Πάλι στήνεται το ίδιο σκηνικό, όπως από το 1977 μέχρι σήμερα. Η διεθνής κοινότητα, με δηλώσεις κυβερνήσεων και πολιτικών, στηρίζει τη νέα προσπάθεια που αναλαμβάνεται από τις δύο κοινότητες για την επίλυση του Κυπριακού. Χαιρετίζονται οι ενέργειες του Προέδρου Αναστασιάδη και χειροκροτούνται η βούληση των ηγετών των δύο πλευρών να καταλήξουν σε λύση. Σήμερα, το σκηνικό είναι τελείως διαφορετικό από τα προηγούμενα.

Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά, επειδή ανακαλύφθηκαν πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου ή και πετρελαίου. Άρα το ενδιαφέρον όλων δεν εστιάζεται τόσο στο Κυπριακό όσο, περισσότερο, στα πολλά οικονομικά και ενεργειακά οφέλη, που ενδέχεται να προκύψουν από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου μας. Πάρα πολλοί έχουν συμφέρον να λυθεί τώρα το πρόβλημα. Πώς θα λυθεί, είναι υπόθεση των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου. Εμείς, λένε, να βρούμε τη λύση και αυτοί θα την υποστηρίξουν.

Ναι, αλλά το Κυπριακό, τι είδους πρόβλημα είναι; Δεν είναι πρόβλημα τουρκικής εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής, εθνοκάθαρσης, δημογραφικής αλλοίωσης και παραβίασης θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών; Πάνε αυτά! Το Κυπριακό είναι μία δικοινοτική διαφορά μεταξύ ξεροκέφαλων Ελλήνων και Τούρκων, που εδώ και 40 χρόνια δεν τα βρίσκουν. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας αποφάσισε ότι το πρόβλημα είναι κυπριακής ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα η κατοχική Τουρκία να εξαιρεθεί και να αποενοχοποιηθεί.

Χθες, Αναστασιάδης και Έρογλου συμφώνησαν επί μιας Κοινής Δήλωσης, με υπόκρουση δηλώσεων συμπαράστασης ξένων αρχηγών κρατών, κυβερνήσεων, του ΓΓ του ΟΗΕ και Υπουργείων Εξωτερικών. Το ίδιο σκηνικό δεν είχε παρατηρηθεί και το 2004; Δεν υποτιμά κανείς τις σοβαρές δυσκολίες που θα εμφανιστούν, όταν κατακαθίσει ο κουρνιαχτός από τις παραινέσεις και τις παροτρύνσεις. Ας δεχθούμε, χάριν συζήτησης, ότι η Κοινή Δήλωση περιέχει αρκετά στοιχεία επί των οποίων είναι δυνατόν να οικοδομηθεί ένας παραγωγικός διάλογος, με πιθανότητα κατάληξης σε μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Η βούληση εκδηλώθηκε. Οι προθέσεις;

Ποια ήταν μια από τις αμετακίνητες θέσεις της ελληνικής πλευράς και η ξεκάθαρη δέσμευση του Ν. Αναστασιάδη; Ότι η ενωμένη ομόσπονδη Κύπρος θα αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τι λέγει η παράγραφος 4 της Κοινής Δήλωσης; Το αγγλικό κείμενο αναφέρει: «The united Cyprus federation shall result from the settlement following the settlement’s approval by separate simultaneous referenda». Και στα ελληνικά: «Η ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα».

Τι σημαίνουν αυτά; Πρώτον, έγινε αποδεκτή η τουρκική αξίωση για δημιουργία νέου κράτους από τα δύο ιδρυτικά κράτη, όπως υπενθύμισε ξανά ο Νταβούτογλου. Θα «προκύψει» νέο κράτος, δεν θα είναι αποτέλεσμα μετεξέλιξης. Δεύτερον, διαγράφτηκε η θέση μας για μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομόσπονδο κράτος. Τρίτον, επισημοποιείται η παρθενογένεση του νέου κράτους.

Ο Ν. Αναστασιάδης παραπλανά ακόμα μια φορά τους πολίτες με τη χθεσινή δήλωσή του και με την πολυσέλιδη επιστολή που έστειλε στον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ περί μετεξέλιξης. Ποιος είναι ο διαχρονικά αμετάθετος στόχος της Τουρκίας; Η αποδόμηση και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενο του διεθνούς και κοινοτικού δικαίου. Πέτυχε το πρώτο βήμα. Ας αναγνωσθούν ξανά οι δηλώσεις Ερντογάν, Νταβούτογλου, Έρογλου και Οζερσάι: Δύο ιδρυτικά κράτη, νέο κράτος, νέος συνεταιρισμός, ούτε βήμα πίσω από όσα συμφωνήθηκαν (συγκλίσεις Ντάουνερ), συνεχίζουμε από εκεί που μείναμε, κτλ. Και η Κυπριακή Δημοκρατία; Αιωνία αυτής η μνήμη…