Η υφήλιος συγκλονισμένη παρακολουθεί τα φρικτά εγκλήματα των τζιχαντιστών. Ο κόσμος όλος τρέμει στην ιδέα το ισλαμικό κράτος να πετύχει και να εδραιωθεί. Ο πλανήτης ανησυχεί μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι νεοφανείς φανατικοί ισλαμιστές, που δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτε και τίποτε δεν σέβονται ή υπολογίζουν.
Κι όλοι μας παρακολουθούμε μια πρωτοφανή συστράτευση ακόμα και ετερόκλητων δυνάμεων, για να αντιμετωπίσουν τις μουσουλμανικές ορδές που ανοικτά διαλαλούν ότι πρόθεσή τους είναι να επιβάλουν τα «πιστεύω» τους σε όσο μεγαλύτερο γεωγραφικό χώρο και σε όσο μεγαλύτερους πληθυσμούς μπορούν. Απειλούν να τιμωρήσουν με τον δικό τους μοναδικό και ιδιότυπο τρόπο όσους με τον έναν ή άλλον τρόπο θεωρούν εχθρό.
Φαίνεται από την ώς τώρα πορεία των εχθροπραξιών σε Συρία και Ιράκ ότι οι τζιχαντιστές υπερτερούν και κατανικούν τους αντιπάλους στρατούς, γεγονός που ανάγκασε αρκετές χώρες να συστήσουν την άτυπη συμμαχία προς αντιμετώπιση του υπαρκτού κινδύνου να δούμε σύντομα το Ισλαμικό Κράτος να επικρατεί στη Μέση Ανατολή και να απειλεί κι άλλες χώρες της περιοχής.
Κι ασφαλώς η Κύπρος δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση. Άλλωστε, δεν το έκρυψαν ότι και το νησί μας αποτελεί στόχο. Άρα, λογικό είναι να υπάρχει η εκ μέρους μας ανησυχία για τις εξελίξεις και το μέλλον. Λογικό είναι να συντασσόμαστε με τις δυνάμεις εκείνες που επιδιώκουν την εξουδετέρωση του ισλαμικού κινδύνου.
Μόνον ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Νεοκλής Συλικιώτης δεν ανησυχεί να αποτελέσει και η Κύπρος στόχο. Και βγήκε με όρους ψυχροπολεμικούς, με αγκυλωμένη νοοτροπία και ξεπερασμένη φρασεολογία, να διαμαρτυρηθεί γιατί η Κυπριακή Κυβέρνηση να συναινέσει στη χρήση των Βρετανικών Βάσεων και την πιθανή παραχώρηση διευκολύνσεων στην αεροπορική βάση της Πάφου σε άλλες δυνάμεις στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών.
Τι ήθελε, δηλαδή, ο κ. Συλικιώτης; Να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια, περιμένοντας πότε ο ισλαμικός στρατός θα φτάσει στην Κύπρο; Να περιμένουμε να μας σφάξουν για να αγιάσουμε; Πρόκειται γι' ακατανόητη στάση εκ μέρους του ευρωβουλευτή, ο οποίος δεν εισηγείται κι άλλον τρόπο αντιμετώπισης του κινδύνου.
Εκτός πάλι κι αν θεωρεί ότι η Κύπρος είναι εκτός ακτίνας δράσης των τζιχαντιστών. Αλλά κι έτσι να είναι, μήπως έχουμε υποχρέωση να συνδράμουμε λαούς που βρίσκονται υπό απειλή; Κάτι πρέπει να γνωρίζει ο κ. Συλικιώτης από αλληλεγγύη και διεθνισμό.
