Το τοπίο του φυσικού αερίου έχει… θολώσει εξαιτίας πολιτικών παρεμβάσεων και πονηρών υποδείξεων, ξένων και δικών μας

Αμερικανικά ΜΜΕ, διπλωμάτες και ξένοι αξιωματούχοι επιμένουν σε διασύνδεση της λύσης του Κυπριακού με το φυσικό αέριο. Πριν από λίγες ημέρες, ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Λευκωσία, Τζον Κένιγκ, σε συνέντευξή του στο «Ασσόσιεϊτεντ Πρες», υπέδειξε πως μια λύση στο Κυπριακό θα διευκολύνει την προμήθεια της Ευρώπης σε φυσικό αέριο αλλά… μέσω της Τουρκίας. Ο Αμερικανός πρέσβης επισήμανε ότι το κυπριακό φυσικό αέριο θα τροφοδοτεί την, πεινασμένη για αέριο, Τουρκία και θα διευρύνει τις πηγές τροφοδότησης της Ευρώπης, που σήμερα είναι εν πολλοίς εξαρτημένη από το ρωσικό φυσικό αέριο. Με τη φόρα που μερικοί ξένοι έχουν πάρει, στην προσπάθειά τους να διασυνδέσουν την επίλυση του Κυπριακού με το φυσικό αέριο, δεν αποκλείεται να εμπλέξουν και την… Ουκρανία, για να την απαλλάξουν από τη ρωσική λαβίδα…

Την περ. Πέμπτη, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Λίμπερμαν, συναντήθηκε με τον Έλληνα ομόλογό του, Ευ. Βενιζέλο. Ερωτηθείς για τον αγωγό φυσικού αερίου από τα θαλασσοτεμάχια Κύπρου και Ισραήλ προς την Ελλάδα και δι’ αυτής προς την Ευρώπη, προέβη σε μια πολύ περίεργη δήλωση: «Θα πρέπει οι εταιρείες που έχουν αδειοδοτηθεί για την εκπόνηση του έργου να ελέγξουν όλες τις πιθανότητες, όλες τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες επένδυσης. Άρα, εξαρτάται από τις ιδιωτικές επενδύσεις αν θα κατασκευαστεί και ποιος αγωγός, δηλαδή αν θα υπάρξει ένας σταθμός υγροποιημένου αερίου, ή αν θα κατασκευαστεί ο αγωγός και αν θα περνά από τη Μεσόγειο μέσω Κύπρου και Ελλάδας ή με άλλον τρόπο». Η δήλωση αυτή έρχεται σε αντίθεση με όσα ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Νετανιάχου είχε δηλώσει πριν από λίγους μήνες κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Όπως γράφει ο αθηναϊκός Τύπος, η ισραηλινή πλευρά φαίνεται να επιδιώκει να μη δεσμευθεί όσον αφορά την επιλογή ενός αγωγού προκειμένου να κρατήσει όλες τις πόρτες ανοικτές.

Αυτό δεν είναι ανεξάρτητο, τόνιζαν διπλωματικές πηγές στην ελληνική πρωτεύουσα, από τη βελτίωση του κλίματος στις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις, κάτι που ενδέχεται να επισφραγιστεί σύντομα και με την υπογραφή συμφωνίας αποζημιώσεων για τα γεγονότα του «Μαβί Μαρμαρά». Ο Υπουργός Ενέργειας της Κύπρου, Γ. Λακκοτρύπης, σε δηλώσεις του («Φιλελεύθερος», 15/3/2014), υποστήριξε πως «δεν καθόμαστε με δεμένα χέρια αυτό το διάστημα» και ότι το Υπουργείο βρίσκεται σε «περίοδο εντατικής ανάλυσης σεισμογραφικών δεδομένων από τις έρευνες που ξεκίνησαν από το καλοκαίρι». Αυτές οι έρευνες, είπε, θα δώσουν λεπτομέρειες που χρειάζονται οι επιστήμονες στις τρεις εταιρείες -Noble, ENI και TOTAL- για να αποφασίσουν τα ακριβή σημεία των γεωτρήσεων. Παράλληλα, το Υπουργικό πήρε αποφάσεις για το καθεστώς του τερματικού και το ρυθμιστικό του πλαίσιο. Ο Γ. Λακκοτρύπης διαβεβαιώνει πως οι σχέσεις μας με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τον Λίβανο είναι άριστες, οι ΑΟΖ μας είναι σεβαστές, αλλά…

Παραβλέπεται το πρόβλημα με την Ελλάδα σε συνάρτηση με τις προκλήσεις της Τουρκίας όσον αφορά την ΑΟΖ Καστελορίζου και τις σεισμικές παράνομες έρευνες του τουρκικού ερευνητικού σκάφους,

«Μπαρμπαρός», στην κυπριακή ΑΟΖ. Επί προεδρίας του μ. Τάσσου, η Λευκωσία είχε αρχίσει βολιδοσκοπήσεις προς την Αθήνα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Η Αθήνα, για λόγους εθνικά και κυριαρχικά ακατανόητους, αποφεύγει μέχρι σήμερα να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Κύπρο. Αυτό οφείλεται στις αντιδράσεις και στους εκφοβισμούς εκ μέρους της Τουρκίας, που αρνείται ότι το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν υπέγραψε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας. Οι δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη έχουν προκαλέσει ξανά έντονες αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που τάσσονται εναντίον οποιασδήποτε διασύνδεσης Κυπριακού-φυσικού αερίου ή και αγωγού μέσω Τουρκίας.

Αντίθετα, η Κυβέρνηση, ο ΔΗΣΥ και, περιέργως το ΔΗΚΟ, τηρούν σιγήν ιχθύος. Είναι γνωστό ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσαν κατ’ επανάληψιν πως, σε περίπτωση λύσης, δεν πρέπει να αποκλείεται μεταφορά κυπριακού φυσικού αερίου με αγωγό προς την Τουρκία, πρώτα για τροφοδοσία της ίδιας και, στη συνέχεια, της Ευρώπης. Όμως, ακόμα και σε περίπτωση βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, δεν συστήνεται εγκατάσταση αγωγού μεταφοράς αερίου μέσω Τουρκίας, για έναν βαρυσήμαντο λόγο: Το κυπριακό φυσικό αέριο και, ενδεχομένως και το ισραηλινό, θα είναι όμηρο μιας Τουρκίας που πολλοί φοβούνται ότι εξελικτικά θα ισλαμοποιηθεί. Άρα, η κατ’ ισχυρισμόν προσφερόμενη καλύτερη λύση είναι η δημιουργία τερματικού υγροποίησης στην Κύπρο και μεταφορά του φυσικού αερίου με πλοία στην Ελλάδα και προς την Ευρώπη. Η εντύπωση που υπάρχει στην κοινή γνώμη είναι ότι το τοπίο του φυσικού αερίου έχει… θολώσει εξαιτίας πολιτικών παρεμβάσεων και πονηρών υποδείξεων, ξένων και δικών μας. Όσο καθυστερεί ξεκαθάρισμα σχεδιασμών και προθέσεων, τόσο αυτό θα γκριζοποιείται περισσότερο.