Από σήμερα αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα, η Εβδομάδα των Παθών. Στην πορεία προς την Ανάσταση οι απανταχού χριστιανοί θα ζήσουν και φέτος το δράμα του Ιησού, τη διαδρομή από τον θάνατο προς την Ανάσταση, από την κακουχία στη λύτρωση.

Ο παραλληλισμός της φετινής Εβδομάδας των Παθών με τα πάθη τα οποία κατά την παρούσα χρονική συγκυρία βιώνουμε και μεταφέρουμε στις πλάτες μας ως κοινωνία, καθίσταται εκ των πραγμάτων αναπόφευκτος. Η δοκιμασία στην οποία υποκείμεθα ως Ελληνισμός -και στη δική μας ειδικά την περίπτωση ως κυπριακός Ελληνισμός- δεν μπορεί παρά να βρίσκει τον αντικατοπτρισμό της στα όσα μηνύματα, διαχρονικά, η Μεγάλη Εβδομάδα εκπέμπει.

Έτσι, λοιπόν, η διαδρομή του Ιησού από τον θάνατο στην Ανάσταση, από το δράμα στη λύτρωση, γίνεται δεδομένων των συνθηκών μέσα στις οποίες είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε, ενδεχομένως επίκαιρη και παραδειγματική όσο ποτέ άλλοτε για πολλούς, αν όχι για όλους εμάς. Δεν αποτελεί ζήτημα τού πόσο θρησκευόμενος είναι κανείς για να προσπαθήσει, αν μη τι άλλο, μέσα στο κλίμα κατάνυξης και βαθιάς περισυλλογής που θα επικρατήσει κατά τις μέρες που έρχονται, να αισθανθεί το νόημα της επερχόμενης αυτής μεγάλης γιορτής του Χριστιανισμού… και μέσα από αυτήν την αίσθηση να επιχειρήσει να κοιτάξει, με όση αισιοδοξία μπορεί να του απέμεινε, το μέλλον.

Τα μηνύματα της Μεγάλης Εβδομάδας, όσο θρησκευόμενος κι αν είναι, ή να δηλώνει κανείς, μεταλαμπαδεύονται στις ψυχές και στις καρδιές του καθενός, αρκεί να έχει τη θέληση να αφεθεί να τα βιώσει, να ξεφύγει από τη μιζέρια που οι κακουχίες της καθημερινής σκληρής πραγματικότητας επεσώρευσαν στη ζωή μας. Είναι ίσως αυτή η Μεγάλη Εβδομάδα, στην οποία εισήλθαμε, η Εβδομάδα των Παθών, μια κατάλληλη ευκαιρία να προβούμε όλοι μαζί αλλά και ο καθένας ξεχωριστά, σε μια ενδοσκόπηση, μέσα από την οποία θ’ αντλήσουμε τα διδάγματα των ημερών και να πιστέψουμε πως οι καλές μέρες δεν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Η πορεία του Ιησού από τον θάνατο στην Ανάσταση, η διαδρομή από την κακουχία στη λύτρωση, ας αφήσουμε να λειτουργήσει και πολύ περισσότερο ας την αξιοποιήσουμε ως μια νότα αισιοδοξίας, κόντρα στην απαισιοδοξία και τη μαυρίλα που έχει σκεπάσει τις καρδιές μας…