Η στήλη παραχωρείται σήμερα στον εκλεκτό φίλο και αναγνώστη, Ανδρέα Τ. Λουκά, πρόσφυγα από το Αγριδάκι της κατεχόμενης αλλά μη εκχωρούμενης Κερύνειας μας. Με το αψεγάδιαστο πάντα στιλ του και με αφορμή όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες, για την αναγκαιότητα αποκρατικοποίησης Ημικρατικών Οργανισμών, μου γράφει: «Διάβασα και πραγματικά χάρηκα το άρθρο σου με τίτλο, "Ημικρατικέ υπάλληλε, εξήγησέ μας: Γιατί πρέπει να σε κατανοήσουμε;" (26.2.2014). Και έχεις όντως δίκαιο. Θα πρέπει αυτοί οι καλοί συμπατριώτες μας, να μας εξηγήσουν, όχι μόνο για τα επιδόματα και τους πολλαπλούς διευθυντές των οργανισμών, στους οποίους εργάζονται, αλλά ακόμα και τους μισθούς που λαμβάνουν. Έμαθα τελευταίως, με κατάπληξη, πως μια υπάλληλος ενός από τους οργανισμούς, οι υπάλληλοι των οποίων απεργούν και διαμαρτύρονται έξω από τη Βουλή -η οποία είμαι σίγουρος δεν αποτελεί φαινόμενο-, λαμβάνει μηνιαίο μισθό γύρω στις 4000 ευρώ! Κύριε των Δυνάμεων!

»Η κόρη μου, που διδάσκει σε Πανεπιστήμιο στη Νορβηγία της ευμάρειας και του πλούτου, δεν παίρνει ούτε 3000 τον μήνα! Για να διδάξει κάποιος σε Πανεπιστήμιο δεν αρκεί να είναι απλώς απόφοιτος γυμνασίου και το μόνο του προσόν να είναι ΤΟ ΜΕΣΟΝ. Χρειάζεται να λιώσει στη μελέτη για χρόνια και να αποδείξει ότι αξίζει! Χρειάζονται, λέει, 1,4 δισεκ. ευρώ για να γλιτώσουν την αποκρατικοποίηση των εν λόγω οργανισμών. Όλοι αυτοί που τους λυμαίνονται τόσα χρόνια, είναι διατεθειμένοι να ζήσουν με έναν φυσιολογικό μισθό, των 1000 ή 1500 ευρώ τον μήνα, χωρίς επιδόματα και άλλα ωφελήματα όπως και οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα, για να γλιτώσουν τις επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται; Ας απαντήσουν, επειδή έχω την άποψη πως αυτοί θέλουν και την πίτα σωστή και το σκυλί χορτάτο. Επειδή αυτοί ζουν σε έναν δικό τους κόσμο, έξω από την πραγματικότητα της κοινωνίας. Και, μάλλον, όπως είναι συνηθισμένοι, θα αναμένουν να αναλάβει η κοινωνία το κόστος της εξυγίανσης των δικών τους ερειπίων.

»Αλλ’ υπάρχουν και οι υπεύθυνοι αυτών των καταστάσεων. Τα κόμματα, των οποίων φέουδα είναι αυτοί οι οργανισμοί. Όπως οι πολιτικοί δεν αντιλαμβάνονται την ουσία του Κυπριακού, έτσι δείχνουν πως δεν αντιλαμβάνονται και τα αίτια της οικονομικής κρίσης. Σε είδα από το ΡΙΚ να προσπαθείς να εξηγήσεις στον Γ. Κασκάνη πως η ουσία του Κυπριακού είναι τα διαχρονικά σχέδια της Τουρκίας για την Κύπρο και την περιοχή. Και εκείνος να πλέει σε πελάγη παραπλάνησης και να προσπαθεί να μας πει πως άλλαξε και η Τουρκία! Μη χειρότερα! Αλλ’ εγώ δεν θα κάνω αναλύσεις γεωστρατηγικής. Απλώς θα επισημάνω πως, όλοι εκείνοι που αμολήθηκαν μετά την εκλογή Αναστασιάδη να πάρουν τη ρεβάνς για το 2004, είναι κατά κρημνόν που τραβάνε τον τόπο και μπορεί κάποιοι αφελείς να πιστεύουν κιόλας αυτά που λένε. Όμως, πίσω απ’ όλα αυτά είναι ο φυσικός πλούτος της Κύπρου, τον οποίο κάποιοι εδώ αποφάσισαν να εξανεμίσουν με μόνο κριτήριο το πόσα θα τσεπώσουν οι ίδιοι.

»Λυπάμαι που το λέω αλλά, προσωπικά, δεν πιστεύω πλέον στον πατριωτισμό πολιτικών της Κύπρου. Επειδή απλούστατα με όλες τους τις ενέργειες ακριβώς το αντίθετο αποδεικνύουν. Μόνο στα λόγια είναι πληθωρικοί και ασυγκράτητοι. Δυστυχώς, πάλι σ’ εμάς, τον λαό, πέφτει η ευθύνη να σώσουμε τον τόπο. Και θα το κάνουμε! Χωρίς αμφιταλαντεύσεις! Ό,τι κάναμε το 2004, θα το κάνουμε και σήμερα. Το εξοργιστικό, όμως, είναι πως όποια ηγεσία και να αναδείξουμε, αποδεικνύεται πάντα εχθρική προς τον λαό και πάντα μας σέρνουν από περιπέτεια σε περιπέτεια. Άλλα μας λένε και άλλα κάνουν. Πότε επιτέλους θα σταματήσει αυτό; Πρέπει να μας σπρώξουν, δηλαδή, σε μεθόδους αυτοκαταστροφής όπως και στο παρελθόν, για να λογικευτούν;».