Χώρος, το κακοτράχαλο βουνό Σιντζάρ, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα Αρμπίλ στην ημιαυτόνομη περιοχή των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, με την ομώνυμη πόλη να έχει καταληφθεί στις 2 Αυγούστου 2014 από τους συμμορίτες με τις μαύρες σημαίες της ISIS (Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία).

Την περασμένη Δευτέρα, ένα πολεμικό ελικόπτερο του Ιράκ, με πλήρωμα Κούρδους μαχητές πεσμεργκά, σε ανθρωπιστική αποστολή ρίψης προμηθειών και διάσωσης περιπλανώμενων γυναικοπαίδων και άλλων αμάχων της κουρδικής εθνοτικής ομάδας Γιαζίντι, που κατέφυγαν και παγιδεύτηκαν εκεί, πεινασμένοι, διψασμένοι, εκτεθειμένοι στην εξουθενωτική ζέστη του Αυγούστου και τρομοκρατημένοι από τον φόβο να σφαγιαστούν από τους τζιχαντιστές.

Στο ελικόπτερο ενσωματωμένα τα μέλη τηλεοπτικού συνεργείου του αμερικανικού CNN με επικεφαλής τον έμπειρο ρεπόρτερ Ivan Watson - ναι, τον ανταποκριτή του καναλιού στην Κωνσταντινούπολη για 12 χρόνια, που ο Ερντογάν αποκάλεσε «πράκτορα» και «λακέ», και που πριν δύο μήνες τον έδιωξε για πάντα από την Τουρκία, γιατί… δεν του άρεσαν τα ρεπορτάζ του για τη λαϊκή εξέγερση στο πάρκο Γκεζί!

Τη δραματική αποστολή και την απίστευτη διάσωση είκοσι προσφύγων Γιαζίντι, που οι επιβάτες του ελικοπτέρου τράβηξαν στο εσωτερικό του αεροσκάφους αμέσως μετά την εναέρια ρίψη πακέτων με τρόφιμα, γάλα, νερό και παιδικές πάνες, απαθανάτισε στον φακό του ο κινηματογραφιστής του CNN Mark Phillips.

Ο Ivan Watson στεκόταν στην πόρτα του ελικοπτέρου, καθώς αυτό πετούσε μερικά πόδια από το έδαφος, μέσα σε τεράστια σύννεφα σκόνης που προκαλούσε ο τεράστιος έλικάς του. Και μέσα στον δαιμονισμένο θόρυβο από το πολυβόλο του ελικοπτέρου, που ο χειριστής του χρησιμοποιούσε πολυβολώντας χιλιάδες σφαίρες προς την κατεύθυνση θέσεων της ISIS.

Ο δημοσιογράφος έκανε δύο πράγματα ταυτόχρονα - έκανε το ρεπορτάζ του, περιγράφοντας τις τραγικές και ηρωικές, όπως τις χαρακτήρισε, προσπάθειες διάσωσης, αλλά και βοηθούσε το πλήρωμα να τραβήξει τους αμάχους στο εσωτερικό του ελικοπτέρου, καθώς οι Γιαζίντι έτρεχαν ξεθεωμένοι, τραυματισμένοι και αφυδατωμένοι προς αυτό, για να σωθούν.

Υπήρξαν περιπτώσεις γονιών που κυριολεκτικά πέταξαν τα μωρά τους προς το πλήρωμα σαν κούκλες και μετά σκαρφάλωσαν και οι ίδιοι στο ελικόπτερο. Ένας πατέρας φίλησε στα μάγουλα τον Ivan, μόλις ανέβηκε στο αεροσκάφος.

Ο Ivan Watson, ξέροντας καλά τη δύναμη της προσωπικής ιστορίας, έκανε επίκεντρο του ρεπορτάζ του τη 15χρονη Aziza, καθώς καθόταν στο ελικόπτερο αναμαλλιασμένη, σκονισμένη, τρέμοντας από φόβο και σύγχυση, με δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια της σε όλη τη διάρκεια της πτήσης. Δεν ήταν η μόνη…

Καθώς το ελικόπτερο έπαιρνε ύψος και απομακρυνόταν ψηλά και μακριά από την κόλαση του Σιντζάρ, έκλαιγαν όλοι οι επιβάτες από ανακούφιση, ανάκατη με ένταση και άγχος - περιλαμβανομένων των σκληροτράχηλων πολεμιστών και των ανθρώπων του CNN.

Ναι, αυτή ήταν μια μεγάλη στιγμή για τον πολιτισμό και τη δημοκρατία.
Ιδιαίτερα, ήταν μια μεγάλη στιγμή για τη δημοσιογραφία.