Διάβασα και ξαναδιάβασα την ομιλία του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, Άντρου Κυπριανού, στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής τού Παλαιστίνιου Salah Ghanim (στη φωτογραφία, πρώτος από αριστερά), που έγιναν χθες το απόγευμα στη Λευκωσία. Με άγγιξε όσο λίγα κείμενα, Κυπρίων πολιτικών. Ναι, είναι γνωστή η πολιτική μου αντίθεση και κριτική -συχνά σκληρή- στην μαρξιστική και λενινιστική ιδεολογία, αλλά σε αυτό το ζήτημα, όπως το έθεσε ο κομμουνιστής ηγέτης, οι δρόμοι μας συναντώνται.

Να κάποια αποσπάσματα:
«Συγχαίρω τον Salah Ghanim γιατί τα κατάφερε! Κατάφερε να περάσει μέσα από τη φωτιά της βίας και των πολέμων και να παραμείνει άνθρωπος που σκέφτεται, αισθάνεται και δημιουργεί. Που απαντά στο αίμα και στη φρίκη με χρώμα και τέχνη. Ο Salah δεν θήτευσε ποτέ σε σχολή Καλών Τεχνών. Όλα του τα έργα δεν είναι αποτέλεσμα τεχνογνωσίας, αλλά απόσταγμα ψυχής. Μιας ψυχής που έζησε μέσα στη δίνη της αιματοχυσίας του παλαιστινιακού λαού. Το 2003 ο Salah έφτασε στην Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας. Μόλις πριν από λίγες ημέρες κατάφερε ο ίδιος και άλλοι μετανάστες, έπειτα από δύσκολο και σκληρό αγώνα, να εγκριθεί το αίτημά τους για απόκτηση κυπριακής υπηκοότητας.

»Το ερώτημα είναι απλό και αυτονόητο: γιατί έπρεπε το Υπουργείο Εσωτερικών να υποβάλει αυτούς τους ανθρώπους σε απίστευτη ταλαιπωρία, που έφτασε μέχρι την απεργία πείνας, για να τους δώσει την κυπριακή υπηκοότητα; Δυστυχώς, αυτές δεν ήταν οι μόνες περιπτώσεις που το Υπουργείο Εσωτερικών λειτούργησε με αυτόν τον τρόπο.

»Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Ότι ενάντια ακόμα και σε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, χωρίς αιτιολογία, διατάχθηκε να επανασυλληφθεί αλλοδαπός; Ότι νήπια και παιδιά κρατούνταν μακριά από τις μητέρες τους οι οποίες βρίσκονταν στα κρατητήρια της Μενόγειας; Ότι μια οικογένεια ταλαιπωρείται εδώ και δύο χρόνια και δεν καταφέρνει να γράψει το παιδί της στα μητρώα επειδή το Υπουργείο τούς θεωρεί «κατά λάθος» Ελληνοκύπριους;

Ότι γυναίκα που αναγνωρίστηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας ως θύμα εμπορίας προσώπων και ήταν η κύρια μάρτυρας σε δίκη κατά την οποία καταδικάστηκε ο εργοδότης της, απελάθηκε ξαφνικά από την Κύπρο και μάλιστα το όνομά της μπήκε στο stop list; Σημειωτέον ότι ειδικά σε ό,τι αφορά τη σωματεμπορία, η Κύπρος αντί να την πολεμά αποφασιστικά και αποτελεσματικά, θεωρείται πλέον σύμφωνα με την έκθεση του αμερικάνικου Υπουργείου Εξωτερικών ελκυστικός προορισμός για γυναίκες θύματα εμπορίας για εργασιακή και σεξουαλική εκμετάλλευση.

»Εμείς οι Κύπριοι γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να αφήνεις τον τόπο σου και να φεύγεις για μιαν άλλη χώρα, όπου αναζητείς καλύτερο μέλλον. Γι' αυτό και επιμένουμε να αποστρεφόμαστε το ιδεολόγημα του ρατσισμού και του μίσους.

»Γιατί υπήρξαμε και εμείς μετανάστες και πολλοί γινόμαστε ξανά σήμερα μετανάστες. Γιατί ζούμε στο πετσί μας το δράμα μιας ολόκληρης γενιάς που ξενιτεύεται.
»Μιλώντας γι' αυτή, ματώνουμε. Όπως μάτωσαν και ματώνουν δεκαετίες τώρα, εκατομμύρια Salah σε όλη τη Γη».