Αύριο το Ηνωμένο Βασίλειο περνά τη δοκιμασία του δημοψηφίσματος στη Σκοτία για την απόσχιση ή όχι της περιοχής από την υπόλοιπη χώρα. Η κεντρική κυβέρνηση στο Λονδίνο ασφαλώς και δεν θέλει με τίποτε να χάσει τη Σκοτία.

Έκανε τα πάντα ώς τώρα για να πείσει τους Σκοτσέζους να πουν «όχι» στην απόσχιση. Ύστατη ενέργεια, όπως μεταδίδεται από το Λονδίνο, ο όρκος των αρχηγών των τριών κυριοτέρων κομμάτων για μεγαλύτερη αυτονομία στο μέρος αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι τρεις αρχηγοί, μεταξύ αυτών και ο Πρωθυπουργός, διαβλέποντας τον κίνδυνο διάσπασης της χώρας, χωρίς πολλά λόγια και σε χρόνο ρεκόρ βρήκαν κοινή γλώσσα και βγήκαν μπροστά για να εγγυηθούν από κοινού ότι θα υλοποιήσουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Στην Κύπρο τώρα, καθημερινά εδώ και δυο περίπου χρόνια, η πολιτική ηγεσία, στο σύνολό της, μας διαβεβαιώνει(;) μας απειλεί(;) μας προειδοποιεί(;) μας γνωστοποιεί(;) ότι βρισκόμαστε στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Ότι όλα κρέμονται από μια κλωστή.

Ότι βρισκόμαστε στον αναπνευστήρα. Ότι χωρίς το οξυγόνο που μας προσφέρει η Τρόικα, μας περιμένει ο θάνατος. Σ' αυτήν την τραγική κατάσταση βρίσκεται, κατά την πολιτική ηγεσία, η Κύπρος κι όμως δεν είδαμε κίνηση ανάλογη με εκείνη των Βρετανών πολιτικών.

Αντίθετα, παρατηρούμε μια συνεχή διελκυστίνδα και μιαν ατέρμονη αντιπαλότητα που κλιμακώνεται μέρα με τη μέρα. Κανένας δεν ανησυχεί για τίποτε και τίποτε δεν ανησυχεί κανέναν. Αν όμως όντως η κατάσταση είναι όπως τη διεκτραγωδούν με τόση παραστατικότητα, άλλη έπρεπε να ήταν η συμπεριφορά τους. Όχι μόνο όρκο όφειλαν να δώσουν, αλλά αδελφοποιτοί να γίνουν, προκειμένου να σώσουν τον τόπο.

Όμως Κυβέρνηση και αντιπολίτευση προτιμούν να οχυρώνονται στις θέσεις τους, να εκτοξεύουν αλληλοκατηγορίες και για τα μάτια του κόσμου, μέσα-μέσα, κάνουν και καμιά έκκληση για αυτοσυγκράτηση και διάλογο. Μα αν θα υπάρξει διάλογος, είναι οι δυο αυτές πλευρές που θα τον πραγματώσουν.

Αν υπήρχε η αμοιβαία βούληση για διάλογο, ήδη έπρεπε να είχε γίνει και να τελεσφορήσει χωρίς αχρείαστες εντάσεις που επιβαρύνουν ένα κλίμα, που από καιρό είναι νοσηρό και καθόλου πρόσφορο για να υπάρξει κάποια προοπτική προς κάτι καλύτερο.

Έτσι, αν υπάρχει πραγματική διάθεση για διαβούλευση και συνεννόηση, όλα μπορούν να γίνουν χωρίς φωνές και εξάρσεις. Προς τούτο δεν χρειάζεται δα το βρετανικό φλέγμα.