Οι πολίτες αγανακτούν με όσα γελοιώδη, θεατρικά και νηπιώδη παρακολουθούν

Θα συμφωνήσουμε πλήρως με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου. Σε δηλώσεις του προχθές, είπε: «Ο ΔΗΣΥ είναι πυλώνας σταθερότητας και θέλω να ξαναστείλω ένα μήνυμα προς όλο το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι, η άλλη άποψη, χρειάζεται και επιβάλλεται, γιατί βοηθά στο να συνθέτουμε απόψεις, χωρίς ακρότητες, χωρίς πολεμικό κλίμα, και να σεβαστούμε τους πολίτες και την κοινωνία. Η χώρα χρειάζεται ηρεμία και σταθερότητα». Σωστά! Ο τόπος χρειάζεται ηρεμία και σταθερότητα. Θα προσθέταμε: Πρώτα σοβαρότητα, αξιοπιστία, υπευθυνότητα, ηγετική σοφία και πολιτική στιβαρότητα και, ναι, προπάντων σεβασμός στους πολίτες και στην κοινωνία. Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ θα συμφωνεί μαζί μας ότι όλα αυτά ή τουλάχιστον τα περισσότερα δεν χαρακτηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση και ειδικά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το είπαμε και θα το ξαναπούμε με την απέλπιδα ευχή να εισακουστούμε: Θέλουμε και αξιώνουμε έναν Πρόεδρο, που να αίρεται πάνω και πέραν κομματικών συναγελασμών και μικροπολιτικών σχεδιασμών. Να είναι η αποτύπωση της υπευθυνότητας και η έκφραση της αξιοπιστίας του κράτους. Κυρίως, να είναι Πρόεδρος όλων των Κυπρίων. Όχι ένας επιτήδειος κομματάρχης.

Οι τελευταίες ημέρες και όλα όσα διαδραματίστηκαν μεταξύ Αναστασιάδη και ΔΗΚΟ, οι μηχανορραφίες, οι ίντριγκες, οι προεδρικές επεμβάσεις και παρεμβάσεις σε ένα κόμμα, κατέδειξαν και ανέδειξαν έναν Πρόεδρο τακτικιστή και μέγα κομματάρχη. Λησμόνησε ότι οφείλει να συμπεριφέρεται ως Πρόεδρος και όχι ως κυστημένος κομματάρχης. Όλοι οι Πρόεδροι, κατά καιρούς, ενήργησαν και με κομματικά κριτήρια. Βόλεψαν δικούς τους, επέβαλαν φίλους και ανέχθηκαν πράξεις και ενέργειες, συχνά βλαπτικές για το κράτος και το δημόσιο συμφέρον. Σήμερα, όμως, παρατηρούμε μια επέλαση της κομματοκρατίας, της ημετεροκρατίας και του ακραίου νεποτισμού, διανθισμένης με απίστευτες επικοινωνιακές παραστάσεις. Αν ο Πρόεδρος ανέχεται την αντίθετη άποψη, γιατί με τόσο κύστημα επέπεσε, χρησιμοποιώντας τον Μ. Καρογιάν ως μη όφειλε, κατά του Ν. Παπαδόπουλου; Για να τον… εκδικηθεί που τον επέκρινε για τη συμφωνία του με τον Έρογλου ή για τις επιστολές που του έστειλε; Ή για να πάρει τη ρεβάνς για το 2004;

