Επεσήμανα σε προηγούμενο άρθρο ότι μπροστά στη σαρωτική επέλαση των ισλαμοφασιστών φονιάδων με τις μαύρες σημαίες της ISIS (Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας), και την ανθρωπιστική κρίση που προκάλεσαν στους κουρδικούς και τους χριστιανικούς, κυρίως, πληθυσμούς του βόρειου Ιράκ, οι Κούρδοι μαχητές του ιρακινού Κουρδιστάν καλούνται από τους Αμερικανούς να υπερασπίσουν τα εδάφη τους, που θεωρούνται πια, ανοικτά και απερίφραστα, προπύργιο της Δύσης.

Καθώς η αμερικανική αεροπορία συνεχίζει να σφυροκοπά τις πυροβολαρχίες, τα τανκς και τα στρατόπεδα της ISIS στο Ιράκ, για να διευκολύνει την αντεπίθεση των Κούρδων πεσμεργκά, που ανακοίνωσαν από την Κυριακή ότι ανακατέλαβαν το στρατηγικά πολύτιμο και για τις δύο πλευρές, φράγμα της Μοσούλης, ο λίγο πολύ αφανής μέχρι σήμερα κουρδικός παράγοντας πρωταγωνιστεί καθημερινά στην αμερικανική πολιτική σκηνή.

Τα συντριπτικά αεροπορικά κτυπήματα των ΗΠΑ κατά των φανατικών ισλαμιστών στο (ντε φάκτο) Κουρδιστάν του βόρειου Ιράκ, αποτελούν την πιο εκτεταμένη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στην περιοχή από το 2011, που τα αμερικανικά στρατεύματα αποχώρησαν από τη χώρα.

Σε επιστολή του στο Κογκρέσο, ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δικαιολογεί αυτήν τη στρατιωτική δράση, υποστηρίζοντας ότι η ακεραιότητα του φράγματος είναι κρίσιμης σημασίας για την ασφάλεια της αμερικανικής πρεσβείας στη Βαγδάτη!

Σύμφωνα με τον Αμερικανό ειδικό σε θέματα Μέσης Ανατολής και ιδιαίτερα στα ζητήματα που αφορούν το Ιράκ, Kirk Sowell, οι εξελίξεις στην περιοχή κάνουν σήμερα πιο χειροπιαστό το κάποτε μακρινό όνειρο των Κούρδων για ένα δικό τους ανεξάρτητο κράτος. Στην πραγματικότητα, απολαμβάνουν ήδη από τώρα, την ανεξαρτησία τους στο βόρειο Ιράκ, όπου λειτουργεί από το 2003 μια ημιαυτόνομη κυβέρνηση, συνομοσπονδιακής μορφής.

Με τον δικό του στρατό να αποκτά -με την αμερικανική ενθάρρυνση και ενίσχυση- μιαν απρόσμενη, απελευθερωτική διάσταση ενάντια στους τζιχαντιστές, την πιο σκοτεινή, αντιαμερικανική δύναμη του 21ου αιώνα, το Κουρδιστάν είναι πιο αυτόνομο, ακόμα και από κάθε αμερικανική Πολιτεία.

Όμως δεν έχει ακόμα τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή που θα το καθορίσει ως ανεξάρτητη χώρα, ούτε την αναγνώριση που χρειάζεται - ενώ εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό για την επιβίωσή του, παρόλο τον πετρελαϊκό πλούτο του, από τις κυβερνήσεις του Ιράκ και της Τουρκίας.

Το Κουρδιστάν επιβιώνει, χάρη στα εκατομμύρια δολάρια που εισπράττει από την κεντρική ιρακινή κυβέρνηση, από τις εξαγωγές πετρελαίου κι αυτό αποτελεί το οικονομικό οδόφραγμα που εμποδίζει την πραγματική κουρδική ανεξαρτησία - μέχρι την ώρα που θα κατορθώσει να φτιάξει τις υποδομές για να εξάγει το πετρέλαιό του, χωρίς εξωτερική βοήθεια.

Και για να αξιοποιήσει πάνω σε ίσους όρους την εμπορική συνεργασία που ήδη έχει πετύχει με την Τουρκία, τα τελευταία χρόνια.
Εκτιμάται, τελικά, ότι αυτήν τη στιγμή, μόνο την έλλειψη χρημάτων αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι ως εμπόδιο για την ανακήρυξη του κράτους τους - γιατί τη διεθνή πολιτική συγκατάνευση, ήδη την έχουν εξασφαλίσει.