Όπως γράφω και στο ρεπορτάζ, είναι επιτέλους έτοιμο για ψήφιση στη Βουλή το πρωτοποριακό νομοσχέδιο, που ποινικοποιεί και στέλνει στη φυλακή τούς πελάτες του αγοραίου σεξ που προσφέρεται από θύματα εμπορίας (trafficking), όταν οι πελάτες-αγοραστές γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με θύματα trafficking.

Στο σχετικό άρθρο αναφέρεται κατά λέξιν ότι, «όποιος εν γνώσει του χρησιμοποιεί την εργασία ή οποιεσδήποτε υπηρεσίες θύματος που αποτελούν αντικείμενο των αδικημάτων που προβλέπονται στο παρόν μέρος, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ ή και στις δύο ποινές».

Να υπενθυμίσω ότι από τον Οκτώβρη 2013 μετέφερε η Επίτροπος Διοικήσεως Ελίζα Σαββίδου στην τοποθέτησή της ως Ανεξάρτητη Αρχή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με το πλαίσιο πρόληψης και καταπολέμησης της εμπορίας προσώπων στην Κύπρο, την προοπτική ποινικοποίησης του πελάτη-αγοραστή σεξουαλικών υπηρεσιών.

Σε εκείνη τη σημαντική μελέτη, με προϊστάμενο τον Άριστο Τσιάρτα και ερευνητική ομάδα τη Θέκλα Δημητριάδου και τη Δέσποινα Μέρτακκα, η Επίτροπος έθεσε για πρώτη φορά στη δημόσια σφαίρα για συζήτηση, το καυτό ζήτημα του σωματεμπορίου μέσα από την έμφυλη διάστασή του.

Την ποινικοποίηση της χρήσης των υπηρεσιών των θυμάτων είχε προαναγγείλει η Άννα Χριστοδουλίδου, λειτουργός του Υπουργείου Εσωτερικών, γραμματέας της Πολυθεματικής Συντονιστικής Ομάδας κατά της Εμπορίας Προσώπων, σε παρέμβασή της σε δημόσια συζήτηση για την εμπορία προσώπων στην Κύπρο, τον Νοέμβριο 2013.

Σε εκείνη τη συζήτηση η Υπαστυνόμος Ρίτα Σούπερμαν, επικεφαλής του Γραφείου Καταπολέμησης της Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας, επισήμανε πολύ σωστά ότι «και ο αγοραστής/πελάτης είναι μέρος του οργανωμένου εγκλήματος, αφού, χωρίς αγοραστή, δεν υπάρχουν κέρδη για τους διακινητές».

Ελπίζω ότι με τον νέο νόμο δεν θα υπάρχουν πια ιστορίες όπως αυτήν που μου αφηγήθηκε η Πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Cyprus Stop Trafficking Ανδρούλα Χριστοφίδου Henriques - για μια κοπέλα-θύμα σωματεμπορίας και ομαδικού βιασμού από Κυπρίους, που την είχε αγοράσει κάποιος ως δώρο… γενεθλίων, όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους φίλους του και την κακοποίησαν με απίστευτη αγριότητα.

«Η κοπέλα αυτή», μου είπε η κυρία Χριστοφίδου, «δεν ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα της όπου θα έμενε άνεργη, ζήτησε να παραμείνει στην Κύπρο και της δόθηκε άδεια για ανθρωπιστικούς λόγους. Για 2-3 χρόνια εργάστηκε πωλήτρια σε κατάστημα, αλλά αυτό έκλεισε πριν από λίγους μήνες και, τώρα, μας ζητά να τη βοηθήσουμε να επιστρέψει στο σπίτι της, αφού δεν περιμένει βοήθεια από το κράτος».

Όπως στο φιλμ της Γιάννας Αμερικάνου, «Lullaby», που αφορά την πραγματική ιστορία ομαδικού βιασμού ξένης κοπέλας στην Κύπρο, οι εγκληματίες μένουν ατιμώρητοι και ασύλληπτοι, έτσι και στην πραγματικότητα της κυπριακής… φιλοξενίας, οι εγκληματίες έμεναν, τουλάχιστον μέχρι τώρα, στο απυρόβλητο.

Η Ανδρούλα Χριστοφίδου επισήμανε ότι ξέρει έξι γλώσσες, αλλά σε καμιά δεν υπάρχει η έκφραση «είνταμ’ που καρτεράς που μιαν γεναίκαν», που είναι η φαλλοκρατική αντίληψη στην Κύπρο, για τη γυναίκα.
«Τρία τρομακτικά φαινόμενα ενισχύουν τη σωματεμπορία», μου είπε. «Κι αυτά είναι η φαλλοκρατία, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, τα τρία παιδιά του φασισμού».

Λοιπόν, ας μη μένει πια στο απυρόβλητο η πιο βάρβαρη κακοποίηση του θηλυκού ανθρώπου, που αποτελεί ντροπή για εμάς τους άντρες - για τους άντρες που αγαπούν, βέβαια, και δεν μισούν τις γυναίκες.