Πώς κτίζεται η αξιοπιστία ενός ηγέτη; Με την υπομονετική καλλιέργεια εμπιστοσύνης και σεβασμού προς το πρόσωπό του. Πώς επιτυγχάνονται αυτά; Με την ικανότητα του ηγέτη να εμπνέει, να κινητοποιεί, να είναι σοβαρός και οραματιστής, να αναλαμβάνει ρίσκο, να βρίσκει ευκαιρίες εκεί που άλλοι βλέπουν αδιέξοδα, να παρακινεί τους πολίτες και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας του. Ο ηγέτης δοκιμάζεται κάθε στιγμή και κρίνεται καθημερινά.
Δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος της χώρας του όσο το δικό του ανάστημα ενώπιον των ομολόγων του και η αξιοπιστία που αποπνέει. Πάρτε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Ένα γεγονός αναδεικνύει ξανά τις ηγετικές ελλείψεις του και καταδεικνύει πόσο οι ξένοι δεν τον σέβονται και πόσο χοντρά τον δουλεύουν. Ο ψευτοϋπουργός του κατοχικού ψευδοκράτους, ο Ναμί, για δεύτερη φορά, επιχειρεί επαφές με ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.
Πριν από έξι μήνες, με τον διαπραγματευτή της τ/κ πλευράς, τον Οζερσάι, είχαν τέτοιες επαφές στη Ν. Υόρκη, στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και στη Μόσχα. Πότε είχαν πραγματοποιηθεί; Ευθύς μετά την Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου, στις 11/2/2014. Εκείνη η Δήλωση άνοιξε διάπλατα την πόρτα για την αναβάθμιση του ψευδοκράτους και επενήργησε για υποβάθμιση της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο γράφων και η εφημερίδα αυτή, με σχεδόν καθημερινή αρθρογραφία και αναλύσεις, υποδεικνύαμε ότι η Κυβέρνηση, ο Πρόεδρος και ο Υπουργός Εξωτερικών όφειλαν να αντιδράσουν αποφασιστικά και να ματαιώσουν εκείνες τις επαφές. Ποια ήταν η απάντηση της Λευκωσίας; Ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι επιχειρούν κάτι τέτοιο, οι ξένοι συνομιλητές τους γνωρίζουν τις θέσεις μας, άρα δεν ανησυχούμε. Σήμερα, όμως, το Υπουργείο Εξωτερικών, με καθυστέρηση έξι μηνών, ξύπνησε επιτέλους! Διαμαρτύρεται προς τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.
Πώς απαντούν οι φίλοι του Αναστασιάδη; Οι μεν Βρετανοί, με ανεκδιήγητο κυνισμό και δούλεμα, είπαν ότι πρόκειται για «ιδιωτική συνάντηση», ως εάν δηλ. ο Υπουργός για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Λίτινγκτον, είναι παλαιόθεν φιλαράκι με τον Ναμί. Οι δε Αμερικανοί απάντησαν πως «εμπλέκουν μέλη των δύο κοινοτήτων για να προωθήσουν τον στόχο της επανένωσης της Κύπρου σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Καμία αναφορά ότι δέχονται τον εκπρόσωπο της τουρκικής κατοχής.
Αλλά, γιατί να το κάνουν, αφού ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν ενοχλήθηκε από μεγαλύτερη και χειρότερη προσβολή; Στις 23/6/2014, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, διά του νυν Υπουργού Εξωτερικών, Τσαβούσογλου, κατέθεσε 105σέλιδο έγγραφο στην ΕΕ, με το οποίο έθαψε την Κυπριακή Δημοκρατία. Αντί να απαιτήσει αμέσως απόσυρση του εγγράφου, ο Αναστασιάδης ανέχθηκε τον Ευ. Βενιζέλο να καθυβρίζει την Ελένη Θεοχάρους, που ζήτησε εξηγήσεις.
Πριν ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν εισβάλει ξανά στα κατεχόμενα (1/9/2014), ο Αναστασιάδης περίμενε μήνυμά του και γλοιωδώς καλόπιανε τον «κ. Ερντογάν που θα επισκεφθεί την Κύπρο». Ο Πρόεδρος δεν τόλμησε να καταγγείλει, τυπικά έστω, τη νέα παρανομία του σουλτάνου και να τον εκθέσει στους εταίρους και στους φίλους του Αγγλοαμερικανούς, αλλά του έστειλε και συγχαρητήρια επιστολή! Γιατί, λοιπόν, αναμένει από αυτούς να είναι βασιλικότεροί του;
Αφού ο Αναστασιάδης δεν σέβεται τον εαυτό του και δεν υπερασπίζεται την Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί να το κάνουν οι ΗΠΑ και η Βρετανία; Είμαστε, λένε, ο «νέος, ισχυρός στρατηγικός εταίρος» τους. Αν είμαστε, ο Αναστασιάδης και η Κυβέρνησή του οφείλουν να είναι σοβαροί και αξιόπιστοι, συνεπείς και αταλάντευτοι στις διεκδικήσεις τους. Κανείς δεν σέβεται τα ανυπόληπτα γιουσουφάκια.
