Οι θεσμοί είναι το ισχυρό θεμέλιο μιας υγιούς δημοκρατίας. Στην κυπριακή μπανανία, οι περισσότεροι θεσμοί έχουν καταρρακωθεί από τους εκπροσώπους τους. Ο εκλεκτός φίλος και αναγνώστης, Ανδρέας Τ. Λουκά, πρόσφυγας από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας, μου γράφει: «Πριν από χρόνια, κατά την επέτειο της τουρκικής εισβολής, τότε που ακόμα κατεβαίναμε στους δρόμους και καταδικάζαμε την εισβολή σαν εισβολή, και ενώ εγώ οπτασιαζόμουν ακόμα αγώνα και ενέργειες του κράτους μας και της Ελλάδας για να αποκατασταθεί η αδικία, κάποιος δικός μου άνθρωπος μού είπε:

"Άνοιξε τα μάτια σου! Σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει δικαιοσύνη! Αυτό είναι δεδομένο! ΜΟΝΟ αδικία υπάρχει! Και δικό σου καθήκον είναι να εξασφαλίσεις για τον εαυτό σου, όσο το δυνατόν λιγότερη αδικία γίνεται και μπορείς"! Βέβαια, καλό είναι να προσπαθούμε να υπερασπιστούμε εμείς οι πολίτες τούς θεσμούς, αλλ’ όταν οι θεσμοί αυτοεξευτελίζονται, εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;

»Μπορούσαμε εμείς, για παράδειγμα, να εμποδίσουμε τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας να διαλαλεί χωρίς αυτογνωσία, πως "οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ηγέτες διαπορούσαν με ποιον τρόπο θα τα κατάφερνε να επιβιώσει η Κύπρος, μετά από εκείνον"; Σε άρθρο σου μιλάς για εξευτελισμό του θεσμού του Γ. Εισαγγελέα επειδή ένας πολίτης, που το κράτος τού χρωστά όχι εννέα ή 90 ή και 900 ευρώ, αλλά 9 ολόκληρα εκατομμύρια, κατέσχε το αυτοκίνητο του Γ. Εισαγγελέα!

Αλλά δεν είναι ο ίδιος Γ. Εισαγγελέας, ο οποίος προ ημερών ανέστειλε δίωξη εναντίον του πρώην διοικητή της ΚΤΚ; Τώρα εξευτελίζει τον θεσμό ο πολίτης, ο οποίος έχασε την υπομονή του και θέλησε να τονίσει την αναλγησία του κράτους, με τον τρόπο του; Αναρωτιέσαι πώς σκέφτονται και πώς δρουν οι διάφοροι, που επανδρώνουν τα διάφορα κυβερνητικά τμήματα. Να πω ένα παράδειγμα, που γνωρίζω πολύ καλά: Η πολεοδομία και τα δημόσια έργα σχεδίασαν έναν περιφερειακό δρόμο, ο οποίος θα ξεκινά από την περιοχή του πανεπιστημίου στην Αθαλάσσα και θα φτάνει νοτίως της κοινότητας Γερίου.

»Όταν σχεδιάστηκε ο δρόμος προ 15ετίας περίπου, σχεδόν το σύνολο της όδευσής του περνούσε μέσα από ακαλλιέργητα χωράφια που ανήκαν σε κατοίκους της κοινότητας. Σε κάποιο σημείο του δρόμου οι τεχνικοί των υπηρεσιών τοποθέτησαν έναν πελώριο κυκλικό κόμβο. Σε ποιου το χωράφι νομίζεις έπεσε, εντελώς τυχαία φαντάζομαι (!), ο εν λόγω κυκλικός κόμβος; Σε κάποιου πρόσφυγα, ο οποίος το αγόρασε από κατοίκους του Γερίου και το αξιοποίησε, δημιουργώντας έναν υπέροχο ελαιώνα, μετά την εισβολή!

Το εντυπωσιακό είναι πως για να καταλήξει στο εν λόγω χωράφι του πρόσφυγα ο δρόμος, κάνει μία πελώρια κοιλιά στη διαδρομή του, σαν εγκύου ετοιμόγεννης γυναίκας, παρακάμπτοντας ακαλλιέργητα, για χρόνια ίσως, χωράφια. Και όμως! Κατά την λογική των κρατικών φωστήρων θα πρέπει να καταστραφεί ο ελαιώνας, και να πληρώσει το κράτος πολλαπλάσια αποζημίωση στον ιδιοκτήτη/πρόσφυγα, απ' όση θα πλήρωνε αν όδευε χωρίς κοιλιά ο δρόμος μέσα από τα ακαλλιέργητα χωράφια.

»Και αυτά παρ’ όλες τις περί του αντιθέτου υποδείξεις πολεοδόμου, ο οποίος υπηρέτησε πριν στην κρατική υπηρεσία! Οι υπάλληλοι της πολεοδομίας επιμένουν. Γιατί; Επειδή ΟΛΟΙ οι ιδιοκτήτες της πέριξ γης είναι συγγενείς κάποιων μεγαλόσχημων κομματικών, ή οπαδοί ή ψηφοφόροι των δύο μεγάλων κομμάτων, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ! Απορείς πώς καταντήσαμε στη συνολική χρεοκοπία και την οικονομική, την κοινωνική και την πολιτική! Αστεία πράγματα! Φίλτατε Σάββα, δεν ψάχνουμε πλέον ούτε για την κουφή, ούτε για την κωλοσυρμαθκιάν της. Μας έχει ρουφήξει ήδη η κουφή».