Υπήρξε μια στιγμή ιλαρότητας, στη διάρκεια της δίωρης ανοικτής συζήτησης στο Σκαλί Αγλαντζιάς, στις 20 Ιουνίου 2014, όπου τρεις πρώην χρήστες ηρωίνης και κοκαΐνης, ο Στέλιος, ο Άντρος και ο Χρίστος, 35-40 χρονών, απόφοιτοι του προγράμματος της κλειστής θεραπευτικής κοινότητας «Αγία Σκέπη», αφηγήθηκαν την εμπειρία της πολύχρονης χρήσης ουσιών (από 13-14 χρονών) και του αγώνα για την απεξάρτησή τους.

Αυτή η στιγμή (που ελάφρυνε κάπως τη βαριά ατμόσφαιρα της αφήγησης δραματικών πτυχών μιας πορείας 20-25 χρόνων μέσα στη χρήση, στην αγωνία της, στον πόνο της, στη μοναξιά και στη δυστυχία της, όπως οι ίδιοι την καθόρισαν), ήρθε όταν ρώτησα τους τρεις πρωταγωνιστές της βραδιάς, ποια είναι η σχέση της χρήσης με την παραβατικότητα. Και ποια είναι η δική τους σχέση με την ΥΚΑΝ (Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών της Αστυνομίας), δεδομένου ότι ανάμεσα στο ακροατήριο ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου της ΥΚΑΝ, Στέλιος Σεργίδης.

Εκ μέρους των τριών πήρε το μικρόφωνο ο Στέλιος, που ήταν λιγότερο λακωνικός από τους υπόλοιπους και είχε περισσότερη άνεση στον λόγο. Η απάντησή του ήταν άμεση και πνευματώδης και προκάλεσε γέλια σε όλους τους παρευρισκόμενους: «Η σχέση με την ΥΚΑΝ μέσα στη χρήση, ήταν… να μην τους δούμε (τους αστυνομικούς) και να μη μας δουν...».

Όταν καταλάγιασε η ξαφνική έκρηξη ευθυμίας στην υποβλητική ατμόσφαιρα της αίθουσας, συνέχισε ο Στέλιος: «Δυστυχώς, αυτό που μετρά για τον χρήστη, είναι ο φόβος ότι οι αστυνομικοί θα του στερήσουν τη χρήση του και θα τον κλείσουν στη φυλακή. Αν με έπαιρναν φυλακή και μου είχαν και τη χρήση μου, θα ήταν βέβαια καλύτερα! Ναι, πρέπει να πω ότι οι πλείστοι από εμάς, ενώ είναι στη χρήση, οδηγούνται σε παρανομίες καθημερινά - για να επιβιώσει ένας χρήστης, κάνει εμπόριο, γίνεται βαποράκι, οδηγείται σε κλοπές, κλέβει τους δικούς του, τους γείτονες, κλέβει από καταστήματα… δεν έχεις αίσθηση τού τι κάνεις εκείνη την ώρα… και υπάρχουν και εξαιρετικές περιπτώσεις που μπορεί ο χρήστης να φτάσει σε πιο μεγάλα εγκλήματα. Σίγουρα δημιουργούνται προβλήματα με τον νόμο, αλλά και αν σπουδάζεις, σταματάς τις σπουδές σου, υπολειτουργείς στη δουλειά σου ή απολύεσαι, χάνεις ανθρώπους γύρω σου γιατί τους εκμεταλλεύεσαι και μπαίνεις σε μια διαδικασία όπου μένεις μόνος. Και καταλήγεις σε αυτό που λέγαμε στην αρχή, να είσαι μόνος, ανάμεσα σε εκατόν άτομα γύρω σου»...

Να σημειώσω εδώ την παρέμβαση του συντονιστή της εκδήλωσης, απόφοιτου κι αυτού, του προγράμματος απεξάρτησης της «Αγίας Σκέπης», που είπε ότι η σύλληψη από την Αστυνομία μπορεί να λειτουργήσει σε ένα μεγάλο βαθμό ως εμπόδιο στη συνέχιση της εξάρτησης. Άλλα εμπόδια στη συνέχιση της εξάρτησης και της χρήσης, κατονόμασε τις αντιδράσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος, της συζύγου, των γονιών ή των παιδιών, την οικονομική εξαθλίωση, τα κοινωνικά προβλήματα, την απώλεια φίλων, την κοινωνική απομόνωση. «Γι’ αυτό», είπε, «λέμε συχνά στους γονείς ότι πρέπει να βάζουν όρια στα παιδιά τους, να είναι πιο αυστηροί, γιατί χωρίς αυτά τα όρια, ο χρήστης θα συνεχίσει να “πίνει” μέχρι τον θάνατο».

Στο τέλος της αξιομνημόνευτης αυτής συζήτησης κλήθηκε στο βήμα ο Αστυνόμος -και κοινωνιολόγος- Στέλιος Σεργίδης. Έκανε έκκληση να στηριχθεί οικονομικά η Αγία Σκέπη για να μπορέσει να συνεχίσει το σημαντικό έργο της. Και πρόσθεσε μόνο αυτά: «Πάντα λέω ότι τα παιδιά που έχουν περάσει από την απεξάρτηση, είναι περισσότερο άνθρωποι από εμάς»...