Λευκωσία και Αθήνα έχουν ταυτόσημες θέσεις και απόψεις. Κύπρος και Ελλάδα συμπορεύονται. Οι δύο χώρες ακολουθούν κοινή πορεία. Δηλώσεις και συνθήματα που ακούμε συχνά. Πρόσφατα, με το πέρασμα του Πρωθυπουργού της Ελλάδος από την Κύπρο, όχι μόνο επαναδιατυπώθηκαν και τονίστηκαν οι τοποθετήσεις αυτές, αλλά ακούσαμε και πιο προχωρημένες θέσεις.

Μας υποσχέθηκαν ομπρέλες προστασίας, απόλυτη συμφωνία με τους χειρισμούς του Προέδρου Αναστασιάδη και άλλες βαρύγδουπες δηλώσεις και δεσμεύσεις. Μερικά μόνο εικοσιτετράωρα αργότερα ανακοινώνεται η επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού στην Αθήνα για συνομιλίες υψηλού επιπέδου.

Η Αθήνα, το μοναδικό και διαχρονικό στήριγμα της Κύπρου, στον αγώνα της κατά του τουρκικού επεκτατισμού, υποδέχεται και συνομιλεί με τον Νταβούτογλου. Η εξέλιξη αυτή σημειώνεται ενώ τα τουρκικά πολεμικά σκάφη περιπλέουν τις ακτές της Κύπρου και επιβουλεύονται τον πλούτο της ΑΟΖ μας.

Στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, έχοντας την ομόθυμη στήριξη της πολιτικής ηγεσίας, αρνείται να συνομιλήσει με τον Έρογλου, απαιτώντας, ορθώς, την άρση των ιταμών τουρκικών ενεργειών. Προσέξτε, τώρα, τις αντιφάσεις και τα αντικρουόμενα μηνύματα που Κύπρος και Ελλάδα εκπέμπουν προς τους τρίτους.

Από τη μια η Ελλάδα με την καλή θέληση να συνομιλεί με την Τουρκία, και από την άλλη οι ξεροκέφαλοι Κύπριοι, που διά ασήμαντον αφορμήν εγκαταλείπουν το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Με αυτά τα δεδομένα και αυτά τα μηνύματα ποια πόρτα μπορεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να κτυπήσει, για να ζητήσει, έστω, κατανόηση για την απόφασή του να εγκαταλείψει τις διακοινοτικές συνομιλίες;

Ποιος τρίτος, όσο καλόπιστος και να είναι, θα αποδεχθεί ότι στη φάση αυτή η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει δίκαιο στην απόφασή της να αποχωρήσει από τις συνομιλίες ζητώντας από την Τουρκία να άρει τις αιτίες που οδήγησαν στην απόφαση αυτή;

Ειλικρινά, πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει τις πολιτικές αυτές που ακολουθούν Λευκωσία και Κύπρος. Μόνο σαν κοροϊδία μπορεί να εκληφθούν τα όσα μόλις την περασμένη εβδομάδα ακούσαμε από το στόμα του Πρωθυπουργού της Ελλάδος. Είναι εντυπώσεις αλλά και πραγματικότητες, που μόνο καθαρές εξηγήσεις μπορούν να αναστρέψουν.

Υπάρχει σύμπλευση ή όχι; Υπάρχει κοινός στόχος ή όχι; Τελικά είμαστε μόνοι μας στην προσπάθεια αναζήτησης μιας υποφερτής λύσης; Κάποιος πρέπει να μας δώσει τις απαντήσεις.