαμε μόνο δύο.

Πιεστικοί ρυθμοί εργασίας; Επαγγελματίες που βρίσκονται χαμηλά στην ιεραρχία;

Δεν συμφωνώ με την εξήγηση των ερευνητών στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Η απάντηση παραπέμπει σε κάτι πιο επώδυνο και σκληρό, που αξίζει να το ψάξουν κάπως πιο βαθιά - λέγεται αδιαφορία, απάθεια, απουσία ενσυναίσθησης και φιλικής έμπνευσης για τους ανθρώπους γύρω τους.

Λέγεται απουσία πάθους. Λέγεται απαξίωση του πιο παθιασμένου επαγγέλματος - της δημοσιογραφίας.