Οι ταγοί μας, ανιστόρητοι, ανεπαρκείς, αμαθείς, μοιραίοι και αχάμπαροι αλλά πρωτίστως ανεύθυνοι και ευθυνόφοβοι, απεργάζονται ενσυνείδητα τον όλεθρο του κυπριακού Ελληνισμού, κουβαλώντας αυτόβουλα και ασμένως άφθονο νερό στον μύλο των τζιχαντιστών Ερντογάν και Νταβούτογλου για τουρκοποίηση της Κύπρου
Η μέγιστη ερώτηση, που η πολιτική ηγεσία σταθερά αποφεύγει να απαντήσει, είναι η ακόλουθη: Πώς ο Ελληνισμός της Κύπρου θα επιβιώσει στη γη των πατέρων του; Με αυτήν υπονοούνται, πρώτον, ανάσχεση και εξουδετέρωση της τουρκικής απειλής και επιθετικότητας κατά της νήσου. Δεύτερον, η απελευθέρωση από τον Αττίλα και τους εποίκους και ο τερματισμός της κατοχής. Τρίτον, ο σεβασμός των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων των νόμιμων κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τέταρτον, η εξεύρεση συμπεφωνημένης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης στο πλαίσιο των αρχών της Ε.Ε., απαλλαγμένης από εγγυήσεις, επεμβάσεις και εκβιασμούς. Για να επιτευχθούν οι πιο πάνω βασικές προϋποθέσεις επιβίωσης του κυπριακού Ελληνισμού, εξυπακούονται, πρώτον, αλλαγή στρατηγικής και πολιτικής για διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεύτερον, δραστική ισχυροποίηση της άμυνας, με παράλληλη θεμελίωση αμυντικών συμφωνιών, εκτός από την Ελλάδα και με άλλες χώρες της περιοχής και, φυσικά, με μεγάλες δυνάμεις.
Τρίτον, επανεκκίνηση, επιτέλους, της οικονομίας με απαλλαγή από το μνημόνιο και την Τρόικα και επενδύσεις, που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και θα μειώσουν την ανεργία. Τέταρτον, μεθοδική αξιοποίηση της συμμετοχής μας στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη. Πέμπτον, αξιοποίηση του παράγοντα ενέργεια στον οικονομικό και ειδικά στον πολιτικό, διπλωματικό, αμυντικό, τομέα. Έκτον, ανάδειξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως πυλώνα σταθερότητας, σοβαρότητας, αξιοπιστίας και αποδοχής απ' όλα τα κράτη. Για να υλοποιηθούν τα πιο πάνω και πολλά άλλα, προαπαιτείται ηγεσία που ξέρει τι θέλει, πώς θα το διεκδικήσει, με ποια μέσα και τρόπους και, κυρίως, με ποιους εταίρους, φίλους, γείτονες και συμμάχους θα ενεργήσει ώστε να στομώσει την αποθηριωμένη Τουρκία που, οσημέραι, εξαγριώνεται περισσότερο.
Την περ. Τετάρτη και Πέμπτη συνήλθε το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο και, κατά τον Κυβ. Εκπρόσωπο: «Τα κόμματα είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν τους προβληματισμούς και τις θέσεις τους όσον αφορά στρατηγική και τακτικές, με στόχο την κάμψη της τουρκικής αδιαλλαξίας και την επίτευξη το συντομότερο δυνατόν μιας λύσης που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων». Αυτή είναι η… πολιτική μας; Ζήτω που καήκαμε! Πόσες φορές τα κόμματα διατύπωσαν τις θέσεις τους και πόσες φορές εμπαίζουν εαυτούς και αλλήλους και όλοι μαζί, νομίζουν, τον κυπριακό λαό. Οι κομματικοί ηγέτες απήγγειλαν ξανά το γνωστό ποίημά τους ενώπιον ενός πονηρού Αναστασιάδη, που συγκάλεσε το Εθνικό Συμβούλιο για δύο λόγους.
