Όλοι ενήργησαν με καθαρά κομματικά, ευνοιοκρατικά, ρουσφετολογικά, αναξιοκρατικά κριτήρια και συνδικαλιστικά συμφέροντα. Σύζυγοι, παιδιά, συγγενείς, φίλοι, κουμπάροι, κομματόσκυλα, όλοι άλεθαν σε βάρος των Κ.Α.

Μετά από παρέλευση πέραν των 30 χρόνων, νομιμοποιούμαι να παραθέσω μια μικρή προσωπική ιστορία, που άπτεται των Κυπριακών Αερογραμμών. Επιβεβαιώνει όσα ο έγκριτος νομικός, Πόλυς Πολυβίου, κατέθεσε προχθές στην Ad Hoc Επιτροπή της Βουλής, που άρχισε έρευνα για τον τεθνεώτα κρατικό αερομεταφορέα. Κάποιος καλός συνάδελφος είχε έναν γιο, που είχε σπουδάσει μηχανικός εδάφους. Εκείνη την εποχή -δεκαετία του ΄80- έκανα ρεπορτάζ και για τις Κυπριακές Αερογραμμές, με αφορμή την απόφαση του Δ.Σ. της εταιρείας, με πρόεδρο τον μ. Σταύρο Γαλαταριώτη, για την αγορά αεροπλάνων Αίαρμπας. Η Κύπρος πρώτη παρήγγειλε τα καινούργια Αίαρμπας, αξίας, τότε, γύρω στα 150 εκ. λίρες. Η «Σ» τάχθηκε έντονα επικριτικά κατά της απόφασης της εταιρείας και καθημερινά με ρεπορτάζ και αρθρογραφία επέκρινε την αγορά των αεροπλάνων.

Ο καλός συνάδελφος, παρά τις έντονες αντιρρήσεις μου, επέμενε να τηλεφωνήσω στον Στ. Γαλαταριώτη και να τον παρακαλέσω να βοηθήσει τον γιο του. Μετά από πολλές οχλήσεις, τηλεφώνησα. Μιλώντας στον Πρόεδρο των Κ.Α. και εξηγώντας τον λόγο του τηλεφωνήματος, που δεν είχε σχέση με το ρεπορτάζ μου, άκουσα θόρυβο στο τηλέφωνο, που προερχόταν από φυλλομέτρημα κάποιου τετραδίου. Ενώ συνέχιζα να εξηγώ την παράκληση του συναδέλφου, άκουσα τον Στ. Γαλαταριώτη, που προφανώς δεν έδωσε σημασία, να μου λέγει, προς έκπληξίν μου: «Εδώ έχω γραμμένους τους τάδε» και αναφέρθηκε σε πρώην και νυν πολλούς πολιτικούς και κομματάρχες, «που μου ζήτησαν να βολέψω φίλους και συγγενείς τους». Μου ανέφερε συγκεκριμένα ονόματα βολευθέντων, με ημερομηνίες και θέσεις στην εταιρεία. Ευθύς τερμάτισα απότομα την επικοινωνία μας, λέγοντας στον Στ. Γαλαταριώτη πως δεν του είπα τίποτε, δεν του ζήτησα τίποτε και να ξεχάσει ότι μιλήσαμε.

Προχθές, ο Π. Πολυβίου επιβεβαίωσε όσα όλοι γνώριζαν από τη δεκαετία του ’80. Για τον ρόλο του μ. Γαλαταριώτη, που ενεργούσε ως υπερυπουργός στην κυβέρνηση Κυπριανού, την εξαγορά του 20% των Βρετανικών Αερογραμμών, δήθεν, για να μην… κατασκοπεύονται οι Κ. Αερογραμμές και για την ολέθρια απόφαση Γαλαταριώτη, τα κόμματα να συμμετέχουν, έστω και άτυπα, στις συνεδρίες του Δ.Σ. της εταιρείας. Ο Π. Πολυβίου αναφέρθηκε σε ασφυκτικό εναγκαλισμό της εταιρείας με τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τα κόμματα και διατύπωσε τη θέση ότι οι Κυπριακές Αερογραμμές αποτελούσαν μικρογραφία της κυπριακής κοινωνίας και συγκέντρωναν όλα τα θετικά και τα αρνητικά της. Ο Π. Πολυβίου ορθά αναφέρθηκε στο πολύ καλό προσωπικό, στα καλά αεροπλάνα, στα υψηλά επίπεδα ασφάλειας και ότι οι πτήσεις ήταν πάντα γεμάτες, αλλ’ η εταιρεία δεινοπαθούσε οικονομικά και κατέφευγε σε συνεχείς κρατικές ενισχύσεις.

