Η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών στην πιο άθλια και αχρεία αποτύπωσή της. Η Κυπριακή Δημοκρατία νομιμοποιείται, συνεπώς, να αναζητεί στηρίγματα και βοήθεια όπου μπορεί. Χωρίς να υποτιμά τις σχέσεις της ακόμα και με τους σταυρωτές της

Ένας πρέσβης είναι ένας κατά κανόνα τίμιος άνθρωπος που ψεύδεται για την πατρίδα του. Δεν αμφισβητούμε τις όποιες αρετές του πρέσβη των ΗΠΑ στη Λευκωσία αλλά επικρίνουμε τη βλακώδη ενέργειά του να προκαλέσει έκρηξη οργής στον κυπριακό λαό και στην ηγεσία του. Διερωτάται κάθε νούσιμος πολίτης - Κύπριος ή και Αμερικανός: Ο Τζον Κόνιγκ δεν είχε άλλο τρόπο να πληροφορηθεί για τα αποτελέσματα της επίσκεψης του προέδρου Αναστασιάδη στη Ρωσία και κατέφυγε σε ένα άστοχο, αντιδιπλωματικό τιτίβισμα, που προκάλεσε πρόβλημα στη χώρα του και ακραία ενόχληση στην Κυπριακή Δημοκρατία; Οι ΗΠΑ θεωρούν αδιανόητο - και «απιστία», κατά την οργίλη απόφανση μιας ξεπεσμένης Βρετανίδας βαρόνης - η Κυπριακή Δημοκρατία να αποταθεί στη Ρωσία και να συνάψει συμφωνίες.

Η Κύπρος ανήκει μεν στη σφαίρα επιρροής των Αγγλοαμερικανών αλλά δεν είναι υποκείμενό τους. Ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, όπως όλοι οι εταίροι μας, δικαιούται να υπερασπίζεται και να προάγει τα κρατικά συμφέροντά της. Οι αντιδράσεις, πρώτα των καταχθόνιων Βρετανών και ακολούθως των Αμερικανών, για την ενίσχυση των κυπρο-ρωσικών σχέσεων, είναι υποκριτικές και βάναυσα φαρισαϊκές. Ορθά ο πρόεδρος Αναστασιάδης επιτέλους κατανόησε την πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών, που εφαρμόζουν στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής τους. Η Κύπρος γνωρίζει για πολλές δεκαετίες αυτήν την υποκριτική και καταστροφική για τον τόπο, αμερικανική πολιτική. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν έπρεπε να παρασυρθεί από τις γλυκερές φλυαρίες του γκαφατζή Μπάιντεν ότι, τάχα, η Κυπριακή Δημοκρατία «είναι ο ισχυρότερος στρατηγικός εταίρος (τελικά… εταίρα!) των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο». Οι ΗΠΑ δεν ενεργούν με συναισθηματισμό αλλά λαμβάνουν υπόψη συντελεστές ισχύος.

Η Τουρκία, παρά τη σοβούσα κρίση στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό στρατηγικό σύμμαχο για τους Αμερικανούς. Η Κυπριακή Δημοκρατία αναβαθμίστηκε γεωπολιτικά εξαιτίας της ενέργειας αλλά, στην πλάστιγγα των ωμών συμφερόντων, ο Αττίλας έχει μεγαλύτερο βάρος και σημασία από το αγρινό. Αυτό δεν σημαίνει πως η Λευκωσία πρέπει να υποταγεί και να προσκολληθεί αποκλειστικά στο αμερικανικό άρμα. Αν ο πρόεδρος Αναστασιάδης εννοεί όσα λέγει περί μιας αξιόπιστης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, τότε, όπως υποβάλαμε και την περ. Κυριακή, και τη ρωσική αρκούδα δικαιούται να χαϊδεύει αλλά και τον αμερικανικό αετό να μην υποτιμά. Τούτων λεχθέντων, τίποτε δεν μπορεί να εμποδίζει τη Λευκωσία να λέγει τα πράγματα με το όνομά τους. ΗΠΑ και Βρετανία σκίζονται κυριολεκτικά για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την προσάρτηση της Κριμαίας. Τον περ. Φεβρουάριο, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ, ο πρόεδρος Ομπάμα διακήρυξε:

