Δεν μπορώ παρά να προσυπογράψω χθεσινή ανακοίνωση του γυναικείου κινήματος της ΠΟΓΟ, με επίκεντρο τα καλλιστεία και όπως αυτά προβάλλονται σε τηλεοπτική εκπομπή, παρατηρώντας με εγκαρδίωση ότι οι γυναίκες της Αριστεράς είναι πολύ πιο προχωρημένες σε πρωτοβουλίες και ιδέες, από τους άντρες αυτού του χώρου, τους κολλημένους σε παλιές αυταπάτες.

«Εκφράζουμε την έντονη άποψη», αναφέρει η ΠΟΓΟ, «ότι αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί την κυπριακή κοινωνία δεν είναι το λάθος στο οποίο υπέπεσε -είτε από άγνοια, είτε από σύγχυση- μια διαγωνιζόμενη. Τα μηνύματα, το περιεχόμενο και η κουλτούρα που προβάλλουν και αναπαράγουν τέτοιες τηλεοπτικές εκπομπές και οι διάφοροι διαγωνισμοί γυναικείας ομορφιάς, είναι αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί και να προβληματίζει τις γυναίκες και ολόκληρη την κοινωνία της Κύπρου.

»Αυτές οι εκπομπές αναπαράγουν υποτιμητικά και αναχρονιστικά στερεότυπα για τον ρόλο της γυναίκας στη ζωή, εμπεδώνοντας μέσα στην κοινωνία -και στις ίδιες τις νέες γυναίκες- την αντίληψη ότι τα ενδιαφέροντα και οι ανησυχίες των γυναικών πρέπει να εξαντλούνται στην εξωτερική ομορφιά, τη μόδα και τα καλλυντικά. Όλα αυτά συντηρούν τη λογική της εμπορευματοποίησης του γυναικείου σώματος και της γυναικείας υπόστασης, που διέπει άλλωστε ολόκληρη την περιβόητη σόουμπιζ.

Πίσω βέβαια από αυτά βρίσκονται και οι διάφοροι επιχειρηματικοί κολοσσοί της βιομηχανίας του θεάματος και της “ομορφιάς”. Είναι οι ίδιοι που θέλουν να υπαγορεύουν και να υποβάλλουν μάλιστα το τι ορίζεται “ωραίο” και “κομψό”, το οποίο, βέβαια, όλως τυχαίως αντιστοιχεί πάντα με τα προϊόντα και τα εμπορεύματά τους. Αυτά θα πρέπει να προβληματίζουν τις νέες γυναίκες που συμμετέχουν σε τέτοιες εκπομπές, οι οποίες υπόκεινται σε μια εξευτελιστική διαδικασία, με την υπόσχεση μιας καριέρας σε αυτόν τον χώρο».

Η οργάνωση εκφράζει τη -σωστή- άποψη ότι «τα πραγματικά προβλήματα της σύγχρονης γυναίκας δεν έχουν καμιά σχέση με τον δήθεν “γυναικείο κόσμο”, που προβάλλεται από τις πλείστες τηλεοπτικές εκπομπές των αστικών ΜΜΕ».

(Εδώ έχω μια ένσταση - αστικά ΜΜΕ είναι και οι εφημερίδες και τα ραδιοτηλεοπτικά και άλλα μέσα του αριστερού χώρου, και δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται αυτός ο άτοπος και άσκοπος διαχωρισμός).
Συνεχίζοντας η ΠΟΓΟ, τονίζει ότι «η ανεργία που χτυπά διπλά τις γυναίκες, η ανισομισθία σε βάρος των εργαζόμενων γυναικών, οι νέες εργαζόμενες που αν μείνουν έγκυοι κινδυνεύουν με απόλυση από τους εργοδότες που θέλουν να αποφύγουν να καταβάλουν την άδεια μητρότητας, τα φιλελευθεροποιημένα ωράρια που δεν αφήνουν ελεύθερο χρόνο για τις εργαζόμενες, η βία κατά των γυναικών, η έλλειψη κοινωνικών δομών που να υποστηρίζουν τα νέα ζευγάρια, η υλοποίηση εξειδικευμένης στρατηγικής για τον καρκίνο και μια σειρά από άλλα κοινωνικά ζητήματα, είναι αυτά που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επηρεάζουν και απασχολούν καθημερινά την πλειοψηφία των γυναικών του τόπου μας».

Η ανακοίνωση καταλήγει ότι «θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο, αντί του διαδικτυακού κανιβαλισμού, να αναπτυσσόταν μια πραγματική συζήτηση μέσα στην κοινωνία μας, γι' αυτά τα θέματα».
Προσθέτω ότι σε μια τέτοια συζήτηση, θα πρέπει να υπάρχει και αντρική συμμετοχή, γιατί δεν είναι άλλο ένα «γυναικείο» ζήτημα που έχουμε την ψευδαίσθηση ότι δεν μας αφορά.