Ο εκλεκτός φίλος και αναγνώστης, Ανδρέας Τ. Λουκά, πρόσφυγας από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας, είναι η γνήσια φωνή του σκεπτόμενου Έλληνα της Κύπρου, που δεν ανέχεται πια πολιτικές απατεωνιές, ξετσίπωτες συμπεριφορές, κλέφτες, εγκληματίες και προδότες της πατρίδας. Γι’ αυτό και τα λέει εύτολμα, σταράτα και ντόμπρα. Μου γράφει: «Το να ασχολείται κάποιος με τα οικονομικά πεπραγμένα των κυβερνήσεων είναι μια ψυχοφθόρα ενασχόληση. Είναι ολοφάνερο πως, όλοι αυτοί εκλαμβάνουν την παρουσία τους στην οποιαδήποτε δημόσια θέση, σαν προσωπικό τους καπετανάτο και επιχείρηση, μέσω της οποίας, μέχρι να αφυπηρετήσουν, να έχουν συσσωρεύσει όσο περισσότερο πλούτο μπορούν από τα χρήματα, βεβαίως, του κυπριακού λαού! Γι’ αυτό, εξάλλου, γίνεται και όλος εκείνος ο λυσσώδης αγώνας να αναλάβει την εξουσία, πρώτα το κόμμα τους και μετά, μέσω αυτού, να αναρριχηθούν στις υπηρεσίες τους, βοηθώντας εαυτούς και αλλήλους.

»Με αφορμή τις ιδιωτικοποιήσεις, για τις οποίες ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ ότι ΔΕΝ θα γίνονταν, ο σημερινός Πρόεδρος της τελευτήσασας, κατά τους Τούρκους, ΚΔ, δεν μπορούμε να μην αγαναχτούμε με τα όσα σχεδίασαν και εκτελούν οι κυβερνώντες. Αναφέρομαι στο ξεπούλημα/χάρισμα των ημικρατικών οργανισμών, με τελευταίο θύμα τις Κυπριακές Αερογραμμές. Από την τουρκική εισβολή του 1974, όταν η εν λόγω εταιρεία καταστράφηκε ολοσχερώς, πόσα εκατομμύρια λίρες και ευρώ πλήρωσε ο λαός για να τη ξαναδημιουργήσει και να τη συντηρήσει; Πόσους ‘’ειδικούς’’ επιστράτευσαν για να την κρατούν σε λειτουργία; Πόσοι αργόσχολοι έπαιρναν, χαράμι, παχυλότατους μισθούς και απολάμβαναν απίστευτα προνόμια, επειδή τους διόριζαν τα κόμματα; Τώρα, ξαφνικά, όλη εκείνη η επένδυση των αμέτρητων εκατομμυρίων εξανεμίστηκε σαν πρωινή δροσούλα, και έγινε βορά στις χοντρές μασέλες του κάθε γύπα.

»Όλοι εκείνοι που περιφέρονταν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, σαν προνομιούχοι, μεγαλόσχημοι διευθυντάδες και διοικητάδες, προεδρικοί φίλοι και ‘’αθάνατοι’’, οι οποίοι, όπου ανακατεύθηκαν, διαλύθηκαν τα πάντα, πού βρίσκονται; Δεν έχουν καμιά ευθύνη; Αποσύρθηκαν στις πολυτέλειες που εξασφάλισαν για τον εαυτούλη τους, και τα τρώνε βγάζοντας τη γλώσσα στον ηλίθιο λαό. Η νομοθετική και δικαστική εξουσία αυτού του καραγκιοζοκράτους, πού βρίσκονται; Φρόντισαν να θωρακίσουν όλους αυτούς με νομοθεσίες, οι οποίες επιβάλλουν τον σκασμό στο λαό και αφήνουν τη λαμογιά στην ατιμωρησία και στο απυρόβλητο! Και ενώ στην Γαλλία ένας Σαρκοζί συλλαμβάνεται και ερευνάται για ασήμαντα πράγματα (σε σχέση με τα πεπραγμένα των Κυπρίων ομολόγων του…), στην Κύπρο αρχίσαμε τα μνημόσυνα και τους αιώνιους θρήνους, για τα θύματα που μας προκάλεσαν οι κάθε λογής εγκληματικές πράξεις και παραλήψεις του πάσα Χριστόφια και Μακαρίου, σαν να πρόκειται για τα πιο φυσιολογικά πράγματα στον κόσμο!

»Αλλά τι περιμένεις από ανθρώπους, που τους βίασαν τις γυναίκες και τις μάνες και τις αδελφές και, αντί να ανοίξουν τον σουγιά και να αυτοκτονήσουν τουλάχιστον, συνεγαλάζονται με τους βιαστές και τους αποκαλούν και αδελφούς τους; Ντροπή μας, λοιπόν, και αίσχος, σαν λαού και σαν ανθρώπων! Παχύναμε το κορμί και το μυαλό μας με τα πνευματικά και υλικά σκουπίδια που μας ταΐζουν όλοι αυτοί οι εγκληματίες και αδιαφορούμε για τα πάντα. Να εισηγηθώ κάτι; Αφού βαριόμαστε να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας και να βγούμε στο δρόμο να διαμαρτυρηθούμε, γιατί δεν πιάνουμε τους καναπέδες, τις μπύρες, τα φιστίκια και τα έαρ κοντίσιον μας και να τα πάμε και αυτά στις πλατείες, να διαμαρτυρηθούμε με την άνεση μας;
Φτου μας!».