Πολιτικά κίνητρα αποδίδει η ΕΔΟΝ, οργάνωση νεολαίας του ΑΚΕΛ, στην προψεσινή απόπειρα εμπρησμού των γραφείων της στη Λεμεσό και, βέβαια, κανένας δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει εύκολα την ορθότητα της κρίσης της - τι άλλο από πολιτικό είναι αυτό το νυχτερινό κτύπημα, εναντίον της πιο πολιτικής, θα έλεγα, από τις νεολαιίστικες πολιτικές οργανώσεις του τόπου;

Οι δράστες μπορεί να είναι άγνωστοι μέχρι στιγμής, αλλά είναι διαφανής η πρόθεσή τους να τρομοκρατήσουν με τη χρήση βίας, τη συγκεκριμένη πολιτική ομάδα, για τις απόψεις και την πολιτική δράση της.
Και βέβαια η πολιτική βία και ουσιαστικά η προσπάθεια φίμωσης κι εξαφάνισης της αντίθετης άποψης, μέσα στις συνθήκες που βιώνει η χώρα, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, θα ήταν η αυτοκτονική αποσύνδεσή μας από το οξυγόνο της δημοκρατίας.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, προσωπικά διαφωνώ με την ΕΔΟΝίτικη άποψη για σημαντικά πολιτικά ζητήματα, αλλά η δική μου διαφωνία δεν θα είχε καμιάν αξία, ηθική ή πολιτική, αν η ΕΔΟΝίτικη, ή οποιαδήποτε άλλη, διαφορετική άποψη, απαγορευόταν ή εμποδιζόταν να ακουστεί και να συζητηθεί, σε ίση βάση.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της οργάνωσης, «το Επαρχιακό Συμβούλιο της ΕΔΟΝ Λεμεσού καταδικάζει με βδελυγμία την επίθεση ακραίων στοιχείων στο οίκημά μας. Ψες (προψές), μετά την αναγραφή συνθημάτων το τελευταίο διάστημα, “ΕΟΚΑ ξανά”, “Θάνατος στους Τουρκόφιλους” κ.τ.λ., κάποιοι θεώρησαν ότι ήρθε η ώρα να αποπειραθούν να κάψουν το οίκημα της ΕΔΟΝ».

Αλλά, γιατί «ακραία στοιχεία»; Με τη λογική που οι εμπρηστές των ΕΔΟΝίτικων γραφείων τοποθετούνται στην μιαν άκρη, τότε τα θύματά τους θα πρέπει να τοποθετηθούν στην άλλη άκρη, έτσι δεν είναι;
Όμως, τις πιο ακραίες θέσεις σε ορισμένα πολιτικά ζητήματα στον τόπο, τις εκφράζουν, υποτίθεται, μετριοπαθή και κεντρώα κόμματα - και τα πιο ακραία εγκλήματα, τα διαπράττουν, συχνά, άνθρωποι με φαινομενικό αυτοέλεγχο και συμπαγή προσωπικότητα.

«Ματαιοπονούν», αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΔΟΝ, «όσοι νομίζουν ότι τέτοιες ενέργειες θα οδηγήσουν εμάς τους ανθρώπους της Αριστεράς, στην παραίτηση από τον αγώνα. Ο αγώνας για μια Κύπρο ειρηνική, ομόσπονδη, ελεύθερη, πραγματικά ανεξάρτητη, μακριά από μητέρες πατρίδες και ΝΑΤΟ, πατρίδα όλων των παιδιών της είναι αμετάθετος και αμετάκλητος! Τούτες τις δύσκολες ώρες που η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται ενώπιον μιας νέας επίθεσης του ιμπεριαλισμού, οφείλουμε εμείς, η νέα γενιά του τόπου, που μας πνίγει η παρούσα κατάσταση, να οργανωθούμε και να απαντήσουμε, όπως μάθαμε στις γραμμές της ΕΔΟΝ: Με τις κατακτήσεις και τις επιτυχίες των αγώνων μας για τη νεολαία και για την Κύπρο μας. Συνεχίζουμε!».

Βέβαια, η Κυπριακή Δημοκρατία περνά δύσκολες ώρες, όχι γιατί «βρίσκεται ενώπιον μιας νέας επίθεσης του ιμπεριαλισμού», όπως το διατυπώνει η ΕΔΟΝ, αλλά για λάθη των πολιτικών και οικονομικών στελεχών της Δημοκρατίας.

Κι έτσι, ανεξάρτητα από τον μαρξιστικό-λενινιστικό μεσσιανισμό της ΕΔΟΝίτικης ανακοίνωσης, υπάρχει μια σωστή, βασική θέση.
Η μοναδική ελευθερία για τον κυπριακό λαό που έμεινε αλώβητη από περιορισμούς, αποκοπές και κουρέματα, είναι -ελπίζω- η ελευθερία της γνώμης και η πολιτική αλήθεια του καθενός.