Κουβαλά στους ώμους του μια βαριά οικογενειακή και πατρική ιστορία αξιοπιστίας και αξιοπρέπειας

Ο πολιτικός ηγέτης κρίνεται την ώρα του «μεγάλου ναι» ή του «μεγάλου όχι». Οι εξελίξεις γύρω από το κοινό ανακοινωθέν και η αποφασισθείσα έναρξη συνομιλιών σηματοδοτούν ταυτόχρονα και την πιο κρίσιμη και σημαντική ώρα για τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Ν. Παπαδόπουλο. Πριν από δύο μήνες σχεδόν, ο Νικόλας είχε πειστικές ενδείξεις για τη στάση τού Ν. Αναστασιάδη στο Κυπριακό. Γι’ αυτό και σε ομιλία του, κατά τη συζήτηση των προϋπολογισμών στη Βουλή, έκανε την πρώτη ηγετική εμφάνισή του. Ο Νικόλας υπογράμμισε, τότε, πως το πραγματικό δίλημμα βρίσκεται μεταξύ του διεκδικητικού ρεαλισμού και της πολιτικής αφέλειας και όχι στον διαχωρισμό των πολιτών σε ρεαλιστές και απορριπτικούς. Και πρόσθεσε ότι το άλλο δίλημμα είναι μεταξύ μιας ρεαλιστικής και βιώσιμης λύσης και μιας λύσης εθνικού ξεκαθαρίσματος. Έτσι, με σαφή τρόπο, διαμήνυσε προς τον Ν. Αναστασιάδη πως για το ΔΗΚΟ παραμένει σταθερή η θέση ότι: Δεν πρέπει να ξεκινήσουν συνομιλίες αν δεν ξεκαθαρίσει πρώτα και σωστά η βάση των διαπραγματεύσεων. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε εποικοδομητικές ασάφειες. Δεν πρέπει να αποδεχθούμε εποικοδομητικές ασάφειες σε κεφαλαιώδη και κρίσιμα ζητήματα, που αφορούν τη συνέχιση και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το κοινό ανακοινωθέν, που τεχνουργήθηκε από τους Αμερικανούς και ήδη έχει γίνει αποδεκτό από τις δύο πλευρές, εμφανώς δεν γίνεται αποδεκτό από το ΔΗΚΟ και τον Ν. Παπαδόπουλο. Από την περ. Τετάρτη και την επομένη Πέμπτη και προχθές Παρασκευή, ο Πρόεδρος και η εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, με δηλώσεις, συνέντευξη Τύπου και επιστολή στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ξεκαθάρισαν πως, πρώτον, για το κόμμα το κοινό ανακοινωθέν είναι απαράδεκτο και εκτός των θέσεων που καθόρισε η ελληνική πλευρά και ο Ν. Αναστασιάδης. Δεύτερον, με την επιστολή του στον Ν. Αναστασιάδη, ο Νικόλας ανέλυσε ότι αυτά που περιέχονται στο κοινό ανακοινωθέν συνιστούν εξόφθαλμους κινδύνους για την Κυπριακή Δημοκρατία και τον τόπο. Τρίτον, κάλεσε τον Πρόεδρο να μην το αποδεχθεί. Ο Ν. Αναστασιάδης, όμως, είναι από καιρό αποφασισμένος να προχωρήσει, έστω και μόνος και να αναλάβει την ευθύνη, όπως είπε και στις 18/12/2014. Ο Νικόλας εξήγησε και διά ζώσης στον Πρόεδρο τους λόγους για τους οποίους το ΔΗΚΟ θεωρεί προβληματικό και ζημιογόνο για τα συμφέροντα και τα δίκαιά μας το κοινό ανακοινωθέν.

Όμως, δεν διαφεύγει του Προέδρου του ΔΗΚΟ ένα αναντίλεκτο γεγονός: Ο Ν. Αναστασιάδης δεν άλλαξε! Παραμένει στερρά προσηλωμένος και συνεπής στην Αναν-ική πολιτική και στοχοθεσία του. Τολμούμε να υποστηρίξουμε πως για τον Αναστασιάδη τώρα είναι η ευκαιρία για να πάρει εκδίκηση για την ήττα και απαξίωσή του το 2004. Αν δεν είναι έτσι τα πράγματα, τότε γιατί αναίρεσε τον ίδιο τον εαυτό του και τις βροντερές δεσμεύσεις και διακηρύξεις του, όπως με σαφήνεια τις διατύπωσε; Ποια σχέση έχουν όλα εκείνα που διασάλπισε σε κηδείες, μνημόσυνα, εκδηλώσεις, αποκαλυπτήρια τους τελευταίους έξι μήνες, με όσα περιέχονται στο κοινό ανακοινωθέν που, καθ’ ομολογίαν του, επιδέχεται ερμηνείες «έτσι και διαφορετικά»; Αν στο κοινό ανακοινωθέν περιέχονται -και περιέχονται- ασάφειες, αμφισημίες, ξεκάθαρες υποχωρήσεις της πλευράς μας σε σημαντικά ζητήματα, γιατί να δεχθούμε ότι ο Ν. Αναστασιάδης θα τα… βελτιώσει; Όταν οι Τούρκοι τα ενθυλακώσουν, δεν υπάρχει περίπτωση να τα επιστρέψουν.

Από την περ. Τετάρτη φάνηκε ότι το ΔΗΚΟ θα αποχωρήσει από την Κυβέρνηση, αφού ο Ν. Αναστασιάδης δεν εισάκουσε την έκκλησή του να μην αποδεχθεί το -ήδη αποδεχθέν- κοινό ανακοινωθέν. Ο Πρόεδρος πηγαίνει σε συνομιλίες. Το ΔΗΚΟ οδεύει προς την έξοδο από την Κυβέρνηση. Είναι θέμα ημερών. Η απόφαση ανήκει στον Ν. Παπαδόπουλο και είναι εδώ που θα μετρηθεί και θα ζυγιστεί η πολιτική ωριμότητα, η αξιοπρέπεια, η αξιοπιστία και η ευτολμία του. Να πει «όχι» στις μεθοδεύσεις Αναστασιάδη και να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά. Άλλωστε, δεν έχει και άλλη επιλογή. Αν συνεχίσει να παραμένει στον κυβερνητικό σχηματισμό, θα υποχρεούται κάθε στιγμή να στηρίζει και να θωρακίζει τον Αναστασιάδη. Άρα, είναι ζήτημα χρόνου ο Νικόλας να ανακοινώσει την έξοδο από την Κυβέρνηση και την ένταξη του ΔΗΚΟ στην αντιπολίτευση.

Η ουσία δεν είναι μόνο να αποφασίσει την έξοδο. Το καίριο και το σημαντικό είναι η διαχείριση της εξόδου και, προπάντων, ο πολιτικός λόγος που θα κληθεί να εκπέμπει και να αναμέλπει καθημερινά. Όχι για να δικαιολογήσει την αποχώρησή του αλλά για να δώσει διεξόδους και να καταθέσει προτάσεις αντιμετώπισης της τουρκικής αρπακτικότητας, που θα εκδηλωθεί κατά τις συνομιλίες. Και, φυσικά, καλείται να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις κατ’ εναντίον του και του ΔΗΚΟ επιθέσεις από το Αναστασιαδικό στρατόπεδο και άλλους προεδρικούς παρατρεχάμενους. Ο Νικόλας κουβαλά στους ώμους του μια βαριά οικογενειακή και πατρική ιστορία αξιοπιστίας και αξιοπρέπειας. Δεν δικαιούται να φανεί κατώτερός της.