Ο μασκοφόρος εκτελεστής ντυμένος στα μαύρα να εκτοξεύει κατάρες - σε αγγλικά με άψογη λονδρέζικη προφορά - κατά της Αμερικής και της Δύσης και ο James Foley γονατισμένος δίπλα του, δεμένος πισθάγκωνα, στο ερημικό τοπίο… Κουρεμένος γουλί από τους δεσμοφύλακές του, πλέοντας μέσα στην πορτοκαλί φόρμα -που παραπέμπει στους φυλακισμένους ισλαμιστές των Αμερικανών στο Γκουαντάναμο- να λέει τα τελευταία λόγια της ζωής του, ανάμεσα σε σύντομες παύσεις και βαθιές αναπνοές.

«Θέλω να καλέσω την οικογένεια, τους φίλους και τους αγαπημένους μου να ξεσηκωθούν ενάντια στους πραγματικούς δολοφόνους μου, την αμερικανική κυβέρνηση. Αυτό που θα μου συμβεί, είναι απλώς το αποτέλεσμα της εγκληματικότητάς τους. Θέλω να δω ξανά την οικογένειά μου. Εύχομαι να μην ήμουν Αμερικανός…».

Η ιδέα των φονιάδων, να του υπαγορεύσουν αυτήν την τρομερή δήλωση εναντίον της πατρίδας του και εναντίον όλων όσα αντιπροσώπευε ο ίδιος ο 40χρονος δημοσιογράφος (την πολιτική ελευθερία, τη δημοκρατία, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία), ήταν πιο σαδιστική, ακόμα και από την ίδια τη σφαγή του.

Αλλά, σε αυτό το φρικιαστικό πεντάλεπτο βίντεο της ισλαμοφασιστικής ISIS, που συγκλόνισε τον κόσμο τις προηγούμενες ημέρες, μαζί με τον βάρβαρο αποκεφαλισμό του, καταγράφηκε η περηφάνια και η ανυπότακτη θέλησή του, που ήταν το χαρακτηριστικό του γνώρισμα τα τέσσερα τελευταία χρόνια της δημοσιογραφικής του περιπέτειας στη Μέση Ανατολή.

Ο James Foley, που δούλευε ως freelance ρεπόρτερ για την αμερικανική ηλεκτρονική εφημερίδα GlobalPost και για το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP, εκρατείτο τα τελευταία δύο χρόνια όμηρος από τους ισλαμιστές, μετά που απήχθη στη Συρία μαζί με άλλους Δυτικούς δημοσιογράφους. Το 2011 είχε συλληφθεί και κρατηθεί για εβδομάδες, από παραστρατιωτικούς στη Λιβύη, στη διάρκεια της εμφύλιας σύγκρουσης που κατέληξε στην ανατροπή και τη δολοφονία του δικτάτορα Καντάφι.

Όπως αναφέρει σε σημείωμά του το GlobalPost, ο James ενδιαφερόταν βαθιά για τα θύματα του πολέμου και για τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν σε καταπιεστικά καθεστώτα και ρίσκαρε τη ζωή του στην πρώτη γραμμή των ένοπλων συγκρούσεων, για να αποτυπώσει σε εικόνες και λέξεις την εξαθλίωση και τη δυστυχία που προκαλούν.

Και όπως επεσήμαναν συνάδελφοί του, που ήταν όμηροι μαζί του, ή συγκρατούμενοί του, δεν ήταν τυχαίο που οι εκτελεστές επέλεξαν ως πρώτο θύμα τους τον James Foley γι’ αυτό το αιματοβαμμένο μήνυμα προς την Αμερική και την Ευρώπη.

Οι Γάλλοι δημοσιογράφοι Nicolas Hénin και Didier François, που μοιράστηκαν για πολλούς μήνες, ένα κελί με τον Foley στη Συρία και απελευθερώθηκαν πρόσφατα, είπαν ότι ο Αμερικανός ρεπόρτερ, ήταν πάντα γενναιόδωρος, εμψυχωτής των συγκρατούμενών του, πάντα αισιόδοξος μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες της αιχμαλωσίας και, μέχρι το τέλος, δεν υπέκυψε στους τζιχαντιστές.

Ο Hénin ανέφερε ότι οι δεσμώτες τους κακομεταχειρίζονταν ιδιαίτερα τον James Foley γιατί ήταν Αμερικανός, αλλά και γιατί ανακάλυψαν στο κομπιούτερ του ότι ο αδελφός του υπηρετούσε στην αμερικανική αεροπορία. Τον έκαναν σάκο του μποξ και τον ξυλοκοπούσαν συνεχώς, αλλά αυτός παρέμενε ψύχραιμος και δυνατός.

Η ψυχική του δύναμη αναδείχθηκε τις τελευταίες του στιγμές. «Αυτός ήταν ένας πραγματικός άντρας», είπε ο Nicolas Hénin. «Οι περισσότεροι στη θέση του, θα είχαν φρικάρει δίπλα στον δήμιο με το μαχαίρι, θα είχαν τρομοκρατηθεί γνωρίζοντας πολύ καλά τι τους περιμένει… αλλά ο James κοίταζε ίσια μπροστά και μιλούσε με καθαρή και σταθερή φωνή».

Πολύ περισσότερο γιατί κοίταζε κατάματα και μιλούσε στον ίδιο τον θάνατό του.