Στην πολιτική, τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Στην άσκηση μιας σοβαρής πολιτικής, δεν υπάρχει τυχαιότητα αλλά σχεδιασμός, μεθόδευση, προγραμματισμός, συνέπεια, επιμονή και εκτέλεση. Έτσι πράττουν τα σοβαρά κράτη και οι υπεύθυνες κυβερνήσεις, που σχεδιάζουν για τις επόμενες δεκαετίες και δεν καλομελετούν μόνο για τις επόμενες εκλογές. Σε τελευταία ανάλυσή μας για την αναγκαιότητα ή μη αλλαγής στρατηγικής στο Κυπριακό, επισημάναμε: «Η Κύπρος, όμως, δεν διαθέτει… Τιτάνες, αλλά σπιθαμιαίους πολιτικούς, που για 40 χρόνια απέφυγαν ανεύθυνα να αντιμετωπίσουν την εισβολή ως τον προάγγελο της τουρκοποίησής της. Ούτε τον σουγιά τους δεν μπορούν να τραβήξουν, πώς θα κάνουν… ανατροπές;»! Ο εκλεκτός φίλος και αναγνώστης Ανδρέας Τ. Λουκάς, πρόσφυγας από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας, μου γράφει: «Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα. Διαβάζω τελευταία το βιβλίο ''Το δόγμα του σοκ''. Ίσως καθυστερημένα, επειδή το βιβλίο της Νάομι Κλάιν αρχικά εκδόθηκε στα αγγλικά το 2007 και στα ελληνικά το 2010.

»Εκεί αναλύεται το δόγμα του Μίλτωνος Φρίντμαν, περί δραστικών αλλαγών σε μια κοινωνία, κάτω από κατακλυσμιαία και σοκαριστικά, για την κοινή γνώμη, γεγονότα. Δεν θα ΄ταν καλύτερα να ψάχναμε ποιος ή ποιοι από όλους όσοι ενεπλάκηκαν, ημεδαπούς και αλλοδαπούς, στα κατακλυσμιαία γεγονότα που μας έχουν αφήσει μουδιασμένους, παραζαλισμένους και άφωνους τα τελευταία δέκα χρόνια, αρχίζοντας από το σχέδιο Ανάν και καταλήγοντας στην οικονομική καταστροφή του Ελληνισμού, υπήρξαν μαθητές του Φρίντμαν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο; Εισηγούμαι να μην αρκεστούμε στα τελευταία δέκα χρόνια. Ας πάμε πίσω και στο 1974. Υπήρχε ποτέ, πριν από τα απανωτά σοκ, η δυνατότητα να αποδεχτούμε, ως κυπριακός Ελληνισμός, όσα μας επέβαλαν κάτω από το κράτος του τρόμου, του δέους και της ανασφάλειας, σιγά-σιγά, οι ηγέτες μας; Ψάχνει, λέει ο Αναστασιάδης, για νέα στρατηγική. Αστειότητες! Εκεί που μας έχουν γωνιασμένους με μακροχρόνιο στρατηγικό σχεδιασμό, τώρα θα μας τα αλλάξουν;

»Προσέξτε τον πολυπράγμονα ΓΓ του ΑΚΕΛ, σταθερό και αταλάντευτο υποστηρικτή της πολιτικής του Αναστασιάδη, τι κάνει τις τελευταίες μέρες! Ωρύεται για την ορθότητα της δικής τους πολιτικής επί Χριστόφια. Ήρθε γι’ αυτόν η ώρα να διαλαλήσει πως η πολιτική που εφάρμοσε εκείνος ο γελοίος αχάμπαρος, που μας έριξαν για μια πενταετία στο σβέρκο, ήταν η πιο σωστή! Και ποιος ήταν ο πιο σταθερός υποστηρικτής του, μέχρι τη στιγμή που άρχισε να προβάλλει τη δική του υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Μα, φυσικά, ο Αναστασιάδης και το κόμμα του! Φαίνεται πως ήρθε η ώρα να πουν σ' εμάς τους… κουρασμένους, που λυσσάμε, που κατεπειγόμαστε για λύση… χτες ότι, για αλλαγή στρατηγικής χρειάζονται χρόνια και προπάντων χρήματα, που δεν υπάρχουν! Θα μας ρωτήσουν αύριο, αν έχουμε τα κότσια και τα δισεκατομμύρια για να αντέξουμε άλλα σαράντα χρόνια! Ή, αν προτιμούμε, να πάρουμε το φαΐ που μας έχουν ήδη μαγειρεμένο!

»Επειδή, φίλτατε Σάββα, - θυμήσου τις δηλώσεις όλων, Αναστασιάδη, Αβέρωφ, Αρχιεπισκόπου, Άντρου Κυπριανού, Αμερικανών…- το φυσικό αέριο μπορεί να γίνει ο καταλύτης (άλλος καταλύτης αυτός…) για λύση στο Κυπριακό! Όχι, βέβαια, λύση που να δικαιώνει τον κυπριακό λαό! Αλλά λύση που να επιτρέπει την αρπαγή του κρατικού πλούτου μας από όλους όσοι έχουν τα κότσια να επιβάλλουν τα εθνικά τους συμφέροντα! Βλέπεις τι τους κάνει ο Πούτιν. Πάει να τους χαλάσει τη μανέστρα με το τυπωμένο χαρτί που επέβαλαν σε όλη την υφήλιο, το δολάριό τους, και με το οποίο αρπάζουν τον πλούτο της ανθρωπότητας, τζάμπα… Σ’ εμάς ίσως πετάξουν κάμποσο από το εν λόγω τυπωμένο χαρτί, για να… ποσκολιστούμε και να ξεχάσουμε».