Σ' αυτήν τη χώρα μιλούν όλοι και μιλούν πολύ. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους Υπουργούς, τους βουλευτές και άλλους αξιωματούχους του κράτους.
Το θέμα είναι τι λένε και κυρίως ποια απήχηση έχουν μεταξύ του λαού, αυτά που λένε. Εκείνο που σαν εντύπωση κυριαρχούσε, ότι δηλαδή οι πολίτες έπαψαν να αποδίδουν βαρύτητα στα λεγόμενα των προαναφερθέντων, επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την περασμένη Παρασκευή.
Ένα μήνυμα, που εύκολα μπορούσε κανείς από την αρχή να διαπιστώσει ότι ήταν φαλκιδευμένο, προκάλεσε τέτοια αναστάτωση και ανησυχία μεταξύ του κοινού, που χρειάστηκε η παρέμβαση του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων, όχι για να ακυρώσει τις όποιες επιπτώσεις, αλλά να μετριάσει, έστω, κάπως τις επιπτώσεις που δημιούργησε το μήνυμα.
Κάποιος ανόητος, λοιπόν, μέσω τηλεφωνικού μηνύματος διοχετεύει την πληροφορία ότι επίκειται αμέσως κούρεμα καταθέσεων.
Επικαλείται σαν πομπό του μηνύματος την Πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Δήμητρα Καλογήρου. Γίνεται το «σώσε». Γιατί; Γιατί ελάχιστοι πλέον εμπιστεύονται τις καθημερινές διαβεβαιώσεις των ηγετών του τόπου ότι η οικονομία πάει καλά, ότι μέρα με τη μέρα τα δεδομένα αλλάζουν προς το καλύτερο.
Μεταξύ του κοινού και των πολιτών έχει εμπεδωθεί η δυσπιστία έναντι του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας. Στα μάτια τους οι πολιτικοί είναι πλέον αναξιόπιστοι.
Οι βαρύγδουπες διακηρύξεις τους, οι δακρύβρεκτες υποσχέσεις τους, οι μελοδραματικές δηλώσεις τους ελάχιστο αντίκρισμα έχουν και περιορισμένη απήχηση βρίσκουν στο ακροατήριό τους. Οι σχέσεις των δυο πλευρών έχουν πλέον ανεπανόρθωτα διαρραγεί.
Το χάσμα που τους χωρίζει διευρύνεται μέρα με τη μέρα. Και δεν είναι σχήμα λόγου. Φαίνεται έμπρακτα καθημερινά. Η αποχή από τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δεν ήταν παροδικό φαινόμενο. Ακολούθησαν για παράδειγμα εκκλήσεις κομμάτων και οργανώσεων για συμμετοχή σε εκδηλώσεις για την οικονομική κρίση. Είδαμε ελάχιστη ανταπόκριση.
Κι ας ήταν θέμα κορυφαίο, που επηρεάζει την τσέπη του καθενός. Το άλλοτε δεδομένο ακροατήριο έπαψε να υφίσταται. Ο κόσμος έπαψε να άγεται και να φέρεται. Δεν πιστεύει σε πεφωτισμένους ηγέτες και σωτήρες. Μεταξύ αυτών και ενός αμφίβολης γνησιότητας τηλεφωνικού μηνύματος, εμπιστεύεται το δεύτερο.
Αρκετή εμπιστοσύνη έδειξε στους πολιτικούς. Και όποιος καεί στη σούπα φυσάει και το γιαούρτι. Οι πολίτες λοιπόν πήραν το μήνυμα. Απομένει να το πάρουν και οι πολιτικοί.