Ανέφερε χαρακτηριστικά πως «οι τύποι των ήλων ήταν εκεί και διακρίνονται στην πολύ στενή σχέση εταιρείας και Κυβέρνησης» και υπογράμμισε ότι «ουδεμία Κυβέρνηση άφησε τις Κ.Α. να λειτουργήσουν με βάση το εταιρικό δίκαιο». Αναφέρθηκε, επίσης, σε στενή σχέση Βουλής, κομμάτων και εταιρείας. «Ο Στ. Γαλαταριώτης κτυπούσε την πόρτα του Υπουργικού Συμβουλίου και υπέβαλλε στον Πρόεδρο Κυπριανού τα αιτήματά του», επισήμανε ο Π. Πολυβίου. «Η αλληλεξάρτηση της διοίκησης με το πολιτικό κατεστημένο δημιουργεί στρεβλώσεις», είπε, προσθέτοντας ότι το (ίδιο) διαπίστωσε και στις τράπεζες. Είπε επίσης ότι ο Στ. Γαλαταριώτης ήταν ισχυρότερος των Υπουργών. Διατύπωσε τη θέση ότι «η Ευρώπη είναι ανηλεής, ότι η αύξηση του προσωπικού ήταν δυσανάλογη των αναγκών της εταιρείας» και κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι «η εταιρεία συνεθλίβη από τα δικά μας λάθη και τον ευρωπαϊκό παράγοντα ή και συνδυασμό των δύο».

Τα δεινά των Κ. Αερογραμμών ξεκίνησαν αμέσως μετά την τουρκική εισβολή. Η διοίκηση του μ. Ευδόκιου Σάββα κοσμήθηκε με σκάνδαλα και αδιαφανείς διαδικασίες. Όμως, η μεγαλύτερη, καρκινογόνος, δυσώδης γάγγραινα που αρρώστησε, κατέφαγε και τελικά κατέρριψε τις Κ.Α. ήταν και είναι οι κυβερνήσεις, τα κόμματα και οι συντεχνίες. Όλοι ενήργησαν με καθαρά κομματικά, ευνοιοκρατικά, ρουσφετολογικά, αναξιοκρατικά κριτήρια και συνδικαλιστικά συμφέροντα. Σύζυγοι, παιδιά, συγγενείς, φίλοι, κουμπάροι, κομματόσκυλα, όλοι άλεθαν σε βάρος των Κ.Α. Οι μεταεισβολικές κυβερνήσεις και όλα σχεδόν τα κόμματα αντιμετώπισαν την εταιρεία ως κληρονομικό φέουδο και ως λιβάδιον αδίστακτης κομματικής βοσκής, όπως ακριβώς και το ΡΙΚ. Κυπριακές Αερογραμμές και ΡΙΚ είναι τα κατ’ εξοχήν τιμάρια της βάναυσης και καταστρεπτικής κομματοκρατίας και αναξιοκρατίας που οδήγησε, τελικά, στη χρεοκοπία και στην κατάρριψη των Κυπριακών Αερογραμμών.

Οι συντεχνίες και ειδικά οι πιλότοι κατά καιρούς ενήργησαν εγωιστικά, ωφελιμιστικά, υπονομευτικά, αντι-επιχειρηματικά και ετσιθελικά εναντίον της εταιρείας. Γιατί ολοφύρονται εκ των υστέρων; Όλοι - κυβερνήσεις, κόμματα, συντεχνίες- γνώριζαν πριν από δεκαετίες ότι η εταιρεία οδηγείτο κατά κρημνόν αφού δεν είχε μακράς πνοής στρατηγική. Οι εκάστοτε Πρόεδροι δεν είχαν ούτε την εμπειρογνωμοσύνη ούτε την εξειδίκευση ούτε τις τεχνικές ή και άλλες γνώσεις, ιδιαίτερα στο απαιτητικό περιβάλλον της Ε.Ε. Οι περισσότεροι ήταν ευνοούμενοι, φίλοι, παρακοιμώμενοι Προέδρων ή κομματόσκυλα, που ανταμείβονταν για εκδουλεύσεις προς το κόμμα. Όλοι έπαιξαν ολέθρια και καταστροφικά παιγνίδια αναλώμασι της εταιρείας και του τόπου. Οι πιλότοι ισχυρίζονται ότι, με το κλείσιμο των Κ.Α. και την απόλυση εκατοντάδων υπαλλήλων, το κράτος ζήμιωσε 300 εκ. Λάθος! Ζήμιωσε απείρως πολλαπλάσια και έμεινε χωρίς κρατικό αερομεταφορέα. Ακούσατε κανέναν εκ των εμπλεκομένων να αναμέλψει έστω ένα mea culpa; Κανείς!