Δεν χάνουν ευκαιρία οι κυβερνώντες να δηλώνουν ότι στόχος τους είναι να αυξήσουν για την Τουρκία το κόστος από την κατοχή, αλλά και να δώσουν στην Άγκυρα να καταλάβει ότι είναι προς το συμφέρον της να λύσει το Κυπριακό. Για το πρώτο να δεχθούμε ότι καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες.

Για το αποτέλεσμα, όμως... Δεν νομίζω να υπάρχει σε κανέναν η αντίληψη ότι από το 1974 και εντεύθεν έχει αυξηθεί το κόστος για την Άγκυρα από την κατοχή της μισής Κύπρου. Σε κανένα επίπεδο. Αντίθετα. Αν εξαιρέσουμε τα πρώτα χρόνια της εισβολής, στη συνέχεια η Τουρκία ολοένα και σημειώνει επιτυχίες σε διπλωματικοπολιτικό επίπεδο.

Μέχρι και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ επιλέγηκε. Για το οικονομικό επίπεδο και τις εμπορικές διακρατικές σχέσεις, ας μην κάνουμε λόγο, γιατί τα δεδομένα για μας είναι καταθλιπτικά. Ακόμα και με την ισχυρή ομάδα κρατών της υφηλίου συναγελάζεται η Άγκυρα. Μετέχει σε όλους σχεδόν τους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς.

Μάλιστα σε πολλούς έχει λόγο για τη δική μας συμμετοχή και την αρνείται. Άρα, ελάχιστα ή και τίποτε μπορούμε να κάνουμε για να αυξήσουμε το όποιο κόστος της κατοχής. Ακόμα και σε περιπτώσεις που θα μπορούσαμε να ενοχλήσουμε κατά τι την τουρκική παρουσία, είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μην προκαλέσουμε το θηρίο.

Ή ελπίζοντας ότι θα μας λυπηθεί τη διευκολύνουμε στις επιδιώξεις της. Τρανό παράδειγμα είναι η πορεία της στην Ευρώπη. Τώρα για το δεύτερο σκέλος της κυβερνητικής πολιτικής, ας μην κάνουμε λόγο. Να υποδείξουμε στην Τουρκία ποιο είναι το συμφέρον της!

Η Κύπρος να κάνει συστάσεις και υποδείξεις σε μια χώρα του μεγέθους και της εμβέλειας της Τουρκίας ότι τη συμφέρει να λύσει το Κυπριακό. Μα, είναι δυνατόν οι Τούρκοι να μη γνωρίζουν το συμφέρον τους, είτε στο Κυπριακό είτε σε οποιοδήποτε άλλο θέμα; Ακριβώς επειδή γνωρίζουν το συμφέρον τους, γι' αυτό ακολουθούν τη συγκεκριμένη γραμμή.

Το θέμα είναι αν εμείς γνωρίζουμε ποιο είναι το συμφέρον μας στο Κυπριακό. Κι αν το γνωρίζουμε, τι κάνουμε για να το κατοχυρώσουμε; Νομίζω ότι και εδώ είμαστε εκτός ρότας. Αιθεροβάμονες, πορευόμαστε με την ελπίδα ότι κάποτε θα επέμβει ο από μηχανής θεός, για να αλλάξει τα δεδομένα. Αλλά μηδέποτε εμφανίζεται.