Ύστερα από διήμερη διαβούλευση, κι αφού προηγήθηκε στις 7 Οκτωβρίου η πολύωρη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων, το Εθνικό Συμβούλιο ανακοίνωσε χτες τα μέτρα προς αντιμετώπιση της τουρκικής επεκτατικότητας και της παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τα μέτρα, με μεγάλη επιείκεια, μπορούν να χαρακτηριστούν απογοητευτικά. Αρκεί ένας και μοναδικός λόγος: Από τις αρχές Οκτωβρίου που δημιουργήθηκε η κρίση και εκδηλώθηκε η αχαλίνωτη τουρκική βουλιμία, οι πολιτικοί ηγέτες, με προεξάρχουσα την Κυβέρνηση, δημιούργησαν μεγάλες προσδοκίες ως προς τις δυνατότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας να αντιμετωπίσει και να αποτρέψει την επιχειρούμενη δημιουργία νέων τετελεσμένων από την Άγκυρα
σε βάρος μας. Με συνεχείς δηλώσεις και εξαγγελίες σε μνημόσυνα, κηδείες και πανηγύρια, με κάθε ευκαιρία στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα καλλιέργησαν μεταξύ του λαού την πεποίθηση και την προσδοκία ότι έχουμε τα μέσα να ανακόψουμε τους Τούρκους.
Δημιούργησαν ελπίδες, ανάλογης εμβέλειας με την τουρκική πρόκληση, ότι τη φορά αυτή οι νεοσουλτάνοι δεν θα περάσουν. Ακόμα και προχτές βράδυ το Υπουργείο Άμυνας διοχέτευσε μέσω του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων την πληροφορία ότι οι κυπριακές Αρχές βρίσκονται σε επιφυλακή και είναι πανέτοιμες να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε ενδεχόμενο.
Οι δηλώσεις αυτές γίνονταν τη στιγμή που το τουρκικό Μπαρμπαρός γυρόφερνε τις ακτές της Κύπρου και χτες πλησίαζε ακόμα πιο κοντά στις παραλίες μας, σε βαθμό που λέχθηκε ότι ήταν ορατό διά γυμνού οφθαλμού από την ξηρά.
Ποιο άλλο ενδεχόμενο περίμεναν οι κυπριακές Αρχές για να αντιδράσουν; Αν δεν έχουν τα μέσα και τη δυνατότητα -και δεν μιλώ για στρατιωτικά μέσα- να αντιμετωπίσουν αυτού του είδους τις προκλήσεις, ποια θα είναι η θέση τους στην απευκταία περίπτωση που οι Τούρκοι, κατά τη γνωστή ρήση, ανοίξουν την πόρτα του φρενοκομείου;
Το Εθνικό Συμβούλιο λοιπόν απέτυχε να εμπνεύσει, να καθησυχάσει τον λαό και να διατηρήσει κλίμα ασφάλειας και σιγουριάς. Απέτυχε να αποδείξει ότι είναι σώμα σοφών, γιατί έτσι το θέλει ο πολίτης, με διορατικότητα και ευρηματικότητα, έτοιμο για ρήξεις και καινοτόμες ιδέες ανάλογες των κρίσιμων στιγμών που διέρχεται ο τόπος.
Απέτυχε να αξιοποιήσει και να εκμεταλλευτεί δεδομένα και συγκυρίες, που οι ίδιοι οι ταγοί υπερτόνιζαν τον τελευταίο καιρό, υπέρ της υπόθεσής μας. Θα επαναλάβω λοιπόν ότι είναι καιρός να μιλούν λιγότερο και να πράττουν περισσότερα.




