Με περίπου θριαμβευτικό ύφος η προϊσταμένη της υπηρεσίας εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας ανακοίνωσε χθες ότι σχεδόν το σύνολο από όσους παρακάθισαν στις εξετάσεις για τα ελλαδικά πανεπιστήμια εξασφάλισαν θέσεις. Το ίδιο φαινόμενο είχαμε και με τα αποτελέσματα για τα κυπριακά κρατικά πανεπιστήμια.
Όλοι θυμόμαστε και φέτος και τις περασμένες χρονιές να ανακοινώνεται ότι εξασφάλισαν θέσεις και υποψήφιοι, που σε βασικά μαθήματα του κλάδου σπουδών που επέλεξαν, πήραν βαθμό κάτω από τη βάση. Αλλά κατά καιρούς ακούσαμε και καθηγητές πανεπιστημίων και στην Κύπρο και στην Ελλάδα να μιλούν απαξιωτικά για το επίπεδο μεγάλου μέρους των εισερχομένων στα ανώτατα αυτά ιδρύματα. Το φαινόμενο είναι το αποτέλεσμα της επιβολής στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της δημιουργίας θέσεων για να έχουν τη δυνατότητα να σπουδάζουν όλοι οι απόφοιτοι. Ακόμα και αναλφάβητοι.
Έχουμε και τέτοιους, αφού με τις πολιτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων και τις νεόκοπες ιδέες ότι όλοι έχουν το δικαίωμα στη μόρφωση, μαθητές που για χίλιους λόγους, που μπορεί να μην έχουν να κάνουν ούτε με την εξυπνάδα τους ούτε με όποιαν άλλη δεξιότητα ή ικανότητά τους, σπρώχνονται με το ζόρι να περάσουν απ' όλες τις τάξεις του γυμνασίου και λυκείου, και να πάρουν απολυτήριο. Κι αφού θα πάρουν απολυτήριο, δοκιμάζουν είσοδό τους και στο πανεπιστήμιο.
Κι αφού θέσεις υπάρχουν πολλές, περισσότερες και από τους υποψηφίους, όλοι παίρνουν τη φοιτητική ιδιότητα. Μα αυτό είναι το ζητούμενο; Όλοι οι νέοι μας να μπουν στο πανεπιστήμιο και να πάρουν ένα πτυχίο; Και μετά; Να τους βλέπουμε ως γονείς και κοινωνία να επαιτούν εργασία; Τις χιλιάδες θέσεις εργασίας που υπάρχουν σε πάρα πολλούς τομείς της οικονομικής δραστηριότητας και οι οποίες δεν χρειάζονται πτυχία και πανεπιστημιακές, ακόμα ούτε λυκειακές, γνώσεις ποιος θα τις καλύψει;
Πρόσφατα ακούσαμε από τα πιο επίσημα χείλη, εκείνα του Υπουργού Παιδείας, ότι ήταν λάθος το κλείσμο του ΑΤΙ. Τώρα διαπιστώνεται, επίσης, ότι υπάρχει στροφή προς τις τεχνικές σχολές. Στροφή που επέβαλε η ζωή κι όχι κάποιος σχεδιασμός κανενός μεγαλόσχημου, που δήθεν ασχολείται είτε με τη χάραξη πολιτικής στους τομείς αυτούς, είτε στον επαγγελματικό προσανατολισμό των μαθητών. Πολλά μπορούν να λεχθούν για νοοτροπίες και ασχετοσύνες. Ίσως μιαν άλλη φορά. Τώρα απλώς τοις φρονίμοις ολίγα.
