Από τις πρώτες-πρώτες επισημάνσεις που κατέγραψα σ' αυτήν εδώ τη στήλη ήταν η φλυαρία και αμετροέπεια των δημοσίων προσώπων. Έψεγα το γεγονός ότι από το πρωί μέχρι το βράδυ μιλούν αδιακόπως σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια.

Ταπεινά υπέβαλλα πως, αντί να χάνουν τον χρόνο τους μιλώντας στα διάφορα μέσα ενημέρωσης, καλύτερα θα ήταν να δούλευαν για να παράγουν έργο. Χώρια που με την τακτική της σιωπής πολλές παρεξηγήσεις θα αποφεύγονταν. Και παραδείγματα έχουμε πολλά. Πρόσφατα και παλαιότερα. Αντί όμως να δούμε κάποια συμμόρφωση και περιορισμό του φαινομένου, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.

Ακόμα και άτομα που εκπροσωπούν θεσμούς που ώς τώρα στέκονταν, σωστά, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, εσχάτως παρατηρούμε ότι όλο και συχνότερα ανταποκρίνονται στις προσκλήσεις και προκλήσεις για δηλώσεις.

Είτε υποκύπτοντας σε πιέσεις είτε στις σειρήνες της δημοσιότητας, τα άτομα αυτά με την καινοφανή τακτική τους πλήττουν τον θεσμό που εκπροσωπούν, ενώ και οι ίδιοι ως προσωπικότητες χαλούν την εικόνα τους. Τελευταία, τέτοια παραδείγματα είναι ο Γενικός Εισαγγελέας, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο πρϊστάμενος της ΚΥΠ.

Πρόκειται για τρεις ευαίσθητες θέσεις, οι κάτοχοι των οποίων παραδοσιακά έμεναν μακριά από τη δημοσιότητα, διαφυλάττοντας το κύρος και την ανεξαρτησία τους, προστατεύοντας τη θέση από τυχόν ψιθύρους ή ισχυρισμούς για επηρεασμό ή διαπλοκή στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Δυστυχώς, έχουν πέσει κι αυτά τα κάστρα.

Οι κάτοχοι των θέσεων αυτών έχουν εκθέσει τους εαυτούς τους στην κριτική της κοινωνίας. Κρίνονται και σχολιάζονται, όχι για το έργο τους, αλλά για τα λεγόμενά τους. Ενώ ακριβώς το αντίθετο έπρεπε να συμβαίνει. Έχουν τοποθετήσει τους εαυτούς τους στο ίδιο βάθρο με τους πολιτικούς, οι οποίοι όμως έχουν χίλιους λόγους να επιδιώκουν τη δημοσιότητα.

Όμως οι δικαστές και εν προκειμένω ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου ποιο λόγο έχει να μιλά δημοσίως; Ο Γενικός Εισαγγελέας; Έχει μήπως ο προϊστάμενος της ΚΥΠ; Δεν νομίζω. Αντίθετα έχουν κάθε λόγο να αυτοπροστεύονται και να προστατεύουν και τον θεσμό που υπηρετούν.

Οι δημοσιογράφοι καθηκόντως θα επιδιώξουν δηλώσεις τους. Αυτοί όμως έχουν κάθε δικαίωμα να αρνηθούν. Αν ποτέ θεωρήσουν ότι έχουν κάτι σημαντικό να ανακοινώσουν, υπάρχει ο τρόπος να το κάνουν συγκροτημένα, καλώντας προς τούτο όλα τα ΜΜΕ. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει παρά μόνο πολύ σπάνια.