«Η Δύση δεν μπορεί να στέκεται και να επιτρέπει την επαναχάραξη των συνόρων της Ευρώπης με την κάννη του όπλου». Εννοούσε ξεκάθαρα τη ρωσική εισβολή και την προσάρτηση της Κριμαίας. Η δήλωση του Αμερικανού Προέδρου είναι έκδηλα υποκριτική και αφόρητα φαρισαϊκή. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Βρετανία ανέχτηκαν σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις επαναχάραξη συνόρων χωρίς να ενοχληθούν. Η μία είναι η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και η συνεχιζόμενη κατοχή του 37% κυπριακού και τώρα ευρωπαϊκού εδάφους καθώς και η ανακήρυξη της λεγόμενης ΤΔΒΚ, που ελέγχεται πλήρως από την Τουρκία. Η δεύτερη περίπτωση είναι η απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου, μετά από ΝΑΤΟϊκό πόλεμο 78 ημερών κατά της Σερβίας και η αναγνώρισή του από αριθμό κρατών, παρά τις αντιδράσεις της Μόσχας και του Πεκίνου.

Πέραν αυτών, η υποκρισία των Αμερικανών δεν επέτρεψε να δουν και τα εξής γεγονότα. Πρώτον, τον περ. Δεκέμβριο, η Τουρκία συνήψε συμφωνίες-μαμούθ με τη Ρωσία ύψους πέραν των 40 δισεκ. με κατασκευή και πυρηνικών εργοστασίων. Ουδεμία σοβαρή αντίδραση από την Ουάσινγκτον και το Λονδίνο. Δεύτερον, η Τουρκία στηρίζει και ενισχύει το εγκληματικό Ισλαμικό Κράτος. Αντί οι ΗΠΑ να την εκθέσουν, ο δυστυχής Μπάιντεν απολογήθηκε στον σουλτάνο Ερντογάν. Τρίτον, η Τουρκία θα αγοράσει αντιαεροπορικά συστήματα από την Κίνα που δεν είναι συμβατά με εκείνα του ΝΑΤΟ. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τη Βρετανία. Τέταρτον, η Τουρκία έχει προχωρήσει σε εθνοκάθαρση στην Κύπρο, στο έγκλημα του εποικισμού και στην καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας και ουδεμία αντίδραση σημειώθηκε από τις… ανήσυχες ΗΠΑ και Βρετανία. Πέμπτον, ο σουλτάνος εξελίσσεται στον πιο αυταρχικό και τυραννικό δεσπότη, αλλ’ οι Αμερικανοί σφυρίζουν στον αέρα.

Έκτον, η Τουρκία, διά του «Βάρβαρου» και με συνοδεία πολεμικών σκαφών εισέβαλε στην κυπριακή και ευρωπαϊκή ΑΟΖ και δεν ίδρωσε το αφτί του δήθεν ισχυρού εταίρου μας, που ωρύεται για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Έβδομον, η Τουρκία θα μεταφέρει νερό στα κατεχόμενα και Αμερικανοί-Εγγλέζοι σφυρίζουν στον αέρα. Όγδοον, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Βρετανία, κατά κύριο λόγο, επιμένουν σε κυρώσεις κατά της Ρωσίας για το ουκρανικό αλλ’ όχι κατά της Τουρκίας που κατέχει ευρωπαϊκή χώρα. Η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών στην πιο άθλια και αχρεία αποτύπωσή της. Η Κυπριακή Δημοκρατία νομιμοποιείται, συνεπώς, να αναζητεί στηρίγματα και βοήθεια όπου μπορεί. Χωρίς να υποτιμά τις σχέσεις της ακόμα και με τους σταυρωτές της.