Στη φωτογραφία είναι ο ακαδημαϊκός Κώστας Γουλιάμος. Ναι, ο ευρωσκεπτικιστής συγγραφέας του βιβλίου «Το τερατώδες είδωλο της Ευρώπης», που το παρουσίασε προχθές Τετάρτη, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, με προσκαλεσμένο ομιλητή, ανάμεσα σε άλλους, τον ευρωπαϊστή και πολιτικό του αντίπαλο, κυβερνητικό εκπρόσωπο, Νίκο Χριστοδουλίδη.

Ομολογώ πως ήταν μια όμορφη στιγμή (και δεν έχουμε πολλές τέτοιες), στην πολιτική μας ζωή. Μια όμορφη στιγμή για τη δημοκρατία, που κάποιοι από εμάς ονειρεύονται για τον τόπο μας.
Οι αναγνώστες ξέρουν ότι όλα αυτά τα χρόνια, ελάχιστες φορές τοποθετήθηκα θετικά, απέναντι σε οποιοδήποτε πολιτικό στην Κύπρο, ιδιαίτερα όταν αυτός βρίσκεται στην εξουσία - κι αυτό για ν’ αποφύγω
οποιοδήποτε συγχρωτισμό θα περιόριζε τη δημοσιογραφική αντικειμενικότητα που ζητώ από τον εαυτό μου.

Χρειάζομαι πάντα την απαραίτητη απόσταση, για να μπορώ να αντιμετωπίζω τους πολιτικούς, όχι φιλικά, όχι εχθρικά, αλλά κριτικά.
Σήμερα νιώθω την ανάγκη ν’ αλλάξω κάπως το modus operandi μου και να δώσω τον λόγο στον Νίκο Χριστοδουλίδη, όπως τον διατύπωσε στην παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Γουλιάμου.

«Πολλοί μπορεί να διερωτώνται τι κάνω εγώ εδώ», είπε στην αρχή της τοποθέτησής του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. «Η γενικότερη τάση στην Κύπρο, όταν γίνονται παρουσιάσεις βιβλίων, είναι ο συγγραφέας να καλεί κατά κύριο λόγο άτομα που γνωρίζει, που είναι κοντά στις απόψεις του, στον ιδεολογικό του χώρο, διασφαλίζοντας κατά κάποιο τρόπο το τι θα λεχθεί, περπατώντας σε πιο γνωστά δηλαδή μονοπάτια. Συνήθως κάποιος που θα παρουσιάσει ένα βιβλίο, φροντίζει να καλέσει άτομα στο πάνελ της συζήτησης, που τουλάχιστον κινούνται στον ίδιο ή/και συγγενικό ιδεολογικο-πολιτικό χώρο. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, η πρόσκληση που μου απευθύνθηκε, να μιλήσω στη σημερινή εκδήλωση, ενδεχομένως να δημιουργεί ερωτηματικά σε κάποιους.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι και μόνο αυτό το γεγονός, ότι ο κ. Γουλιάμος με επέλεξε ως ομιλητή σήμερα, τιμά κατ’ αρχάς τον συγγραφέα, τον ίδιο δηλαδή, όχι λόγω του περιστασιακού κυβερνητικού αξιώματος που κατέχω σήμερα, αλλά για το γεγονός ότι αυτό αποδεικνύει πως ο κ. Γουλιάμος δεν δίστασε να καλέσει κάποιον να μιλήσει στην παρουσίαση του βιβλίου του, παρόλο που εκ των προτέρων γνωρίζει ή υποθέτει τις ιδεολογικές του διαφορές, με απόψεις και εκτιμήσεις, του υπό παρουσίαση βιβλίου, εξαιτίας των καταβολών του ομιλητή.

Ο κ. Γουλιάμος, λοιπόν, που ας σημειωθεί ότι μιλήσαμε για πρώτη φορά πριν λίγες μέρες για σκοπούς οργάνωσης της σημερινής συζήτησης, δεν δίστασε να με καλέσει και για αυτό τον συγχαίρω και τον ευχαριστώ θερμά. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρο δείγμα επιστημονικής ακεραιότητας από μέρος του κ. Γουλιάμου, ότι δεν ανησυχεί για την όποια κριτική, όπως συνήθως συμβαίνει με τους συγγραφείς, για αυτό και το επισημαίνω…

» Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι απόψε θα πείσω τον κ. Γουλιάμο, αλλά είμαι σίγουρος ότι ούτε και ο ίδιος δεν πιστεύει ότι θα με πείσει, αλλά σίγουρα θα προβληματιστούμε και οι δύο. Και αυτός θεωρώ ότι είναι και ο μεγάλος στόχος του κ. Γουλιάμου, μέσα από το βιβλίο του: Να προβληματίσει και να συμβάλει με τον τρόπο αυτό σε ένα δημιουργικό διάλογο, εμπλουτίζοντας τη σχετική βιβλιογραφία, που αποτελεί απαραίτητο στοιχείο κάθε δημοκρατικής και ορθά σκεπτόμενης κοινωνίας».