Με πολλή καθυστέρηση η Πολιτεία παρεμβαίνει σ' ένα θέμα που, ώς τώρα, εθεωρείτο ταμπού. Αυτό των ιατρικών πιστοποιητικών. Φυσικά η ρύθμιση, που ανακοινώθηκε, αγγίζει μέρος μόνο του προβλήματος. Λόγω της κατάχρησης από υποδίκους και καταδίκους των ιατρικών γνωματεύσεων, για να αποφεύγουν τις συνέπειες καταδίκης τους, υπήρξε απόφαση για επανεξέταση τέτοιων υποθέσεων και από ιατροσυμβούλιο.
Έτσι αποστερείται η δυνατότητα του ενδιαφερομένου με ένα πιστοποιητικό από γιατρό, συγγενή, γνωστό ή φίλο, να αποκτά διαβατήριο για τα νοσηλευτήρια σε αντικατάσταση του φυλακιστηρίου. Η εξέλιξη αυτή κατέστη αναγκαία εξ υπαιτιότητος και των ιδίων των γιατρών, οι οποίοι με τη μεγαλύτερη ευκολία εκδίδουν τέτοια πιστοποιητικά.
Όλοι θυμούμαστε τον γνωστό ισοβίτη, ο οποίος πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ποινής του σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο. Είχε εξασφαλίσει ιατρικό πιστοποιητικό για μια δυσλειτουργία του οργανισμού του, δυσλειτουργία από την οποία, όπως αποδείχθηκε, πάσχουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, χωρίς να χρειάζεται να παραμένουν κλινήρεις είτε στο σπίτι τους είτε σε νοσοκομείο.
Όμως σε προέκταση, κατάχρηση των πιστοποιητικών ασθενείας κάνουν σε ευρύτατη κλίμακα οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Μόλις πρόσφατα προκλήθηκε έντονη συζήτηση ύστερα από την αποκάλυψη ότι μεγάλος αριθμός καθηγητών καταφεύγουν συστηματικά στους γιατρούς για να εξασφαλίσουν άδεια ασθενείας. Αλλά δεν είναι μόνο οι καθηγητές.
Είναι οι δάσκαλοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς οργανισμούς, οι αστυνομικοί και πάει λέγοντας. Προχτές ακόμα είδε το φως της δημοσιότητας η περίπτωση αστυνομικού, ο οποίος ενώ βρισκόταν με άδεια ασθενείας εργαζόταν σε άλλη δουλειά.
Το εκπληκτικό με τα πιστοποιητικά ασθενείας των εργαζομένων στον κρατικό τομέα είναι ότι πολλές φορές εκδίδονται από αναντίστοιχους γιατρούς σε σχέση με την υποτιθέμενη ασθένεια. Δηλαδή μπορεί ένας ωτορινολαρυγγολόγος να πιστοποιήσει ασθένεια που έχει σχέση με πάθηση του στομάχου.
Ή ένας γυναικολόγος να βεβαιώσει οφθαλμολογική πάθηση. Κι όλα αυτά γίνονται έχοντας γνώση και συνείδηση της παρανομίας όλοι. Ο γιατρός, ο "ασθενής", η Αρχή που δέχεται το πιστοποιητικό. Ποτέ δεν εξετάζεται η αλήθεια και η πραγματικότητα.
Ακόμα κι όταν η ασθένεια συμβαίνει να προηγείται ή έπεται αργίας ή Σαββατοκύριακου. Είναι ένα φαινόμενο που διαρκεί χρόνια τώρα, χωρίς συνέπειες για κανέναν. Καιρός να υπάρξει η αναγκαία διόρθωση.




