Πόσους εξευτελισμούς και προσβολές να υποστεί ακόμα η Κυπριακή Δημοκρατία; Οι μεν Τούρκοι, ανέκαθεν, έχουν σταθερό στόχο την εξαφάνισή της. Αλλ’ ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ; Ο Μπαν Κι Μουν δεν είναι ο εξυπνότερος και ο ικανότερος Γ.Γ. του Διεθνούς Οργανισμού. Όμως, δεν δικαιολογείται να αγνοεί ποιος ευθύνεται για τη διακοπή των συνομιλιών. Είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι τις διέκοψαν όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ανέλαβε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Μπαν Κι Μουν δεν δικαιολογείται και όταν κατά τρόπο προσβλητικό και μειωτικό για τη διεθνώς αναγνωρισμένη οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, για πρώτη φορά, την υποβιβάζει σε… ε/κ κοινότητα. Ακόμα και να θεωρήσουμε ότι η δήλωση Μπαν για τις συνομιλίες και, κυρίως, ο υποβιβασμός της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ε/κ κοινότητα, ήταν μια ευμεγέθης κορεάτικη πατάτα, δεν αλλάζει τα πράγματα.
Είναι ο Γ.Γ. του ΟΗΕ που έκανε τη δήλωση, ναι, ο ίδιος Γ.Γ. που την 1η Φεβρουαρίου 2010 μετέβη στο λεγόμενο «προεδρικό» του κατοχικού Ταλάτ και έδωσε υπόσταση σε ένα παράνομο και κατοχικό μόρφωμα. Δεν θα αναφερθούμε στις συνεχείς υπονομεύσεις εκ μέρους και του ανεκδιήγητου Ντάουνερ που, δύο Πρόεδροι δεν τόλμησαν να τον πετάξουν έξω με τις κλοτσιές. Μόλις στις 22/1/2014, κατά τη συζήτηση στο Σ.Α. για την ανανέωση της Ειρηνευτικής Δύναμης, ο ανεκδιήγητος Αυστραλός αναφέρθηκε στον Ν. Αναστασιάδη ως πρόεδρο της ε/κ κοινότητας, με αποτέλεσμα να επισύρει την οργή του Ρώσου εκπροσώπου.
Η δήλωση Μπαν, που υποβιβάζει την Κ. Δημοκρατία σε κοινότητα, έπρεπε να απαντηθεί αποφασιστικά στο πιο ψηλό επίπεδο και όχι από τον Υπουργό Εξωτερικών. Πιστεύουμε ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όφειλε αμέσως μόλις έλαβε γνώση της απίστευτης αυτής προσβολής και πρόκλησης προς την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, να προβεί αμέσως σε τρεις σημαντικές κινήσεις. Πρώτον, να τηλεφωνήσει προσωπικά στον Γ.Γ. του ΟΗΕ και διά ζώσης να του εκφράσει την οργή του για την ανοικονόμητη αχαμπαροσύνη του. Και να απαιτήσει πάραυτα απολογία, συγγνώμη και επανόρθωση.
Μια τέτοια προεδρική αντίδραση θα έστελνε ξεκάθαρα μηνύματα προς τον ΟΗΕ και προς άλλους σεσημασμένους υπονομευτές της Κ. Δημοκρατίας ότι η Λευκωσία δεν ανέχεται τέτοιους εξευτελισμούς και προσβολές. Δεύτερον, ο Ν. Αναστασιάδης όφειλε να επικοινωνήσει με την προεδρεύουσα της Ε.Ε., Ελλάδα και να απαιτήσει στήριξη στο πλαίσιο όχι μόνο της κοινοτικής αλλά και της αδελφικής αλληλεγγύης. Γιατί ο Πρόεδρος δεν απαίτησε αυτήν την υποστήριξη;
Τρίτον, ο Ν. Αναστασιάδης όφειλε να κινητοποιήσει το ελληνικό και, δι’ αυτού, το εβραϊκό λόμπι ώστε, από κοινού, να αντιδράσουν με σκληρά διαβήματα προς τον ΟΗΕ. Για να σταλεί και εδώ το μήνυμα πως η Κύπρος δεν ανέχεται προσβολές, που καθάπτονται της υπόστασης και της ύπαρξης της Κ. Δημοκρατίας. Τι έγινε; Ο Ι. Κασουλίδης έκανε μια νερόβραστη δήλωση, με την οποία διερωτάτο με αφέλεια πόσα χρόνια χρειάζεται ένας Γ.Γ. να μάθει τα κράτη - μέλη του και ο Ν. Αιμιλίου έκανε διάβημα στο γραφείο του Μπαν.
Αντιστρέφουμε το ερώτημα: Πόσον καιρό χρειάζεται η Λευκωσία για να πείσει πλέον για τα αυτονόητα; Να θυμίσουμε προς επιλήσμονες: Είναι ο ίδιος Μπαν που ανέθεσε στην ιδιαιτέρα του να απαντήσει στην επιστολή, που ο Πρόεδρος του έστειλε τον περ. Μάη για το δείπνο του με τον κατοχικό Έρογλου. Και τότε και τώρα, ο Ν. Αναστασιάδης καταπίνει τις προσβολές και σιωπά. Πιστεύει, φαίνεται, ότι δεν πρέπει να τα βάζει με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ. Επιμένει να κάνει το καλό παιδί. Από καλά παιδιά, όμως, τα νεκροταφεία της πολιτικής είναι γεμάτα. Ο τόπος σήμερα χρειάζεται ηγέτη, όχι ικέτη, ούτε γλωσσοδέτη.




