Θα ξαναθυμίσουμε, προς γνώσιν, στον Πρόεδρο Αναστασιάδη μια σημαντική ρήση του Τσόρτσιλ: «Η εξουσία, σε μια κρίση εθνική, όταν ο άνθρωπος πιστεύει πως γνωρίζει τι διαταγές πρέπει να δοθούν, αποτελεί ευλογία. Η πίστη με την οποία περιβάλλεται ο υπ’ αριθμόν ένα είναι τεράστια. Αν πουθενά σκοντάψει, θα πρέπει να υποστηριχθεί. Αν κάνει λάθη, θα πρέπει να συγκαλύπτονται. Αν κοιμάται, δεν θα πρέπει να τον ξυπνούν αδικαιολόγητα. Κι αν δεν είναι καλός, τότε θα πρέπει να αποκεφαλισθεί». Να το πούμε ευθέως:

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ειδικά στο Κυπριακό, δεν περιβάλλεται με εμπιστοσύνη. Είναι πολλοί εκείνοι, κόμματα, πολιτικοί και πολίτες, που δεν έχουν εμπιστοσύνη στην πολιτική του και στους χειρισμούς του στο πρόβλημα. Όχι μόνο εξαιτίας του πρότερου πολιτικού βίου του και ειδικά της αταλάντευτης υποστήριξής του στο σχέδιο Ανάν, αλλά και σήμερα. Τους τελευταίους πέντε και πλέον μήνες, ο Πρόεδρος έχει φορέσει τόσες πολλές φουστανέλες και έχει αναπετάσει τόσα πολλά λάβαρα αντίστασης και ανένδοτης απόρριψης, που από τη μια χαροποιεί επειδή, επιτέλους, κάποιος ηγέτης φαίνεται να αντιστέκεται στις τουρκικές αξιώσεις.

Από την άλλη, όμως, πολλοί αμφισβητούν καχύποπτα τον όψιμο απορριπτισμό του και τον αποδίδουν σε επικοινωνιακά παιγνίδια, που ο ίδιος και η Κυβέρνησή του διαπρέπουν. Γιατί επισημαίνουμε αυτά; Διότι, όπως αποκαλύπτουν η «Σ» και ο «Φιλελεύθερος» στα χθεσινά πολιτικά ρεπορτάζ τους, ο Πρόεδρος, παρά τις αμφιβολίες, τις ανησυχίες ακόμα και του δικού του κόμματος, επιμένει να καταθέσει έγγραφο για το Κυπριακό που χαρακτηρίζεται από αμφισημίες, αντιφάσεις και επικίνδυνες τοποθετήσεις.

Πέραν αυτών, πολιτικές δυνάμεις αμφισβήτησαν τη χρησιμότητα της διαδικασίας που θεωρείται ότι οδηγεί σε οπισθοδρόμηση. Ο Ν. Αναστασιάδης φέρεται να είπε στους πολιτικούς ότι, δεν μπορεί να αποσυρθεί από τη διαδικασία που εκείνος άρχισε, χωρίς να ξέρει πού θα τον οδηγούσε. Θα προχωρήσει στην επίδοση του εγγράφου και αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη. Απορεί κάθε σκεπτόμενος πολίτης: Γιατί ο Πρόεδρος επιμένει σε μιαν ατελέσφορη διαδικασία, που συναντά διαρκώς την τουρκική απόρριψη;

Αφού καθημερινά οι Τούρκοι φωνάζουν τους ξεκάθαρους στόχους τους, γιατί ο Ν. Αναστασιάδης δεν καταφεύγει σε σχέδιο Β’, αν έχει μελετήσει και σχεδιάσει ένα τέτοιο σχέδιο, ώστε να κόψει το χορτάρι κάτω από τα πόδια των Τούρκων; Και ένα τρίτο σημείο: Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία και η ανοικτή, πλέον, εμφύλια αναμέτρηση Ερντογάν-Γκιουλέν, θα έχει επιπτώσεις και στο Κυπριακό, επειδή οι επικείμενες εκλογές στη χώρα του Αττίλα επηρεάζονται κυρίως από την εξωτερική πολιτική.

Δεν γνωρίζουμε πώς οι Τούρκοι θα αντιδράσουν στο έγγραφο Αναστασιάδη, που δεν έχει την υποστήριξη των πολιτικών δυνάμεων. Η επιμονή του Προέδρου, λογικά, είναι ανεξήγητη. Εκτός και αν κάτι άλλο πάρα πολύ σημαντικό διαμείβεται στα παρασκήνια που γνωρίζει μόνον ο ίδιος, γι’ αυτό και ίσως απομένει η μεθόδευση κάποιας συμφωνίας με τρόπο που να γίνει αποδεκτή.

Θα φανεί πολύ σύντομα, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη πως οι Τούρκοι και οι διαμεσολαβούντες δίνουν την εντύπωση πως σημειώνεται πρόοδος! Πέραν αυτών, είναι η ανάληψη της ευθύνης από τον Ν. Αναστασιάδη. Όλοι έχουμε πικρή πείρα από τέτοιες κωμικές αναλήψεις ευθυνών. Στην Κύπρο δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε. Κι αν μεν σε άλλα ζητήματα, αν προκληθεί ζημιά, μπορεί τα πράγματα να είναι αναστρέψιμα.

Στο Κυπριακό, όμως; Γιατί είναι τόσο σίγουρος ο Πρόεδρος και επιμένει στην επίδοση του εγγράφου του; Αν αποτύχει και τα πράγματα οδηγηθούν σε νέο, πιο ολέθριο αδιέξοδο; Αν η ανάληψη ευθύνης είναι όπως τις δεσμεύσεις του, τότε ο Τσόρτσιλ ίσως έχει δίκαιο!