Οι θέσεις που ο Αμερικανός Πρέσβης διατύπωσε για την τουρκική εισβολή και κατοχή συνιστούν βάναυση παραγνώριση της πραγματικότητας και της ιστορίας, και εκβιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο σερ Η. Ουόττων (Βρετανός συγγραφέας, διπλωμάτης και πολιτικός, 1568-1639), κάποτε είπε πως, «ένας πρέσβης είναι ένας τίμιος άνθρωπος που τον στέλνουν στα ξένα να ψεύδεται για την πατρίδα του». Ερώτηση: Όταν ο Αμερικανός πρέσβης Τζον Κόνιγκ είπε με αλαζονεία και υπερφίαλη τεχνοτροπία: «Εγώ προσωπικά δεν θεωρώ ότι το Κυπριακό ζήτημα είναι κατά κύριο λόγο ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Αν δεν σας αρέσει, δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς. Δεν θεωρώ αυτό ως την ουσία του κυπριακού προβλήματος», ψευδόταν; Ή, κατά τον Κυβ. Εκπρόσωπο, εξέφραζε «προσωπικές απόψεις»; Ούτε το πρώτο ισχύει ούτε το δεύτερο. Ένας πρέσβης και μάλιστα μιας υπερδύναμης, δεν νομιμοποιείται να λέγει ό,τι κόψει η γκλάβα του. Εστάλη εδώ για να προαγάγει, να υπερασπίσει και να προβάλει τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα. Άρα, δεν ψευδόταν όταν αναιρούσε με μιαν αλαζονική μονοκονδυλιά την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτή είναι η διαχρονική αμερικανική πολιτική από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα. Μετά την κρίση του Σουέζ και την επίσημη κατάρρευση της πάλαι ποτέ βρετανικής αυτοκρατορίας, οι ΗΠΑ ανέλαβαν τον έλεγχο της περιοχής της Αν. Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Η Κυπριακή Δημοκρατία εντάσσεται στην αμερικανο-βρετανο-ΝΑΤΟϊκή σφαίρα επιρροής. Στην πλάστιγγα των ωμών συμφερόντων, η Τουρκία μετρά πολύ περισσότερο από τη μικρή Κύπρο, έστω και αν εναβρυνόμαστε πως μετά την ανακάλυψη φυσικού αερίου αναβαθμιστήκαμε γεωπολιτικά. Οι μεγάλες δυνάμεις στην περιοχή είναι το Ισραήλ, η Τουρκία, τώρα και το Ιράν. Η Τουρκία δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ένας εύκολος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Εδώ και δύο χρόνια σχεδόν, το σύνολο του αμερικανικού και ευρωπαϊκού Τύπου κατακεραυνώνει την πολιτική Ερντογάν έναντι των Κούρδων, για τη συνεργασία του με τους τζιχαντιστές, για την καταπίεση του τουρκικού λαού και τη φίμωση του Τύπου, για τον φονταμενταλιστικό προσανατολισμό της χώρας, κτλ. Όλα τα δημοσιεύματα διερωτώνται τι είδους σύμμαχος είναι η Τουρκία και υποβάλλουν ότι δεν έχει θέση στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.

Αλλά… Οι κυβερνήσεις και ειδικά οι ΗΠΑ έχουν άλλη άποψη. Ναι, μεν, η Ουάσιγκτον δεν ξέχασε την άρνηση Ερντογάν να επιτρέψει σε αμερικανικά στρατεύματα να διέλθουν διά τουρκικού εδάφους, το 2003, και να επιτεθούν στον Σάνταμ Χουσέιν του Ιράκ, αλλά… πάλι, η Τουρκία είναι μεγάλη χώρα, με μεγάλη αγορά, μεγάλο στρατό, με σημαντική γεωπολιτική, στρατηγική και ενεργειακή αξία. Δηλαδή, ένας κρίσιμος και χρήσιμος παίκτης στην περιοχή, που δεν μπορεί κανείς να τον παραγνωρίσει. Αυτήν την πραγματικότητα γνωρίζουν οι ΗΠΑ (και το Ισραήλ…) και, φυσικά, η Τουρκία. Ας θυμηθούμε ξανά: Πέρυσι τον Μάιο, ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν είπε πως η χώρα του αναγνωρίζει μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία θεωρεί ως τον «ισχυρότερο στρατηγικό εταίρο της στην περιοχή της Αν. Μεσογείου». Αμέσως, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε στροφή 180 μοιρών προς τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τη δυσαρέσκεια, τουλάχιστον, άλλων μεγάλων χωρών που παραδοσιακά υποστηρίζουν τις κυπριακές θέσεις. Όταν η Τουρκία εισέβαλε διά του «Βάρβαρου» και τουρκικών πολεμικών σκαφών, και κατέκτησε μέγα τμήμα της κυπριακής και ευρωπαϊκής ΑΟΖ, οι ΗΠΑ τήρησαν χλιαρή έως ουδέτερη σχεδόν στάση, για να μη δυσαρεστήσουν την Τουρκία.

Δυσαρέστησαν, όμως, τον Πρόεδρο Αναστασιάδη που, δημόσια, εξέφρασε την απαρέσκειά του για τη στάση των ΗΠΑ, τις οποίες έχει ανάγκη για να ενεργήσουν προς την πλευρά της Τουρκίας. Θα ενεργήσουν? Οι ΗΠΑ, όπως και άλλες χώρες, καλούνται καθημερινά από τον Ν. Αναστασιάδη να συνδράμουν ώστε η Τουρκία να συναινέσει σε μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση, στηριγμένη, λέγει ο Πρόεδρος, στα συμφωνηθέντα και, κυρίως, στο κοινοτικό κεκτημένο, με διασφάλιση των τεσσάρων βασικών ελευθεριών της ΕΕ και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι θέσεις που ο Αμερικανός Πρέσβης διατύπωσε για την τουρκική εισβολή και κατοχή συνιστούν βάναυση παραγνώριση της πραγματικότητας και της ιστορίας.

Ταυτόχρονα, αποτελούν και εκβιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ελληνικής πλευράς, που καλούνται να παραμερίσουν την τουρκική εισβολή και κατοχή, και να ασχοληθούν με άλλα πιο… σοβαρά ζητήματα.
Ο ανάρμοστος Κόνιγκ, ψευδόμενος, είπε πως δεν άκουσε, τάχα, κανέναν Τ/κ να μιλά για τουρκική εισβολή και κατοχή. Ξεχνά, όμως, ότι πρώτον, οι ΗΠΑ κυριολεκτικά αφηνίασαν μετά τη ρωσική εισβολή στην Κριμαία και απαίτησαν από όλους -και την κατεχόμενη από την Τουρκία, Κύπρο- να καταδικάσουν τον Ρώσο εισβολέα. Και, δεύτερον, το 2003 συγκέντρωσαν αρμάδες και μεραρχίες για να εκδιώξουν τον εισβολέα Χουσέιν από το Κουβέιτ. Και η τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου? Μα, εδώ δεν έγινε εισβολή και κατοχή, μας πετά υβριστικά και προσβλητικά ο Αμερικανός Πρέσβης. Η Κύπρος, από «ισχυρός εταίρος», κατάντησε θλιβερή «εταίρα» στο κρεβάτι του Αμερικανού καουμπόι. Ο Ν. Αναστασιάδης και ο Αβ. Νεοφύτου ακόμα τηρούν αιδήμονα σιγή…