Οι νέες καταγγελίες της μη κυβερνητικής οργάνωσης υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό, «για σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία» αλλοδαπών κρατουμένων στον αστυνομικό χώρο κράτησης απαγορευμένων μεταναστών στη Μενόγεια, προσωπικά δεν με εκπλήττει καθόλου.

Αντίθετα, σε συνδυασμό με την απεργία πείνας, που 20 περίπου κρατούμενοι συνεχίζουν για δύο περίπου εβδομάδες, με αίτημα την απελευθέρωσή τους, επαναφέρει αναπόφευκτα στο προσκήνιο τον προβληματικό χαρακτήρα της ουσιαστικής λειτουργίας αυτού του χώρου ως φυλακής, αλλά και το ζήτημα της λανθασμένης διαχείρισης και πρωταρχικά της νοοτροπίας των αρμόδιων κρατικών Αρχών.

Η οργάνωση πληροφορεί ότι πραγματοποίησε την περασμένη Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014, επίσκεψη στη Μενόγεια και συνομίλησε με οκτώ κρατούμενους. Ζητά την άμεση απελευθέρωσή τους για ανθρωπιστικούς λόγους και καταγγέλλει τις κρατήσεις τους ως παράνομες, «καθώς τα άτομα αυτά αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα υγείας».

Επιπρόσθετα, αποκαλύπτει ότι «είτε δεν διασφαλίστηκε η αποτελεσματική πρόσβασή τους σε ένδικα μέσα (π.χ. μη ενημέρωση για δυνατότητα προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο και εκκρεμούσες προσφυγές στο Ανώτατο Δικαστήριο ή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), ή δεν εξετάστηκαν σωστά οι αιτήσεις ασύλου που υπέβαλαν (π.χ. μη παραπομπή των αιτητών σε ανεξάρτητο ιατρικό συμβούλιο, παρά την ύπαρξη ακόμη και θραυσμάτων σφαιρών πυροβόλου όπλου στο σώμα τους για χρόνια)».

Η Κίνηση θεωρεί ότι «η αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση των υφιστάμενων προβλημάτων που παρατηρούνται, όσον αφορά τις πολιτικές κράτησης και απέλασης άτυπων μεταναστών/ριών, προϋποθέτει την πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή της πρόνοιας της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία η κράτηση γίνεται μόνο εάν μπορεί να υλοποιηθεί αμέσως η απέλαση και όταν αυτή αποτελεί το έσχατο μέτρο, δηλαδή όταν έχουν εξαντληθεί όλα τα υπόλοιπα μέσα».

Υπενθυμίζω την πολύ… φιλόδοξη δήλωση που ο αρμόδιος για τις συνθήκες κράτησης στη Μενόγεια, Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Ιωνάς Νικολάου, έκανε τον Ιούλιο 2013, παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους, τον Πρόεδρο και τα μέλη της Επιτροπής Παραπόνων για τον χώρο κράτησης στη Μενόγεια, που διόρισε ο ίδιος.

«Το μήνυμα που στέλνουμε καθημερινώς, είναι ότι επιδεικνύουμε τον απαιτούμενο σεβασμό σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, η οποία ευρίσκεται στον τόπο μας», είπε ο κ. Νικολάου, που είχε προφανώς πολλή έμπνευση τη συγκεκριμένη μέρα.

Είπε ότι «δίνει μεγάλη σημασία στη λειτουργία της Επιτροπής αυτής, στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας για την αναδόμηση και εκσυγχρονισμό του κράτους», και πρόσθεσε ότι «η Επιτροπή θα έχει την ευθύνη να παρακολουθεί τον τρόπο λειτουργίας του χώρου κράτησης, αλλά και να ακούει τα παράπονα των προσώπων που φιλοξενούνται στον χώρο αυτόν. Είτε θα δέχεται καταγγελίες, είτε ακόμα και να ενεργεί από μόνη της αυτεπαγγέλτως και να εξετάζει όλα αυτά τα παράπονα, κάνοντας τις ανάλογες υποδείξεις, ή και λαμβάνοντας εκείνες τις αποφάσεις ή και ανατρέποντας αποφάσεις της Διεύθυνσης του χώρου κράτησης».

Όμως, ενάμιση χρόνο μετά τον διορισμό της, η Επιτροπή Παραπόνων εξακολουθεί να είναι… άφαντη, ενώ οι εξεγέρσεις κρατουμένων και οι καταγγελίες κακομεταχείρισης και παράνομης κράτησής τους έγιναν καθημερινό φαινόμενο.

Νομίζω έφθασε η ώρα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης να άρει το καθεστώς αδιαφάνειας και απαγόρευσης, και να οργανώσει μια ομαδική επίσκεψη δημοσιογράφων στα κρατητήρια, για να ελεγχθεί στην πράξη, κατά πόσο «το κράτος αναδομείται και εκσυγχρονίζεται» στη Μενόγεια.