Παιδιά ερμητικά κλεισμένα στον εαυτό τους. Απόμακρα, ακόμα και από τους γονείς τους. Που θέλουν να αγαπιούνται, αλλά που δεν αντέχουν τα αγγίγματα, τους δυνατούς θορύβους, την έντονη μουσική, τα οπτικά ή ακουστικά ερεθίσματα. Που εκφράζουν τα συναισθήματά τους όχι με τον λόγο, αλλά με περιορισμένες, επαναλαμβανόμενες, στερεοτυπικές συμπεριφορές, ή με κρίσεις θυμού ή άγχους, με επιθετικότητα, ή με αυτοκαταστροφικότητα.

Τα αυτιστικά άτομα, μέρος της παγκόσμιας και βέβαια της κυπριακής κοινωνίας, διεκδικούν, με τον δικό τους «αυτιστικό» τρόπο, τον σεβασμό των άλλων και μιαν αξιοπρεπή ζωή, έστω και αν δεν μπορούν να εργαστούν και εξαρτώνται από άλλους για την αυτοεξυπηρέτησή τους.

Όπως με ενημέρωσαν ειδικοί στο πλαίσιο ρεπορτάζ για την εφημερίδα, στην Κύπρο ζουν σήμερα 4 χιλιάδες παιδιά και ενήλικες που βρίσκονται σε αυτό που αποκαλούν «φάσμα του αυτισμού» - της διαταραχής ανάπτυξης του νευρικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία.

Ανέφεραν ότι «υπάρχει ένα φάσμα αυτισμού, αφού δεν είναι όλες οι περιπτώσεις της ασθένειας βαριάς μορφής. Μπορούμε να συναντήσουμε λίγα άτομα υψηλής λειτουργικότητας που μπορούν να έχουν μια φυσιολογική ζωή και βέβαια υπάρχουν όλες οι διαβαθμίσεις της ασθένειας, με άτομα με απλά αυτιστικά χαρακτηριστικά, άτομα που θέλουν περισσότερη εκπαίδευση για να βελτιωθούν, όπως και κάποιες ακραίες περιπτώσεις που χρειάζονται ψυχιατρική παρακολούθηση. Υπάρχουν επιπλέον σύνδρομα που μπορεί να επηρεάσουν ένα άτομο με αυτισμό - συνήθως νοητική υστέρηση ή επιληψία. Το 10% των αυτιστικών ατόμων περνούν κρίσεις επιληψίας, μπορεί να έχουν κινητικά προβλήματα, ενώ τα περισσότερα έχουν ελλειμματική προσοχή και υπερκινητικότητα.

Πρόσθεσαν ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, η μια στις 150 γεννήσεις αφορά αυτιστικό παιδί κι αυτό μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε. Μόνο ένα στα τέσσερα αυτιστικά παιδιά είναι κορίτσια, αφού τα περισσότερα είναι αγόρια. Δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει προγεννητικός έλεγχος για να προληφθούν οι γεννήσεις αυτιστικών παιδιών και δεν γνωρίζουμε αν είναι κληρονομικοί ή γενετικοί οι λόγοι της ασθένειας».

Δυστυχώς η εκδήλωση του αυτισμού συμβαίνει τις περισσότερες φορές γύρω στην ηλικία των 18 μηνών και όχι νωρίτερα. Μου είπε, σχετικά, μητέρα αυτιστικού παιδιού: «Ξεκινά το παιδί σου να αναπτύσσεται κανονικά και ενώ εσύ ο γονιός αρχίζεις να κάνεις όνειρα γι’ αυτό, ξαφνικά ξυπνάς μια μέρα και βλέπεις ένα άλλο παιδί. Προσπαθείς να καταλάβεις τι πάει λάθος. Το αυτιστικό παιδί αρχίζει να απομονώνεται, να χάνεται η ομιλία του, αν υπάρχει, να φαίνονται οι στερεοτυπικές κινήσεις του αυτισμού. Αυτή είναι μια εικόνα τελείως διαφορετική από αυτήν που το παιδί είχε σε ηλικία έξι μηνών, δέκα, ή δώδεκα μηνών.

Βεβαίως υπάρχουν και περιπτώσεις που φαίνεται ο αυτισμός από τον πρώτο μήνα κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που προσπαθούμε να ενημερώσουμε, ώστε οι γονείς να έχουν τα μάτια τους ανοικτά να βλέπουν και τα αυτιά τους να ακούν τα μηνύματα που δίνουν αυτά τα παιδιά. Δεν θεραπεύεται ο αυτισμός, αλλά βελτιώνεται - σε κάποιες περιπτώσεις, δεν μπορείς καν να καταλάβεις ότι το άτομο πέρασε από το φάσμα του αυτισμού».

Πληροφορήθηκα ότι περίπου 60-70% των ζευγαριών με παιδιά αυτιστικά χωρίζουν, γιατί συνήθως ο άντρας εγκαταλείπει την οικογένεια, οπότε η γυναίκα αναλαμβάνει τον διπλό ρόλο να φροντίζει και τα υγιή παιδιά της και το αυτιστικό.

Αν ο άντρας μείνει, είναι η εξαίρεση που τιμά τον εαυτό του, το φύλο του, την οικογένειά του και την κοινωνία.