Δεν νομίζουμε να υπάρχει εχέφρων άνθρωπος σε αυτό τον τόπο που να μην επιθυμεί διακαώς τερματισμό της τουρκικής κατοχής της πατρίδας μας. Ο Ν. Αναστασιάδης, προεκλογικά και μετεκλογικά, διασάλπισε την αποφασιστικότητά του να αναζητήσει μια βιώσιμη και λειτουργική λύση, στηριγμένη στις αρχές και αξίες της ΕΕ, του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και των περί Κύπρου ψηφισμάτων. Προεκλογικά, όπως και τους τελευταίους έξι μήνες, σε δεκάδες ομιλίες του, ο Πρόεδρος δεσμευτικά, συγκεκριμένα και καθοριστικά κατέθετε θέσεις για το Κυπριακό, για τις οποίες δεν υπήρχε και μεγάλη διαφωνία.

Κύριο σημείο των δεσμεύσεών του, πέραν των πολλών άλλων, ήταν ότι το νέο κράτος θα αποτελούσε τη συνέχεια και τη μετεξέλιξη της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτήν την Κυπριακή Δημοκρατία, ο Ν. Αναστασιάδης ορκίστηκε, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, να την υπερασπίσει και να διαφυλάξει την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την ακεραιότητά της.

Όλες οι προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις του, προς τους πολίτες και προς τις πολιτικές δυνάμεις, ειδικά προς τους συνεταίρους του, σαρώθηκαν και πετάχτηκαν κυριολεκτικά στον κάλαθο των αχρήστων. Σε δήλωσή του, την περ. Κυριακή, υποστήριξε πως δεν παρεξέκλινε έστω και ένα ιώτα από τις δεσμεύσεις του προς τον λαό και προς τους «συναγωνιστές του ΔΗΚΟ». Αν δεν συνέβη κάτι τέτοιο, πρώτον, γιατί προκλήθηκαν τόσες πολλές και τόσο έντονες αντιδράσεις από πέντε κόμματα, πλην του ΔΗΣΥ, πριν και μετά τη δημοσιοποίηση της Κοινής Δήλωσης;

Δεύτερον, γιατί ο Πρόεδρος χρειάστηκε να ανατρέξει σε 16 σημεία για να εξηγήσει και να διασαφηνίσει πώς εκείνος εννοούσε και καταλάβαινε το περιεχόμενό της; Τρίτον, αν οι ασάφειες και οι διχογνωμίες περί το περιεχόμενο της Κοινής Δήλωσης προκαλούν τόσες επικρίσεις, τότε τι να αναμένουμε όταν αρχίσουν οι συνομιλίες; Δεν αμφισβητούμε τη βούληση του Προέδρου να φτάσει σε λύση.

Μακάρι να επιτύχει. Θέλουμε να επιτύχει. Αλλά σε ένα ταγκό χρειάζονται δύο. Ο Τούρκος χορευτής όχι σήμερα, όχι τις τελευταίες ημέρες, αλλά από χρόνια είναι σταθερά ξεκάθαρος στους στόχους του. Ο Νταβούτογλου την Κυριακή, ο κατοχικός Έρογλου σε καθημερινές δηλώσεις του, ο νέος, ικανότατος, δηλ. επικίνδυνος και σκληρός διαπραγματευτής των Τ/κ, Οζερσάι και, φυσικά, ο Ερντογάν επανέλαβαν δυνατά και φωναχτά τις θέσεις τους: Δύο ιδρυτικά κράτη, τα οποία, κατά την τουρκική λογική, θα ιδρύσουν ένα νέο, ομόσπονδο κράτος, με εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τα ιδρυτικά κράτη θα είναι κυρίαρχα, «και αυτό δεν μπορεί να σημαίνει ότι (το νέο) θα είναι ένα και αδιαίρετο κράτος», είπε προχθές ο Έρογλου. Οι Τούρκοι επιμένουν σε ένα νέο συνεταιρισμό με τις εγγυήσεις της Τουρκίας, που απαιτεί μισά-μισά τα κέρδη από το φυσικό αέριο. Προψές ο Ν. Αναστασιάδης εκδίπλωσε τις απόψεις του και επέμενε ότι όχι μόνο δεν παρεξέκλινε από διακηρυγμένες δεσμεύσεις του, αλλ΄ ότι και η Κοινή Δήλωση είναι μια καλή αρχή για έναν επίπονο και δύσκολο διάλογο.

Την ερχόμενη εβδομάδα αφεύκτως αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις. Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις για τις τρομακτικές δυσκολίες, που η ελληνική πλευρά θα συναντήσει μπροστά στην τουρκική αδιστακτότητα. Και να δεχθούμε ασυζητητί όσα ο Ν. Αναστασιάδης λέγει, δεν σημαίνουν τίποτε από την ώρα που η τουρκική πλευρά είναι αμετακίνητη και άτεγκτη στις θέσεις και στις αξιώσεις της.

Η διαφωνία μας είναι σταθερή: Η τουρκοβρετανικής έμπνευσης ΔΔΟ, που ο λαός απέρριψε το 2004, είναι ολέθρια για τον τόπο. Ο Ν. Αναστασιάδης προκαλείται να μας διαψεύσει και να αποδείξει ότι, όσα υποστηρίζει και συμφώνησε με τους Τούρκους, θα διασφαλίσουν την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.