Ένα από τα κείμενα που απολαμβάνω να διαβάζω στην κυριακάτικη έκδοση της «Σημερινής» είναι την καθιερωμένη παρέμβαση του πρώην υπουργού και διευθυντή του Γραφείου Προγραμματισμού Ιάκωβου Αριστείδου. Και δεν εννοώ μόνο τη φιλολογική και αισθητική πλευρά, αλλά γιατί έχουν περιεχόμενο, αξία και χρησιμότητα για όσους θέλουν να μάθουν, να παραδειγματιστούν, να βοηθηθούν στο δέον γενέσθαι.

Το τελευταίο αφορά υπουργούς και στελέχη της κρατικής μηχανής, οι οποίοι στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε οφείλουν να έχουν ανοικτά όμματα και τε ώτα, για να εμπλουτίζουν τις όποιες σκέψεις και ιδέες τους, προκειμένου να βγάλουν τον τόπο από τα αδιέξοδα.

Γλαφυρότατος και παραστατικός στην έκθεση των απόψεών του, ο δρ Αριστείδου δεν θυμίζει σε τίποτε τον γραφειοκράτη και τεχνοκράτη δημόσιο υπάλληλο. Πρακτικός στις τοποθετήσεις και εισηγήσεις του, διαποτισμένες με παραδείγματα από το παρελθόν, όταν και ο ίδιος είχε ρόλο στη χάραξη πολιτικής και διαμόρφωση προτάσεων για τη δημιουργία έργων που συνέβαλαν στην ανάπτυξη του τόπου.

Με αναφορές σε δύσκολες περιόδους, όταν η οικονομία χρειαζόταν ώθηση, με συγκεκριμένες εισηγήσεις, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες, δίνει λύσεις για τους έχοντες την ευθύνη να οδηγήσουν τον τόπο σε καλύτερες μέρες.

Οι κυριακάτικες παρεμβάσεις του δρος Αριστείδου μέσα από τις φιλόξενες σελίδες της «Σημερινής» αποτελούν δοκίμια οικονομικής και κοινωνικής πρακτικής, που μπορούν να αποτελέσουν μπούσουλα για τη χάραξη αξιόπιστης πολιτικής για εγγυημένα αποτελέσματα.

Στα κείμενά του επισημαίνει ότι ζούμε σε περίοδο κρίσης και έκτακτης ανάγκης, και ως εκ τούτου ανάλογες πρέπει να είναι οι πολιτικές της Κυβέρνησης. Προτείνει έκτακτα σχέδια, έργα παραγωγικά και ποιοτικά, που θα προσφέρουν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη, που θα αποτελέσουν επένδυση για το μέλλον.

Με αναφορές σε αντίστοιχες καταστάσεις από το παρελθόν, τεκμηριώνει τις προτάσεις του και αφήνει τον αναγνώστη να κρίνει και να αξιοποιήσει την πολύτιμη εμπειρία του. Το τελευταίο ασφαλώς αφορά κυρίως όσους έχουν ευθύνη να σχεδιάζουν το αύριο. Αφορά εκείνους που έχουν ανοικτά ώτα και μυαλά να ακούσουν και να εκτιμήσουν, τη διορατικότητα να αξιοποιήσουν τις έτοιμες λύσεις που προτείνονται.

Το θέμα είναι αν διαβάζουν όλοι αυτοί κι αν ναι, αν είναι σε θέση να εκτιμήσουν την αξία τέτοιων παρεμβάσεων από ανθρώπους με πείρα και τη βούληση να υιοθετήσουν εισηγήσεις που προέρχονται πέρα από τα δικά τους σοφά κεφάλια.