Πριν προχωρήσετε παρακάτω, διαβάστε εδώ μια δεύτερη επιστολή της Πρεσβείας της Ρωσίας στην Κύπρο που σχολιάζει-απαντά σε άρθρα της στήλης σε σχέση με τα γεγονότα της Ουκρανίας και ιδιαίτερα την αναίμακτη στρατιωτική κατάληψη της Κριμαίας από τα ρωσικά στρατεύματα.

Δεν θα σταθώ στην -ελλείψει επιχειρημάτων- προσωπική επίθεση εναντίον μου ότι «οι συμπάθειές μου είναι με το μέρος των ακροδεξιών πραξικοπηματιών» στην Ουκρανία, ότι οι απόψεις μου είναι «φαντασίες» και «αντιρωσικές επινοήσεις και συκοφαντίες» και ότι έχω «ψυχροπολεμική νοοτροπία». Να πω μόνο ότι μια δημοσιογραφική πορεία περισσότερων από τριάντα χρόνων καθημερινού δημόσιου αγώνα για τη δημοκρατία και εναντίον των φασισμών όλων των χρωμάτων, είναι εδώ καταγεγραμμένη και δεν σβήνεται μέσα σε τρεις γραμμές ενός βιαστικά γραμμένου... τελεσίγραφου.

Κανέναν τρομοκράτη ή τρομοκρατική ενέργεια -ατομική ή κρατική- δεν υποστηρίζω και, ναι, είναι πεποίθησή μου ότι η ρωσική πλευρά μεγαλοποιεί, για τους δικούς της προπαγανδιστικούς σχεδιασμούς, μεμονωμένα περιστατικά ρατσιστικής και αντιρωσικής ρητορικής μικρών ακροδεξιών ουκρανικών ομάδων.

Είμαι υποχρεωμένος να παρατηρήσω ότι αν υπάρχει διαστρέβλωση στον διάλογο μεταξύ μου και της Ρωσικής Πρεσβείας, αυτή δεν προέρχεται από εμένα. Πολύ περισσότερο όταν αναφέρομαι στον ρωσικό λαό και στον ρωσικό πολιτισμό που σέβομαι απεριόριστα.

Επαναλαμβάνω αυτό που έγραψα κατά λέξη στο άρθρο μου «Ο ρωσικός χειμώνας της Ουκρανίας» (2.3.2014) και που κάθε άλλο παρά «προσβάλλει» τη Ρωσία, όπως ισχυρίζεται ο επιστολογράφος της Πρεσβείας: «Κατά τη γνώμη μου η Ρωσία, ένα μεγάλο και πολιτισμένο έθνος που έχυσε ποταμούς αίματος ως θύμα του σοβιετικού ολοκληρωτισμού, αλλά και ως υπερασπιστής της ρωσικής πατρίδας και του ελεύθερου κόσμου, πολεμώντας τον ναζιστικό ολοκληρωτισμό, έπρεπε αυτήν την ώρα να βρίσκεται στο πλευρό της νέας κυβέρνησης και του λαού της Ουκρανίας και όχι απέναντί του».

Αλήθεια, πού είναι η «προσβολή» ή η «ασέβεια» προς τη Ρωσία εκ μέρους μου; Η εκπληκτική απάντηση της Πρεσβείας στην ερώτηση αυτή, είναι η εξής, όπως αναφέρεται στην επιστολή της: «Θα παρακαλούσαμε τον κ. Μ. Δημητρίου, όταν αναφέρεται στη χώρα μας, να αποφεύγει τέτοιους χαρακτηρισμούς όπως ''δικτατορική σοβιετική εξουσία'', ''κομμουνιστικός μεσαίωνας'', ''σοβιετικός ολοκληρωτισμός'' και να μην ξεχνά ότι η χώρα την οποία προσβάλλει, πάντα υποστήριζε τον δικό του λαό στον δίκαιο αγώνα του».

Είναι για εμένα απίστευτο ότι 23 χρόνια μετά που ο ρωσικός λαός αποτίναξε με την ειρηνική του επανάσταση τη σοβιετική δικτατορία τού Ενός Κόμματος, έρχεται η επίσημη διπλωματική αποστολή της σημερινής ρωσικής κυβέρνησης να ταυτίζει αυτήν τη διεφθαρμένη εξουσία, με τη Ρωσία και τον λαό της!

Στην πραγματικότητα, βέβαια, η Ρωσία και ο λαός της δεν είναι το σταλινικό καθεστώς του Γκουλάγκ που για δεκαετίες δολοφόνησε και καταδυνάστευσε εκατομμύρια αθώους Ρώσους, ούτε η σοβιετική νομενκλατούρα που μονοπώλησε την εξουσία για 74 χρόνια. Η Ρωσία και ο λαός της είναι το μεγάλο θύμα αυτού του καθεστώτος και της εξουσίας του.

Και, βέβαια, δεν έχω κανένα στόχο «να χαλάσω τις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Κύπρου». Η άποψη ενός δημοσιογράφου δεν χαλά κρατικές σχέσεις. Έτσι κι αλλιώς, συμφωνώ με τη θέση της Κύπρου στο θέμα της Ουκρανίας, όπως εκφράστηκε με χθεσινή ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία στηρίζει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας».
Με τη θέση αυτή, συμφωνεί η Ρωσική Ομοσπονδία;