Πολλές φορές γίνεται λόγος για πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου, αλλά και ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής. Οι μυημένοι στον έναν ή τον άλλον χώρο, γνωρίζουν πολύ καλά πώς φτάσαμε στα συμπεράσματα αυτά. Έτσι αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν την εισχώρηση των παραγόντων του ενός τομέα στον άλλο.
Αφορμή για το σημερινό πόνημα, η είδηση ότι άλλη μια ομάδα ποδοσφαίρου πρώτης κατηγορίας απέλυσε τον προπονητή της, πριν καλά-καλά αρχίσει το πρωτάθλημα. Συνήθως απολύσεις προπονητών έχουμε όταν, κατά τη γνώμη των διοικούντων μιας ομάδας, ο προπονητής δεν επιτυγχάνει στο έργο του. Στην προκειμένη περίπτωση η απόλυση, κατά πως γράφουν οι εφημερίδες, έγινε γιατί ο προπονητής, κατά την άποψη της διοίκησης της ομάδας, συμπεριφέρθηκε αντιδεοντολογικά.
Ελάτε τώρα στον χώρο της πολιτικής. Πόσοι πολιτικοί έπρεπε να απολύονται, να απομακρύνονται καθημερινά για ανεπάρκεια, αλλά και για ανάρμοστη και αντιδεοντολογική συμπεριφορά; Πόσοι αποδεδειγμένα συλλαμβάνονται κατώτεροι του αναμενόμενου; Πόσοι προκαλούν και εξοργίζουν τους πολίτες με πράξεις, με παραλείψεις, με αποφάσεις, με συμπεριφορές, με τακτικισμούς, με αδιαφορία, με ελλειμματική ανταπόκριση στις ευθύνες και τα καθήκοντά τους; Όλοι μας έχουμε ιδίαν αντίληψη και μπορούμε να κρίνουμε.
Δυστυχώς, όμως, πρακτικά δεν υπάρχει τρόπος να απομακρύνονται όλοι αυτοί που ζημιώνουν το σύνολο, βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον. Η μοναδική ευκαιρία που έχουμε να τους τιμωρήσουμε είναι με τη διαδικασία των εκλογών, κάθε πέντε χρόνια. Αλλά, δυστυχώς, ούτε και στην περίπτωση αυτή η τιμωρία είναι η πρέπουσα και στην έκταση που επιβάλλεται. Ούτε οι διοριζόμενοι πολιτικοί δέχονται τις συνέπειες της ανεπάρκειας και των λαθών τους, εκουσίων και ακουσίων. Για παράδειγμα, αν ένας Υπουργός απομακρυνθεί για κάποιο λόγο, μια άλλη θέση τον περιμένει.
Εξάλλου το σύστημα είναι καλά δομημένο, ώστε να μην αφήνει κανέναν ακάλυπτο. Ακόμα και τα χειρότερα δείγματα της πολιτικής αρένας. Σε αντίθεση με τους καημένους τους προπονητές, που καθημερινά γίνονται βορά των οπαδών και εξιλαστήρια θύματα της όποιας αποτυχίας, για την οποία πολλές φορές δεν έχουν την αποκλειστική ευθύνη, αφού η τύχη τους εξαρτάται από την απόδοση άλλλων, των ποδοσφαιριστών.
Πράγμα που δεν συμβαίνει με τους πολιτικούς. Αυτοί έχουν την αποκλειστική ευθύνη των πράξεών τους. Τυχεροί, λοιπόν, οι πολιτικοί. Αλλά και έξυπνοι. Προτίμησαν την πολιτική παρά την προπονητική. Για να συνεχίζουν χωρίς συνέπειες.