Πρώτον, για να κλείσει τα στόματα στους κομματάρχες, που οι περισσότεροι ζητούν αλλαγή στρατηγικής αλλ’ αποφεύγουν την ουσία. Δεύτερον, για να… αποδείξει στους πολίτες ότι αυτοί δεν έχουν τίποτε νεότερο να πουν, άρα ας μείνουμε με την καλή μας τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, γλείφοντας και εκλιπαρώντας τον σουλτάνο να δεήσει να αποσύρει τον «Βάρβαρο» για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, γνωρίζουν ότι η διζωνική είναι τουρκογενής και τουρκοφρενής με βρετανική επίνευση και αμερικανική επευλόγηση. Όλοι γνωρίζουν ότι αυτή αφεύκτως και με τουρκική μεθοδικότητα οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην τουρκοποίηση της νήσου και στην επανάκτησή της από την Τουρκία.
Όλοι γνωρίζουν ότι η τουρκογενής διζωνική εμπερικλείει φοβερούς κινδύνους. Κι όμως, κανείς δεν τολμά να βάλει τον δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων. Δηλ. να απαντήσει πώς ο κυπριακός Ελληνισμός θα επιβιώσει έναντι της αρπακτικότητας και της επιθετικότητας μιας Τουρκίας που καραδοκεί να κατασπαράξει το Αιγαίο και να καταβροχθίσει την Κύπρο. Αλλαγή στρατηγικής σημαίνει απαγκίστρωση από την τουρκοφόρο και θανατηφόρο διζωνική. Ακούγαμε την περ. Πέμπτη τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ να λέγει απίστευτα πράγματα: Πρέπει να εμμείνουμε, είπε, στον στρατηγικό μας στόχο που καθορίστηκε από το 1977, που είναι η διζωνική που, φυσικά, δέχτηκε ο Μακάριος (άσχετο αν την απολάκτισε στην τελευταία ομιλία του, πριν πεθάνει).
Το ΑΚΕΛ και τα περισσότερα κόμματα ζουν 40 χρόνια πίσω! Αυτοεγκλωβίστηκαν στο 1977. Ως εάν, έκτοτε, δεν συνέβησαν κοσμοϊστορικά και καταλυτικά γεγονότα, που άλλαξαν τον ρουν της Ιστορίας. Οι ταγοί μας έμειναν βλακωδώς κολλημένοι στον τουρκοφόρο βάλτο της διζωνικής. Ως εάν να μην ανήκουμε στην Ε.Ε., που έχει ως θεμέλιό της τέσσερις βασικές ελευθερίες. Οι ταγοί μας, ανιστόρητοι, ανεπαρκείς, αμαθείς, άσχετοι και αχάμπαροι αλλά πρωτίστως ανεύθυνοι και ευθυνόφοβοι, απεργάζονται ενσυνείδητα τον όλεθρο του κυπριακού Ελληνισμού, κουβαλώντας αυτόβουλα και ασμένως άφθονο νερό στον μύλο των τζιχαντιστών Ερντογάν και Νταβούτογλου για τουρκοποίηση της Κύπρου.
Απαγκίστρωση από τη διζωνική σημαίνει διεκδίκηση των αρχών και αξιών που θεμελιώνουν την Ευρώπη και τις πραγματικές δημοκρατίες. Και, βέβαια, απολάκτιση της ελληνοκτόνου διζωνικής σημαίνει ανάληψη μακράς πνοής αγώνα απελευθέρωσης της Κύπρου από τον τουρκικό ζυγό. Με οποιοδήποτε τίμημα. Τέτοιους ηγέτες ο δύσμοιρος αυτός τόπος δεν γέννησε ακόμα. Ούτε καν έναν… Τσίπρα, αν μη τι άλλο για να ξαναδώσει την περηφάνια και την αξιοπρέπεια στους Έλληνες της Κύπρου. Διαθέτει, όμως, εν αφθονία, δημαγωγούς και συνθηματολόγους, που, άλλοτε με το πιστόλι στον κρόταφο και άλλοτε κραδαίνοντας το τερατούργημα Ανάν, επιχειρούν να εκβιάσουν και να εκφοβίσουν τον λαό, ότι άλλη διέξοδος από την τουρκοποίησή του δεν υπάρχει. Ξυπνάτε, αδέλφια! Καιρός για επανάσταση!
