Πολλές ελπίδες και προσδοκίες δημιούργησε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μεταξύ του λαού. Εμφανίστηκε προεκλογικά σαν έτοιμος από καιρό να αναλάβει στα χέρια του τις τύχες του τόπου και να δώσει λύσεις στα πολλά και σοβαρά προβλήματα που για σειρά ετών ταλάνιζαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Από το Κυπριακό, το οικονομικό, ως τα πιο μικρής εμβέλειας, αλλά με επίδραση στην καθημερινότητα και το επίπεδο διαβίωσης του πολίτη, προβλήματα. Ασφαλώς ο καθένας είναι σε θέση να εκτιμήσει σωστά και να αξιολογήσει τις επιδόσεις της διακυβέρνησης στους 19 μήνες που κατέχει την εξουσία. Μπορεί να κρίνει πού πέτυχε και πού απέτυχε.

Πού μπορούσε να πετύχει κι άλλα και πού απέτυχε λόγω αντικειμενικών δυσκολιών και ανυπέρβλητων εμποδίων. Για παράδειγμα στο Κυπριακό, καίτοι καλλιεργήθηκαν υπέρμετρες προσδοκίες ο καθείς αντιλαμβάνεται ότι η ισχύς της Τουρκίας δεν επιτρέπει βήματα προόδου. Υπάρχουν όμως θέματα που εξαρτώνται απόλυτα από τη βούληση της Κυβέρνησης. Θέματα που μπορούσαν να διευθετηθούν εν μια νυκτί.

Χωρίς κόστος. Με κέρδος, κυριολεκτικά και μεταφορικά για την ίδια την Κυβέρνηση. Κι αντί να δούμε την αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης να τελειώνει με τέτοια ζητήματα, παρακολουθούμε το θέατρο του παραλόγου. Αφήνονται τα θέματα να σέρνονται, να διαιωνίζονται, να παραμένουν σε εκκρεμότητα, φθείροντας τους κυβερνώντες και προκαλώντας την αποστροφή του κόσμου.

Για παράδειγμα διερωτάται κανείς για πόσο καιρό ακόμα θα είναι στο τραπέζι για συζήτηση και διαβούλευση το θέμα της χρησιμοποίησης κρατικών αυτοκινήτων από την πλειάδα όλων εκείνων των κρατικών αξιωματούχων που ταυτόχρονα ευεργετούνται με παχυλούς μισθούς και άλλα επιδόματα.

Είναι ζήτημα αυτό για να πηγαινοέρχεται από το ένα γραφείο στο άλλο, από τη μια υπηρεσία στην άλλη, να το συζητούν κατ' επανάληψη διευρυμένες συσκέψεις υψηλόβαθμων πολιτειακών αξιωματούχων; Θέλετε κύριοι να τερματίσετε το προκλητικό προνόμιο δεκάδων ευνοουμένων;

Έχετε πραγματικά τη βούληση να πατάξετε ένα φαινόμενο που έν μέσω οικονομικής κρίσης προκαλεί την αγανάκτηση του δεινοπαθούντος λαού; Προφανώς όχι. Γιατί αν υπήρχε αυτή η βούληση το θέμα θα είχε διευθετηθεί όπως έπρεπε προ πολλού, χωρίς πολλά-πολλά και χωρίς να χρειάζεται όλη αυτή η παραφιλολογία.

Δεν έγινε όμως. Το θέμα υφέρπει και φθείρει την εικόνα της Κυβέρνησης και ειδικότερα του επικεφαλής της ο οποίος ξεκίνησε για αλλού, κι αλλού κάποιοι τον παίρνουν.