Χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουμε, μένει μέχρι τις επερχόμενες Ευρωεκλογές περίπου ένας μήνας. Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές θα βρισκόμασταν σήμερα σχεδόν στο απόγειο του προεκλογικού αγώνα, τόσο από τα κόμματα όσο και από τους υποψήφιους ευρωβουλευτές. Αντ’ αυτών, κοινή διαπίστωση αποτελεί πως η πορεία προς τις Ευρωεκλογές διαγράφεται ως κάτι περισσότερο από υποτονική, πολύ πιο έντονα μάλιστα σε ό,τι έχει να κάνει με το ενδιαφέρον που υπάρχει από πλευράς εκλογικού σώματος. Του λόγου το αληθές δεν επιβεβαιώνει μόνο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά και τα επίσημα στοιχεία που αφορούν στην εγγραφή νέων ψηφοφόρων.
Και είμαστε σίγουροι, μεταξύ άλλων, πως αν επιχειρήσει κανείς ένα γκάλοπ, ρωτώντας τον κόσμο να του πει ποιοι είναι οι υποψήφιοι του κάθε κόμματος, πολύ λίγοι είναι εκείνοι που θα βρίσκονται σε θέση ν’ απαντήσουν. Από την άλλη, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός πως ο προεκλογικός θα ενταθεί έπειτα από την παρέλευση των εορτών του Πάσχα και πως είναι πιθανόν να καταγραφεί μια κάποια αύξηση του ενδιαφέροντος. Ασφαλώς, όμως, δεν θα είναι και δεν πρόκειται το ενδιαφέρον αυτό να υπάρξει σε βαθμό που να δημιουργεί έστω και την παραμικρή υπόνοια ότι δεν οδεύουμε προς μια εκλογική αναμέτρηση κατά την οποία η αποχή θα καταγράψει, κατά πάσαν πιθανότητα, νέο ιστορικό ρεκόρ.
Ο προβληματισμός τον οποίο στο παρόν κείμενο διατυπώνουμε, δεν έγκειται αποκλειστικά και μόνο στην ανύπαρκτη -οποιασδήποτε μορφής- ενασχόληση του κόσμου με την προσεχή εκλογική αναμέτρηση, αλλά εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της παντελούς απαξίωσης και της πλήρους αποστροφής μιας εξαιρετικά μεγάλης μερίδας του πληθυσμού της χώρας μας προς την πολιτική. Μια αποστροφή η οποία ακολουθεί ανοδική τάση εδώ και χρόνια, και που αντί το πολιτικό σύστημα να προσπαθήσει να τη σταματήσει διά των έργων, είτε αναλώνεται απλώς σε σχετικές διαπιστώσεις και ευχολόγια είτε σφυρίζει μπροστά της αδιάφορα.
Το θέμα που δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται, ωστόσο, είναι πως δεν βρίσκεται μακριά και ελλοχεύει ο κίνδυνος, αν οι άμεσα εμπλεκόμενοι δεν κάνουν κάτι για ν’ αλλάξουν τα δεδομένα, να έρθει η στιγμή που θα πραγματοποιούνται εκλογές στην Κύπρο, κατά τις οποίες απλώς θα προσέρχονται για να ψηφίσουν μόνο οι υποψήφιοι τους εαυτούς τους, άντε το πολύ-πολύ και οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Και αυτό, δεν θα συμβαίνει μόνο στις Ευρωεκλογές…
[email protected]
