Αφορμή για το κείμενο αυτό μού έδωσε η συζήτηση που αναπτύσσεται στην Ελλάδα σε αθλητικά -και όχι μόνο- ραδιόφωνα, γύρω από την κάθοδο του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού και προέδρου της Super League Γιάννη Μώραλη στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά.

Ο κ. Μώραλης δεν διεκδικεί τη δημαρχία του μεγάλου λιμανιού αποποιούμενος τον μανδύα του διοικητικού παράγοντα της ομάδας των ερυθρολεύκων, αντιθέτως ο Ολυμπιακός κατεβάζει ουσιαστικά στις εκλογές τον δικό του συνδυασμό, με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Βαγγέλη Μαρινάκη και άλλους πρώην και νυν μεγαλοπαράγοντες να βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο-συνδυασμό του, ως υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι.

Η εκτίμηση, στην οποία χωρίς πολλή σκέψη ή μεγάλο βάσανο μπορεί να προβεί κανείς, είναι πως ο Πειραιάς γνωρίζει ήδη τον νέο του δήμαρχο, καθώς και τους επόμενους τοπικούς αξιωματούχους του. Γιατί δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως ένα ψηφοδέλτιο άρρηκτα συνδεδεμένο με το σύμβολο και το σήμα κατατεθέν της πόλης, τον Ολυμπιακό, είναι καταδικασμένο σ’ επιτυχία...

Σκεφτείτε μόνο, κάτι ανάλογο να γινόταν στην Κύπρο, μ’ ένα αμιγώς Αποελίστικο ή Ομονοιάτικο ψηφοδέλτιο να διεκδικούσε, για παράδειγμα, τα ηνία της Λευκωσίας ή κάτι ανάλογο στη Λεμεσό με ΑΕΛ και Απόλλωνα, ή για την Αμμόχωστο με την Ανόρθωση.

Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως οι οπαδοί των συγκεκριμένων ομάδων δεν θα έβαζαν, ανεξαρτήτως ιδεολογικοπολιτικής προέλευσης, τη σωματειακή τους τοποθέτηση πολύ πιο πάνω από τις κομματικές τους προτιμήσεις; Ασφαλώς και όχι.

Αυτό, λοιπόν, στο οποίο καταλήγουμε, είναι πως σε μια εποχή κατά την οποία η αποστροφή των πολιτών προς την πολιτική και τους πολιτικούς βρίσκεται στο ζενίθ, αν είναι κάτι που εξακολουθεί να «συναρπάζει» και να έχει απόλυτη επιρροή σε πλατιές μάζες του πληθυσμού, αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από την αγάπη για την ομάδα, για το Σωματείο.

Και αν αυτό σπεύδουν ορισμένοι να το κακίσουν και να χαρακτηρίσουν μια τέτοιου είδους προσέγγιση από εκείνους που την επιλέγουν ως ανευθυνότητα ή ελαφρότητα, το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι ν’ αναζητήσουν τους λόγους και τις αιτίες για τις οποίες, πρόσωπα και καταστάσεις προερχόμενες από τον χώρο του αθλητισμού -και του ποδοσφαίρου ειδικότερα-, έχουν φθάσει στο σημείο να έχουν πολύ μεγαλύτερη, από εκείνους που υποτίθεται θα έπρεπε να έχουν για τα κοινά, επιρροή στον κόσμο. Όπως, για παράδειγμα, ο Μώραλης...