Η κομματική και πολιτική ζωή στην Κύπρο φέρει το μόνιμο στίγμα της παράνοιας, της αναξιοπιστίας και της ανακολουθίας. Ό,τι και να διακηρύσσουν οι κομματάρχες, οι προθέσεις τους δεν επιβεβαιώνουν τις δήθεν καλές διαθέσεις τους. Ας προσεχθούν τα εξής: Το ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας βαρύνονται με την έκκληση προς την Τρόικα να σώσει την οικονομία, που και δικά τους ασυγχώρητα λάθη, παραλείψεις και ανεπάρκειες οδήγησαν στο σημερινό κατάντημα.

Ο ΔΗΣΥ και ο Ν. Αναστασιάδης κατηγορούν το ΑΚΕΛ και τον Δ. Χριστόφια ότι τους παρέδωσαν ερειπωμένη γη και οικονομία. Ξεχνούν, όμως, δικά τους εγκλήματα και ανευθυνότητες, που προηγήθηκαν της χριστόφειας λαίλαπας. Διαχρονικά, και τα δύο μεγάλα κόμματα ευθύνονται βαρέως για την καταστροφή της οικονομίας. Το ΑΚΕΛ, που έφερε την Τρόικα και αποδέχθηκε το πρώτο μνημόνιο και τις ιδιωτικοποιήσεις, συμπεριφέρεται ως εάν εδώ να… κολυμπούν χρυσόψαρα! Με ιδιαίτερη σφοδρότητα επιτίθεται στον Πρόεδρο και τον κατηγορεί ως θιασώτη σκληρής λιτότητας, απορρύθμισης και ιδιωτικοποιήσεων

Τόση είναι η οργή και η αποστροφή του ΑΚΕΛ προς τις ιδιωτικοποιήσεις που, αίφνης, ενεθυμήθη τι ο Αβ. Νεοφύτου, κατ΄ ισχυρισμόν, εισηγήθηκε το 1999! Βέβαια, όλο αυτό το κακόγουστο θέατρο και οι κωμικές κοκορομαχίες ενέχουν και το προεκλογικό στοιχείο. Το κόμμα της Αριστεράς επιδιώκει να ξανα-συμμαζέψει τα μέλη του ώστε, στις επικείμενες ευρωεκλογές, να καταδείξει πως, παρά τον κατ΄ εναντίον του πόλεμο, η ποσοστιαία δυναμική του δεν έχει μειωθεί, άρα, λογικό συμπέρασμα, η πολιτική του είναι ορθή.

Από την άλλη, ο ΔΗΣΥ υπενθυμίζει σε διάφορους τόνους ότι το ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας οφείλουν να μην ξεχνούν ποιος ευθύνεται για τον τροϊκανό ζυγό. Αυτά τα κωμικοτραγικά και τραγελαφικά παρατηρούνται στην οικονομία. Αλλ’ είναι και το Κυπριακό. Εδώ βρισκόμαστε στο επίπεδο της σχιζοφρένειας. Ο Ν. Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ επιδιώκουν λύση υπό τις πιέσεις και τους εκβιασμούς εκείνων, που το ΑΚΕΛ κατηγορεί ως «κλεφταράδες των λαών» και ως εκβιαστές δανειστές, που θέλουν να μας διαλύσουν και να μας υποδουλώσουν. Και ποιοι είναι αυτοί; Μα, οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ΔΝΤ.

Είναι οι ίδιοι… ιμπεριαλιστές, που το ΑΚΕΛ κατηγορεί για την κατάσταση στη Συρία και, τώρα, για τις δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία. Όμως, το ΑΚΕΛ στηρίζει τη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, που αποτελεί προϊόν πιέσεων αυτών των «κλεφταράδων» ιμπεριαλιστών, αν και γνωρίζει ότι στόχος τους είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων μιας Τουρκίας, που δεν ικανοποιήθηκε στην περίπτωση της Συρίας. Το ΑΚΕΛ, παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις του, συμφωνεί με έναν Αναστασιάδη που κατηγορείται από όλους ότι προέβη σε νέες παραχωρήσεις στην Τουρκία και οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κυρίως, συμπλέει με έναν Αναστασιάδη που κατάντησε ο πιο αναξιόπιστος και ανακόλουθος Πρόεδρος στην οικονομία και στο Κυπριακό.

Προσέξτε το πρωτοφανές και το οξύμωρο: Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, που δεν εμπιστεύεται καθόλου τον Αναστασιάδη στην οικονομία και τον κατηγορεί ότι υποδουλώνει τον τόπο στην Τρόικα, ταυτόχρονα τον καλεί «να λειτουργήσει με τη μέγιστη δυνατή συλλογικότητα, για να μπορέσουμε όσο το δυνατόν ενωμένοι να χειριστούμε τις δυσκολίες» στη διαδικασία των συνομιλιών. Κάθε νοήμων πολίτης δικαιούται να διερωτηθεί: Πώς είναι δυνατόν, το ΑΚΕΛ που δεν εμπιστεύεται έναν, κατά γενική ομολογία, αναξιόπιστο και ακαταλόγιστο Αναστασιάδη στην οικονομία, να τον καλεί να λειτουργήσει συλλογικά και, άρα αξιόπιστα, στο Κυπριακό; Προκαλούμε το ΑΚΕΛ: Αφού δεν εμπιστεύεται τον Πρόεδρο στην οικονομία -ακόμα χθες τον χλεύαζε για το δήθεν «οικονομικό θαύμα»-, γιατί να τον εμπιστευτεί στο Κυπριακό;