Γιατί ο Ν. Αναστασιάδης επενέβη στα εσωτερικά του ΔΗΚΟ; Είναι δουλειά ενός Προέδρου, ως κομματάρχης να εμπλέκεται στις υποθέσεις ενός κόμματος; Το πιο αστείο και συνάμα τραγικό είναι ότι την ίδια στιγμή που κατεβαίνει στο επίπεδο κομματάρχη, ο Πρόεδρος καλεί τις άλλες δυνάμεις σε ενότητα και συλλογικότητα. Και, φυσικά, κανείς δεν τον πιστεύει επειδή ο ίδιος φρόντισε να τις πείσει για την αναξιοπιστία και την ανακολουθία του. Τρία παραδείγματα, εκτός πολλών άλλων. Πρώτον, οπτασιάστηκε, αίφνης, «ένα νέο οικονομικό θαύμα». Δεύτερον, είπε πως αν οι Τούρκοι συνεχίσουν τις παρενοχλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, θα αποχωρήσει από τις συνομιλίες. Οι Τούρκοι συνεχίζουν τις έρευνες, ενισχύουν το ερευνητικό σκάφος τους με φρεγάτα και υποβρύχια και ο Πρόεδρος αναθέτει στους Κασουλίδη και Αβ. Νεοφύτου να μας… εξηγήσουν το διεθνές δίκαιο! Τρίτον, ο Πρόεδρος παρενέβη, ως μη όφειλε, στα εσωτερικά του ΔΗΚΟ επειδή διαφώνησε με την Κοινή Δήλωση και αποχώρησε από την Κυβέρνηση.

Οι τελευταίες ημέρες ήσαν πιθανόν οι χειρότερες στην κυπριακή πολιτική και κομματική ζωή και οδήγησαν τους πολίτες σε ακόμα βαθύτερη ρήξη και απαξίωση με τα κόμματα και τους πολιτικούς, προκάλεσαν απίστευτη οργή στην κοινωνία και κατερείπωσαν και τα τελευταία ίχνη εμπιστοσύνης σε ένα κομματικό, πολιτικό σύστημα, που επιβεβαιώνει κάθε μέρα ότι είναι εμφανώς κατώτερο των κινδύνων, που απειλούν τον τόπο. Για ποια ηρεμία, λοιπόν, και για ποια σταθερότητα να μιλήσουμε, κύριε Πρόεδρε του ΔΗΣΥ; Πρώτα απ’ όλα, ο μέγιστος θεσμός, αυτός του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει απομειωθεί όσον αφορά την αξιοπιστία και τη σοβαρότητά του εξαιτίας των κωμικών συμπεριφορών Αναστασιάδη. Οι ενέργειές του, ειδικά στην περίπτωση του Διοικητή της ΚΤΚ, έπληξαν καίρια τη Δικαιοσύνη και εξανέμισαν την εμπιστοσύνη του λαού στους άρχοντες του τόπου. Να μιλήσουμε και για τα… «βασανιστικά διλήμματα» του Προέδρου για τους τρεις δήθεν «καταξιωμένους» υπουργούς και εκείνη την απαράδεκτη θεατρική παράσταση μετά συναισθημάτων και δακρύων;

Ναι, ο τόπος απαιτεί ηρεμία και νηφαλιότητα, σοβαρότητα και αξιοπιστία, νούσιμους ηγέτες και υπεύθυνους κυβερνήτες. Η σταθερότητα εξαρτάται από τη διακυβέρνηση που είναι συνάρτηση άξιων και άριστων ηγητόρων, που να εμπνέουν εμπιστοσύνη, ειδικά σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Ούτε ο Πρόεδρος ούτε άλλοι κομματάρχες αντιλαμβάνονται ότι οι πολίτες έφτασαν στα όριά τους. Μπούχτισαν με τις αθλιότητες και τις κωμικότητές τους! Αγανακτούν με όσα γελοιώδη, θεατρικά και νηπιώδη παρακολουθούν. Εξοργίζονται με την προσβλητική υποτίμηση της νοημοσύνης τους από τους κυβερνώντες. Ρωτάμε τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ: Σε ποιους οι πολίτες να προσβλέπουν και ποιους να εμπιστευτούν όταν οι ηγούμενοι του τόπου κατεδαφίζουν ελπίδες, προοπτικές και προσδοκίες, διαιρούν αντί να ενώνουν, ανατινάζουν αντί να κτίζουν και γελοιοποιούν τους θεσμούς, που οφείλουν να θωρακίζουν;