Έστειλε στις 2 Ιουλίου 2014 την εξής ανοιχτή επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Ιωνά Νικολάου, η Αντρούλα Χριστοφίδου Henriques, Πρόεδρος της μη κυβερνητικής, ανθρωπιστικής οργάνωσης Cyprus STOP Trafficking:
«Επισκεφτήκαμε για πρώτη φορά τα Κρατητήρια της Μενόγειας τον Μάρτη του 2013. Ήταν φυλακή, που δεν ήθελε να ονομάζεται έτσι. Κι οι κρατούμενοι, ως επί το πλείστον αιτητές ασύλου που είχε απορριφθεί το αίτημά τους, κυκλοφορούσαν ακόμα και στο εσωτερικό των κτηρίων με… χειροπέδες, σαν να ήταν επικίνδυνοι εγκληματίες!
Καταγράψαμε μια σειρά από παράπονα. Απευθυνθήκαμε καταρχάς στην Επίτροπο Διοικήσεως και αμέσως μετά, ζητήσαμε να δούμε εσάς, τον Υπουργό Δικαιοσύνης, που, παρόλο το φόρτο εργασίας - μόλις είχατε αναλάβει καθήκοντα - μας δεχτήκατε, μας ακούσατε και υποσχεθήκατε να επιληφθείτε του προβλήματος.
»Οι επισκέψεις των λειτουργών του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως επιβεβαίωσαν τα παράπονα των κρατουμένων και η έκθεση της κ. Ελίζας Σαββίδου ήταν καταπέλτης. Σιγά-σιγά άρχισαν να βελτιώνονται τα πράγματα. Και επιτέλους άλλαξε κι η Διεύθυνση. Γνωρίζουμε όλοι ότι η προσωπικότητα του Διευθυντή κάθε Υπηρεσίας, παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη λειτουργία του συστήματος. Έτσι, η αλλαγή στη Διεύθυνση των Κρατητηρίων της Μενόγειας, έγινε αμέσως αισθητή. Την Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014, όταν μέλος της οργάνωσής μας πήγε για την εβδομαδιαία επίσκεψη, η ατμόσφαιρα ήταν τόσο διαφορετική, που ρώτησε τι συνέβη.
Έτσι, έμαθε από τους κρατούμενους ότι είχε αλλάξει η Διεύθυνση.
Θα ήθελα, μαζί με πολλούς φίλους από άλλες οργανώσεις που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, να ευχαριστήσω εσάς και όσους άλλους προσπαθούν να φέρουν στους χώρους κράτησης, έναν αέρα
ανθρωπιάς και σεβασμού.
Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ακόμα κρατητήρια, όπως εκείνα του Αστυνομικού Σταθμού της Πάφου, που είναι μεσαιωνικά και όπου η μεταχείριση των κρατουμένων είναι απάνθρωπη. Υπενθυμίζω ότι ένας ανήλικος Σομαλός κρατήθηκε εκεί επί 3 μήνες σε πραγματικά απάνθρωπες συνθήκες, που τις περιγράψαμε στην εφημερίδα “Σημερινή” (14-04-2014).
Πότε, κύριε Υπουργέ, θα κάνετε και στην Πάφο ό,τι κάνατε και στη Μενόγεια; Στην Πάφο, φυσικά, όχι μόνο πρέπει να αλλάξει η Διεύθυνση, αλλά να κατεδαφιστεί και το κτήριο. Στείλτε κάποιον να δει τα κελλιά, που δεν έχουν παράθυρα, κι είμαι σίγουρη ότι θα στείλετε αμέσως μπουλντόζες!».
Διαφορετικές εκτιμήσεις και μια άλλη ματιά στο ίδιο ζήτημα, περιλαμβάνει ανοικτή επιστολή-απάντηση προς την Αντρούλα Χριστοφίδου, του Εκτελεστικού Διευθυντή της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό, Δώρου Πολυκάρπου. Που αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Το γεγονός ότι άλλαξε η διεύθυνση του Κέντρου κράτησης μεταναστών χωρίς χαρτιά στη Μενόγεια, είναι σίγουρα μία σημαντική εξέλιξη, καθώς, όπως και εσύ έχεις παρατηρήσει, η Διεύθυνση των κρατητηρίων διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο στην πολιτική και τις πρακτικές κράτησης άτυπων μεταναστών.
Επιπλέον, είναι γεγονός το ότι η προηγούμενη Διεύθυνση ακολουθούσε μία συστηματική πολιτική απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης των κρατουμένων, με δεκάδες καταγγελίες για βασανιστήρια και κακοποιήσεις. Ωστόσο, θεωρούμε ότι θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε το έργο της και μετά να το αξιολογήσουμε δεόντως. Ως ΚΙΣΑ, ακόμη και σήμερα λάβαμε μία καταγγελία για ξυλοδαρμό κρατούμενου στη Μενόγεια (δες συνημμένη φωτογραφία).
»Η πρακτική χρήσης χειροπέδων εντός του Κέντρου κράτησης της Μενόγειας, τερματίστηκε κατ’ ακρίβεια πριν από την αλλαγή της Διεύθυνσης, ως αποτέλεσμα των επίμονων και επίπονων προσπαθειών και πιέσεων των μη κυβερνητικών οργανώσεων προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υποδείξεων των ανεξάρτητων αρχών και των διεθνών οργανισμών. Το Κέντρο κράτησης μεταναστών χωρίς χαρτιά στη Μενόγεια, σίγουρα δεν αποτελεί πρότυπο για οποιοδήποτε άλλο χώρο κρατητηρίων στην Πάφο ή αλλού, ειδικά εάν λάβουμε υπόψη μας ότι οι άνθρωποι αυτοί κρατούνται για διοικητικά παραπτώματα που αφορούν το καθεστώς παραμονής τους και όχι για τη διάπραξη οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος. Πολύ περισσότερο, τα οποιαδήποτε κρατητήρια άτυπων μεταναστών, πόσο μάλλον το Κέντρο κράτησης στην Μενόγεια, δεν αποτελούν "χώρους κράτησης με αέρα ανθρωπιάς και σεβασμού".
»Παρόλα αυτά, συνεχίζουμε να ελπίζουμε σε μία μεταναστευτική πολιτική στη βάση του σεβασμού των δικαιώματα των ανθρώπων, όπου κανείς άνθρωπος δεν θα τελεί υπό κράτηση χωρίς να διαπράξει οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα και έγκλημα. Όπως επίσης ελπίζουμε ότι δεν θα λάβουμε άλλα παράπονα και καταγγελίες σχετικά με κακομεταχείριση και βασανιστήρια κρατουμένων».
