Χθες το πρωί, ήρθε η απεργία πείνας της Ανδρούλας Χριστοφίδου Henriques έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών, με αίτημα την απελευθέρωση από τα αστυνομικά κρατητήρια, δύο νεαρών γυναικών, που προορίζονται για απέλαση - Σριλανκέζας μητέρας νεογέννητου βρέφους και Βιετναμέζας εγκύου.

Μου μιλούσε η Ανδρούλα Χριστοφίδου για τις υποσχέσεις που της έδωσε (και δεν κράτησε) πριν από δύο εβδομάδες ο Υπουργός Εσωτερικών ότι θα προχωρούσε σε μόνιμη διευθέτηση, ώστε να μη χωρίζονται μητέρες από τα παιδιά τους, όταν ο Σωκράτης Χάσικος κατέβηκε από το υπουργικό αυτοκίνητο και ήρθε προς το μέρος μας.

Απομαγνητοφωνώ μέρος της μεταξύ τους συνομιλίας, που αποκαλύπτει μια εκπληκτική χημεία μεταξύ αυτών των δύο τόσο διαφορετικών μεταξύ τους ανθρώπων - της ευαίσθητης ακτιβίστριας, ψυχολόγου και συγγραφέως με το απρόβλεπτο χιούμορ και του πραγματιστή ανθρώπου της εξουσίας.

Σωκράτης Χάσικος:
- Τι κάναμε πάλι; Είδα σε μια εφημερίδα για μια Σριλανκέζα που κρατείται στην Πάφο. Είπα στην κυρία Σιακαλλή να με ενημερώσει….

Ανδρούλα Χριστοφίδου:
- Είμαι σίγουρη ότι εσένα δεν σε ενημερώνουν. Και βγαίνει άδικα το όνομά σου. Κι εγώ όσο κι αν δεν θέλω να πω δημόσια ότι σε συμπαθώ, διότι ορισμένοι θα με κρεμάσουν ανάποδα, ε τι να γίνει αφού σε συμπαθώ;

- Κι εγώ σε συμπαθώ, είναι αμοιβαία τα αισθήματα...
- Ναι, αλλά συνέλαβαν και φυλάκισαν για απέλαση Σριλανκέζα, που θηλάζει το μωρό της τέσσερις φορές την ημέρα. Που σημαίνει ότι είναι βρέφος το πολύ πέντε μηνών. Αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα. Θα μείνω εδώ μέχρι να πεθάνω. Οκέι, ξέρω ότι θα μου κάνεις τον επικήδειο…

- Όχι, δεν κάνω επικηδείους…
- Θέλω να μου δώσεις γραπτή δήλωση ότι δεν θα ξαναμπούν μητέρες με βρέφη ή έγκυοι στη Μενόγεια.

- Αν δούμε τη δουλειά του καθενός μας ποια είναι, το δικό μας Υπουργείο συλλαμβάνει, το Υπουργείο Δικαιοσύνης κρατεί και το Υπουργείο Εργασίας πρέπει να φροντίζει τους κρατουμένους. Υπάρχουν τρόποι, αλλά δεν είχε τέτοιες υποδομές η Κυπριακή Δημοκρατία. Τώρα τις κτίζουμε. Δεν μπορείς να τους κλείνεις όλους στη Μενόγεια - π. χ. τα παιδιά με τους μεγάλους. Χρειάζεται πολλή δουλειά... Κάναμε διϋπουργική Επιτροπή με τη Ζέτα και τον Ιωνά.

Δεν υπήρχε κανένας συντονισμός μεταξύ των Υπουργείων για τέτοια θέματα. Από την άλλη, είναι γεγονός ότι οι αλλοδαποί αυξήθηκαν πολύ. Διακόσιες χιλιάδες κόσμος, όλοι μαζί. Μεταξύ τους, πολλοί παράνομοι, που δεν ξέρει κανείς τι κάνουν. Κάποιοι παράνομοι εφευρίσκουν τρόπους πώς θα μείνουν. Ενθαρρύνονται από δικηγόρους και από άλλους και δημιουργήθηκε αυτή η κατάσταση που ονομάζεται «διαχείριση μη Ελληνοκυπρίων»… ένας πανικός… Μήπως θέλω εγώ να βάλω στο κρατητήριο μητέρα που θηλάζει το μωρό της; Είναι του χαρακτήρα μου; Δεν έχω μωρά εγώ; Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό; Έδωσα πάντως εντολή να διευθετηθεί μια συνάντηση και να έρθετε όλοι οι εμπλεκόμενοι να τα συζητήσουμε. Δεν θέλω πόλεμο μεταξύ μας, θέλω συνεργασία…

- Να δεις και το θέμα Βιετναμέζας εγκύου, που υπάρχει ένορκη δήλωση Κυπρίου, ότι είναι δικό του το παιδί και θέλει να την παντρευτεί. Του απάντησε το Τμήμα του Υπουργείου σου, που θέλω να το ονομάσω Τμήμα Ρατσισμού και Μετανάστευσης, να πάει στο Βιετνάμ να την παντρευτεί. Γιατί να μην τον αφήσουν να την παντρευτεί στην Κύπρο; Μπορείς να μου εξηγήσεις; Είναι κάτι τέτοια τρελά που πρέπει να δείτε και να λύσετε…