Όταν ρώτησα προχθές τον Υπουργό Δικαιοσύνης του Ιράν, Δρα Mostafa Pourmohamadi, έτσι καθώς στεκόταν δίπλα στον Κύπριο ομόλογό του Ιωνά Νικολάου, αμέσως μετά που υπέγραψαν διπλή συμφωνία για έκδοση φυγόδικων και μεταφορά καταδίκων, κατά πόσο θα εκδίδονται στο Ιράν οι Ιρανοί πολιτικοί διαφωνούντες που βρίσκονται στην Κύπρο ως αιτητές πολιτικού ασύλου, γύρισε και με κοίταξε ερευνητικά…το βλοσυρό και ανέκφραστο βλέμμα του, ήταν το βλέμμα ενός σκληρού ανακριτή…
Η απάντησή του ήταν η εξής: «Ναι, ξέρουμε ότι έχουμε πάρα πολλούς Ιρανούς στην Κύπρο και σε άλλες χώρες, διαφωνούντες με την κυβέρνηση του Ιράν, αλλά αν δεν έχουν υποθέσεις στα δικαστήριά μας στο Ιράν μπορούν να έρθουν πίσω, δεν έχουμε πρόβλημα. Πριν από 35 χρόνια είχαμε πρόβλημα με τους τρομοκράτες και περίπου 17 χιλιάδες άτομα σκοτώθηκαν στο Ιράν από δράση τρομοκρατών. Αυτά τα άτομα ζητούν πολιτικό άσυλο σε άλλες χώρες. Αυτοί που βρίσκονται στο εξωτερικό και δεν έχουν σχέση με τρομοκρατικές ενέργειες, μπορούν να έρθουν πίσω».
Άθελά μου ανατρίχιασα από τον χαρακτηρισμό «τρομοκράτες» που απέδωσε στους Ιρανούς αντικαθεστωτικούς και αποφάσισα στη στιγμή να μάθω ποιος είναι αυτός ο ισλαμιστής κληρικός και πολιτικός, που εξασφάλισε, τόσο απλά, τη συγκατάνευση της ευρωπαϊκής (;) Κυπριακής Δημοκρατίας στην έκδοση Ιρανών «τρομοκρατών», δηλαδή πολιτικών διαφωνούντων, στο καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν…
Ο Mostafa Pourmohamadi, που χαρακτηρίστηκε από το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ως «ένας διαβόητος παραβάτης ανθρωπίνων δικαιωμάτων» («a notorious human rights violator»), υπηρέτησε το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν ως Υπουργός Εσωτερικών υπό τον πρώην Πρόεδρο Mahmoud Ahmadinejad μεταξύ 2005 και 2008 και ως αναπληρωτής Υπουργός Πληροφοριών μεταξύ 1987 και 1999.
Κατηγορείται από ιρανικές και διεθνείς οργανώσεις (Reporters Without Borders, Τhe International Campaign for Human Rights in Iran και Human Rights Watch), ότι εμπλέκεται σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, περιλαμβανομένων εκτελέσεων χιλιάδων πολιτικών διαφωνούντων στο Ιράν το 1988 και δολοφονιών εκατοντάδων επιφανών διαφωνούντων διανοουμένων, μεταξύ των οποίων συγγραφείς και δημοσιογράφοι, το 1998.
Βαρύνεται ιδιαίτερα με καταγγελίες ότι στη διάρκεια της θητείας του ως αναπληρωτής Υπουργός Πληροφοριών, ήταν άμεσα αναμειγμένος στις μαζικές εκτελέσεις αριστερών πολιτικών κρατουμένων στις κακόφημες φυλακές Έβιν της Τεχεράνης το 1988, σε εξωδικαστικές δολοφονίες πολιτικών διαφωνούντων στο εξωτερικό και στις δολοφονίες πολιτικών διαφωνούντων στο εσωτερικό της χώρας, μετά από «φετφά» (fatwa), δηλαδή θρησκευτικό διάταγμα, του τότε Ανώτατου Θρησκευτικού Ηγέτη Αγιατόλλα Χομεΐνι. Φέρεται ότι ήταν ένας από τους ανακριτές των πολιτικών κρατουμένων που στέλνονταν στο εκτελεστικό απόσπασμα, μετά από παρωδίες δίκης στα «επαναστατικά» δικαστήρια του καθεστώτος.
Επρόκειτο για συστηματικούς φόνους, στους οποίους τα θύματα υπέστηκαν φριχτά βασανιστήρια και θάφτηκαν σε άγνωστους μέχρι σήμερα τάφους, χωρίς ποτέ η κυβέρνηση του Ιράν να δώσει επίσημη εξήγηση για τα τερατώδη εγκλήματα.
Σε αυτές τις δολοφονίες αναφερόταν ο Δρ Mostafa Pourmohamadi, ο υψηλός προσκεκλημένος και φιλοξενούμενος του Ιωνά Νικολάου, όταν μου απαντούσε ότι «πριν από 35 χρόνια είχαμε πρόβλημα με τους τρομοκράτες και περίπου 17 χιλιάδες άτομα σκοτώθηκαν στο Ιράν από δράση τρομοκρατών», φορτώνοντας στους «τρομοκράτες» τα εγκλήματα που κατηγορείται ότι διέπραξε ο ίδιος και οι συνεργάτες του.
